Translate

Αναζήτηση προορισμού

Έχουμε 3 επισκέπτες συνδεδεμένους
e-Travelbook

e-Travelbook

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.
Δευτέρα, 05 Απρίλιος 2010 23:53

Σπέτσες

Οι Σπέτσες είναι ένα νησί με 4.000 κατοίκους που ασχολούνται κατά κύριο λόγο με τον τουρισμό και τη ναυτιλία και σε μικρότερο βαθμό με την αλιεία. Το νησί διατηρεί τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του μέσα από τα πολλά καλοδιατηρημένα αρχοντικά. Το σημείο αναφοράς του νησιού είναι σήμερα η Ντάπια, τουριστικό και εμπορικό κέντρο με εκπληκτική θέα στο λιμάνι. Το Παλιό Λιμάνι διατηρεί επίσης το γραφικό του χαρακτήρα. Στους δρόμους του νησιού κυκλοφορούν μόνο άμαξες, ποδήλατα και μηχανές μικρού κυβισμού, ενώ η συγκοινωνία γίνεται επίσης με θαλάσσια ταξί.

Αξιοθέατα

Το Σπίτι της Μπουμπουλίνας: Κτίστηκε περί τα τέλη του 17ου αιώνα. Η κάτοψη του κτιρίου είναι σε σχήμα «Π», στοιχείο που – την εποχή εκείνη - υποδείκνυε τη σπουδαιότητα του ιδιοκτήτη. Βρίσκεται πίσω από τη Ντάπια και αποτελείται από ισόγειο και δύο
ορόφους. Εξωτερική πέτρινη σκάλα συνδέει τη μπροστινή εσωτερική αυλή με τον πρώτο όροφο, όπου στεγάζεται και το μουσείο.
Σπίτι Χατζή Γιάννη Μέξη: Στο σπίτι του Χατζή Γιάννη Μέξη, στεγάζεται σήμερα Μουσείο με κειμήλια της Επανάστασης, επιστολές του Κολοκοτρώνη και του Αθανασίου Διάκου, λαογραφική συλλογή, καθώς και τα οστά της Μπουμπουλίνας. Το οίκημα χτίστηκε μεταξύ 1795 - 1798 και δωρίστηκε στο ελληνικό κράτος το 1938, από τους κληρονόμους της οικογένειας Μέξη. Αποτελείται από ισόγειο και δύο ορόφους, αλλά επισκέψιμος είναι μόνο ο πρώτος όροφος. Τα αντικείμενα που παρουσιάζονται αντιπροσωπεύουν περισσότερα από 4.000 χρόνια πολιτισμικής παρουσίας του νησιού. Εκτίθενται κεραμικά, ευρήματα των κλασικών χρόνων, γλυπτά και νομίσματα ρωμαϊκής, παλαιοχριστιανικής και βυζαντινής περιόδου, μεταβυζαντινές εικόνες, άμφια και άλλα εκκλησιαστικά είδη, τοπικές ενδυμασίες και κεντήματα, αντικείμενα καθημερινής χρήσης, έργα ξυλογλυπτικής, όπλα, προσωπογραφίες, ιστορικά έγγραφα κ.ά.
Εκκλησία Παναγιάς Αρμάτα: Πρόκειται για ένα ξωκλήσι, που
χτίστηκε μεταξύ 1824 και 1830 από τον καπετάν Ιωάννη Κουτσή, σε μνήμη της ήττας του Οθωμανικού στόλου στην περιοχή. Κάθε χρόνο, το δεύτερο Σαββατοκύριακο του Σεπτεμβρίου είναι αφιερωμένο σε εορταστικές εκδηλώσεις που συνδυάζουν τον εορτασμό της Παναγίας της Αρμάτας και της επετείου της ναυμαχίας των Σπετσών (8/9/1822).
Μητροπολιτικός Ναός Αγίου Νικολάου: Πρόκειται για τη Μητρόπολη του νησιού κι άλλοτε μοναστήρι, που βρίσκεται στο δρόμο για το Παλιό Λιμάνι. Το μοναστήρι έχει μεγάλη ιστορική αξία, γιατί τα ξημερώματα της 3ης Απριλίου 1821 υψώθηκε στην αυλή του η επαναστατική σημαία του νησιού. Στο ίδιο μοναστήρι διατηρήθηκε επί τρία χρόνια, σε ένα βαρέλι με ρούμι, το σώμα του Παύλου Βοναπάρτη, ανιψιού του αυτοκράτορα της Γαλλίας Ναπολέοντα Βοναπάρτη, που είχε έλθει στην Ελλάδα για να πολεμήσει στο πλευρό των Ελλήνων. Αντικείμενο ιδιαίτερης μελέτης έχει γίνει το καμπαναριό του ναού (1805) που έχει χαρακτηρισθεί ως αριστουργηματικής τέχνης. Το καμπαναριό έχει ύψος 10 μέτρων, ενώ μαζί με τη βάση του φθάνει τα 16 μέτρα. Στο προαύλιο του ναού υπάρχει μνημείο πεσόντων από χαλκό, πλαισιωμένο από δύο κανόνια της εποχής της Επαναστάσεως.
ΗΡΩΟ ΣΠΕΤΣΙΩΤΗ ΝΑΥΤΙΚΟΥ: Στο Παλιό Λιμάνι, πάνω στην παραλία, έχει στηθεί αυτό το λιτό μνημείο, αφιερωμένο σε όλους τους αφανείς ήρωες του νησιού, με όποιο τρόπο κι αν χάθηκαν.
ΤΟ ΡΟΛΟΪ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΡΟΛΟΓΙΟΥ: Χτίστηκε από τον Γ. Λεωνίδα στις αρχές του 20ου αιώνα. Η πλατεία που το φιλοξενεί είναι πολυσύχναστη, με μεγάλη τουριστική κίνηση. 
ΑΝΑΡΓΥΡΕΙΟΣ – ΚΟΡΓΙΑΛΕΝΕΙΟΣ ΣΧΟΛΗ: Βρίσκεται στην περιοχή Κουνουπίτσα και πρόκειται για τις εγκαταστάσεις της σχολής που ίδρυσαν οι Σ. Ανάργυρος και Μ. Κοργιαλένιος. Υπό αυτή την ιδιότητα λειτούργησε από το 1927 ως το 1923. Σήμερα στεγάζει το Πρότυπο Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης.

Προτεινόμενες Διαδρομές

ΓΥΡΟΣ ΤΟΥ ΝΗΣΙΟΥ: Με καραβάκι, θαλάσσιο ταξί ή ακόμα και οδικώς με νοικιασμένο ποδήλατο ή μηχανάκι (από τον περιφερειακό δρόμο που έχει πρόσβαση στις περισσότερες από τις παραλίες), ο γύρος του νησιού είναι μία διαδρομή 28 χιλιομέτρων, που κάθε επισκέπτης αξίζει να ακολουθήσει. Η διαδρομή, που ξε-κινάει από τη Ντάπια, στα ανατολικά του νησιού, περνάει διαδοχικά από τον Άγιο Νικόλαο, την Αγία Μαρίνα, τις παραλίες Κουζουνός και Ξυλοκέριζα, τους Αγίους Αναργύρους, την Αγία Παρασκευή, τη Ζωγεριά, την Κουνουπίτσα, την παραλία της Αναργυρείου Σχολής και μετά επιστροφή στην πόλη των Σπετσών. Σχεδόν από όλες τις παραλίες ξεκινούν μονοπάτια που, μέσα από καταπράσινες διαδρομές, οδηγούν σε εκκλησάκια και ήσυχα μέρη.
ΝΤΑΠΙΑ – ΠΑΛΙΟ ΛΙΜΑΝΙ: Πρόκειται για τη διαδρομή ανάμεσα στο νέο και το πρώτο λιμάνι του νησιού. Οι επισκέπτες προ-τιμούν τα αμαξάκια για την παραλιακή διαδρομή, την πιο χαρακτηριστική του νησιού, μεταξύ θάλασσας και όμορφων αρχοντικών. Διασχίζοντας τις παραλίες του Αγίου Μάμμα και του Αγίου Νικολάου στη συνέχεια, ο επισκέπτης θα βρεθεί στο μοναστήρι του Αγίου Νικολάου, με το εντυπωσιακό καμπαναριό και στη συνέχεια στην Καποδιστριακή Πνευματική Λέσχη με την αξιόλογη βιβλιοθήκη της. Στο τέλος της διαδρομής βρίσκεται η παραλία του Παλιού Λιμανιού, η Μπάλτιζα. Ο δρόμος που ξεκινά από την παραλία οδηγεί στο ναό της Παναγιάς της Αρμάτας. Κοντά σε αυτόν βρίσκονται το άγαλμα του ήρωα Μπαρμπάτση και τα κανόνια της επανάστασης. Φυσικά, κανείς δεν θα πρέπει να παραλείψει να επισκεφτεί τα παλιά καρνάγια, δέκα στον αριθμό, που δίνουν «χρώμα» στο νησί και μαρτυρούν τη μεγάλη συνεισφορά των Σπετσών στον τομέα της ναυπηγικής.
ΝΤΑΠΙΑ – ΑΝΑΛΗΨΗ: Μέσω της πλατείας ρολογιού, ο επισκέπτης μπορεί να επισκεφτεί διαδοχικά το μουσείο Σπετσών (σπίτι Χατζή Γιάννη Μέξη) και την εκκλησία του Αγίου Ελευθερίου. Από το σημείο αυτό έχει δύο επιλογές να κατευθυνθεί: είτε προς το βουνό, όπου θα περάσει από τα μοναστήρια των Αγίων Πάντων και της Παναγιάς της Γοργοεπίκρου είτε προς την εκκλησία της Ανάληψης (ιδανικός προορισμός για τον εορτασμό της Ανάστασης) κι από ΄κει να ακολουθήσει το δρόμο για το Παλιό Λιμάνι ή το δρόμο για την παραλία της Αγίας Μαρίνας.
ΝΤΑΠΙΑ – ΚΑΣΤΕΛΙ: Με αφετηρία το δρόμο που ξεκινά από το σημείο που είναι αραγμένα τα αμαξάκια με τα άλογα και με κατεύθυνση νότια προς το βουνό, ο δρόμος οδηγεί προς το Καστέλι, στην περιοχή όπου συγκροτήθηκε ο πρώτος μεσαιωνικός οικισμός. Στο σημείο του λόφου όπου βρισκόταν η ακρόπολη του συνοικισμού, βρίσκεται σήμερα ο ναός του Αγ. Βασιλείου. Στην περιοχή αυτή υπάρχει επίσης η εκκλησία της Αγίας Τριάδος και τα γραφικά εκκλησάκια της Κοίμησης της Θεοτόκου και του Ταξιάρχη. 
ΣΠΕΤΣΕΣ – ΣΠΕΤΣΟΠΟΥΛΑ: Απέναντι από τις Σπέτσες, στα νοτιοανατολικά, βρίσκεται το ιδιόκτητο νησί Σπετσοπούλα, που κατοικείται επίσημα από 8 άτομα.

Παραλίες

ΑΓΙΟΙ ΑΝΑΡΓΥΡΟΙ: Από τις μεγαλύτερες και τουριστικά αναπτυγμένες παραλίες, βρίσκεται σε απόσταση 10 χιλιομέτρων από τη Ντάπια, στα νοτιοδυτικά του νησιού. Τα νερά της είναι καθαρά και βαθιά, ιδανικά για θαλάσσια σπορ, για τα οποία υπάρχει υποδομή. Η πρόσβαση γίνεται με καΐκι ή λεωφορείο.
ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ: Στα δυτικά του νησιού, σε απόσταση 12 χιλιομέτρων από τη Ντάπια, βρίσκεται αυτή η αμμώδης παραλία, που προσφέρεται για θαλάσσια σπορ. Σε αυτή, ο επισκέπτης θα βρει υποδομή για θαλάσσια σπορ κι ένα σνακ μπαρ. Στην άκρη της παραλίας βρίσκεται επίσης το ξωκλήσι της Αγίας Παρασκευής, στο οποίο οφείλει το όνομά της. Η πρόσβαση γίνεται με καΐκι ή λεωφορείο.
ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑ: Σε απόσταση μόλις 2 χιλιομέτρων νοτιοανατολικά της Ντάπιας, βρίσκεται η πλέον δημοφιλής παραλία του νησιού. Αμμώδης, οργανωμένη (με ξαπλώστρες και ομπρέλες), με υποδομή για θαλάσσια σπορ, φιλοξενεί το μεγαλύτερο αριθμό επισκεπτών, που φτάνουν εκεί με καΐκι ή λεωφορείο. Ταβέρνες και μπαρ ολοκληρώνουν την οργανωμένη εικόνα της παραλίας αυτής. Το ομώνυμο ξωκλήσι βρίσκεται επίσης εκεί, ανάμεσα σε πυκνή βλάστηση.
ΖΩΓΕΡΙΑ: Με βλάστηση από πεύκα που φτάνει μέχρι την ακτή, η παραλία αυτή θεωρείται από τους ντόπιους ως η ομορφότερη του νησιού. Το χρώμα των νερών είναι ιδιαίτερο και η θέα μοναδική, αφού αν η ατμόσφαιρα είναι καθαρή, ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει ακόμα και το Ναύπλιο. Η πρόσβαση γίνεται με καΐκι ή οδικώς με ιδιωτικό μέσο.
ΛΙΓΟΝΕΡΙ: Μία ακόμα παραλία, στα δυτικά του νησιού, με άμμο, βότσαλα και καθαρά νερά, που μπορεί κανείς να επισκεφτεί με καΐκι ή οδικώς
ΞΥΛΟΚΕΡΙΖΑ: Σε απόσταση 8 χιλιομέτρων από τη Ντάπια, στα νοτιοανατολικά του νησιού, βρίσκεται ο ομώνυμος όρμος. Στο σημείο οδηγεί χωματόδρομος, αλλά η πρόσβαση γίνεται συνήθως με τα τακτικά δρομολόγια των καϊκιών. Μια μικρή ταβέρνα βρίσκεται επίσης στην παραλία αυτή.
ΒΡΕΛΛΟΣ: Όμορφη, αμμώδης παραλία, στα δυτικά του νησιού. Στο πυκνό πευκοδάσος γύρω από αυτή, οφείλει πιθανόν και την ονομασία «Παράδεισος». Στην παραλία μπορεί κανείς να φτάσει με καΐκι ή οδικώς, με δικό του μέσο. Μια βόλτα προς τον Προφήτη Ηλία, το ψηλότερο σημείο του νησιού (248 μέτρα), είναι ιδανική.

Δευτέρα, 05 Απρίλιος 2010 19:59

Αγκίστρι

Το Αγκίστρι βρίσκεται μόλις 55 λεπτά από τον Πειραιά και σε απόσταση αναπνοής από την Αίγινα. Αποτελεί έναν μικρό επίγειο παράδεισο του Αργοσαρωνικού, πνιγμένο στο πράσινο, με τα πεύκα να "αγγίζουν" τα καταγάλανα νερά του. Προσφέρεται για υπέροχες καλοκαιρινές διακοπές και για χαλαρά, ξεκούραστα Σαββατοκύριακα. Στο Αγκίστρι θα βρείτε καταπράσινα πευκοδάση, αμμουδερές παραλίες, καταγάλανα νερά, παραδοσιακό χρώμα, ησυχία, γαλήνη, αλλά και έντονη νυχτερινή ζωή για όσους το επιθυμούν. Το Αγκίστρι έχει δύο φυσικά λιμάνια στα οποία προσεγγίζουν τα πλοία. Το λιμάνι της Σκάλας και το λιμάνι του Μεγαλοχωρίου. Στην Σκάλα φθάνουν τα ferry boat από τον Πειραιά και στο Μεγαλοχώρι τα flying dolphin, ενώ και με τα δύο λιμάνια συνδέεται η Αίγινα όλο τον χρόνο. Στην Σκάλα υπάρχει πλήθος τουριστικών καταστημάτων, ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια και ταβέρνες. Το Μεγαλοχώρι που διαφορετικά ονομάζεται "Μύλος", βρίσκεται δυτικά της Σκάλας και αποτελεί την Διοικητική πρωτεύουσα του νησιού. Στο Μεγαλοχώρι βρίσκεται η έδρα της κοινότητας. Και εδώ θα βρείτε τουριστικά καταστήματα, ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια και ταβέρνες. Αποτελεί ορμητήριο πλοίων και το μέρος του ανεφοδιασμού τους. Η γενική εικόνα που παρουσιάζει το νησί είναι εντελώς διαφορετική από αυτή που παρουσιάζουν άλλα νησιά που κατακλύζονται από μαζικό τουρισμό. Ίσως είναι ένας από τους τελευταίους ρομαντικούς προορισμούς στην Ελλάδα.  Σιγά - σιγά αποτέλεσε πόλο έλξης και χώρο έμπνευσης πολλών καλλιτεχνών

Αξιοθέατα

Οι Άγιοι Ανάργυροι: Πρόκειται για μία κάτασπρη με γαλάζιο τρούλο, επιβλητική Εκκλησία που δεσπόζει στην Σκάλα και γιορτάζει την 1η Ιουλίου.
Η Ζωοδόχος Πηγή: Είναι η Μητρόπολη του νησιού, βρίσκεται στο Μεγαλοχώρι και αξίζει να την επισκεφθείτε για τις αξιόλογες τοιχογραφίες που υπάρχουν σ' αυτή. Γιορτάζει την Παρασκευή του Πάσχα και γίνεται πανηγύρι.
Τα Εκκλησάκια των Αγίων Πάντων και Αγίων Θεοδώρων.: Βρίσκονται πανω από το Μεγαλοχώρι, 10 λεπτά με τα πόδια, μέσα σε ένα πευκόφυτο δάσος. Στέκουν εκεί μέσα στο πέρασμα των χρόνων και καλούν τον επισκέπτη να γνωρίσει τις ρίζες του νησιού, το Καντούντι, δηλαδή το παλιό χωριό, ότι έχει μείνει από τον παλαιότερο οικισμό του Αγκιστρίου.
H Παναγία στο Μετόχι: Βρίσκεται στο Μετόχι και μπορείτε να την επισκεφτείτε με πεζοπορία.
Όταν φτάσετε στην Εκκλησία θα αποζημιωθείτε από την θέα, η οποία είναι φανταστική. Γιορτάζει τον Δεκαπενταύγουστο και γίνεται μεγάλο πανηγύρι.
Η Αγία Βαρβάρα στο Πολέμι: Βρίσκεται στο Πολέμι. Στην παλιά Εκκλησία της Αγίας Βαρβάρας είχε τη τύχη να καθαγιάσει ο Αγιος Νεκτάριος.
Η Εκκλησία της Αγίας Κυριακής: Βρίσκεται στα Λιμενάρια και γιορτάζει στις 7 Ιουλίου, ημέρα κατά την οποία γίνεται μεγάλο πανηγύρι.
Ο Άγιος Νικόλαος: Βρίσκεται έξω από τα Λιμενάρια, 10 λεπτά με τα πόδια, στον δρόμο όπως πηγαίνουμε για την μαγευτική παραλία της Απόνησου.

Παραλίες

Η οργανωμένη παραλία της Σκάλας, μόλις 100 μ. από το λιμάνι, συγκεντρώνει τον περισσότερο κόσμο, πολλές οικογένειες επειδή η θάλασσα είναι ρηχή και προσφέρεται για παιδιά. Δεξιά της Σκάλας, πηγαίνοντας δυτικά, ο παραλιακός δρόμος μας οδηγεί, μετά από 2 χλμ., στο Μεγαλοχώρι ή Μύλο, που διαθέτει πολύ ωραία παραλία με βότσαλο και άμμο για κολύμπι. Στα αριστερά της Σκάλας, ακολουθώντας τον παραλιακό δρόμο, νοτιοανατολικά, φθάνουμε στην βραχώδη παραλία της Σκληρής. Ο παραλιακός δρόμος μετά το Μεγαλοχώρι στρέφεται προς τα νότια και περνά παράλληλα με την παραλία, σε μια απόσταση από αυτή. Διασχίζει ένα πυκνό δάσος και συναντά όμορφους όρμους με καταγάλανα νερά. Η διαδρομή είναι μαγευτική και συνδυάζει με απόλυτη αρμονία το πράσινο του πεύκου με το βαθυγάλανο της θάλασσας. Στο μέσο περίπου αυτής της διαδρομής, με μία παρακαμπτήριο, ο δρόμος οδηγεί στη γραφική, αμμουδερή παραλία της Δραγωνέρας. Το γραφικό λιμανάκι της Μάρεζας απέχει 200 μ. από τα Λιμενάρια και αποτελεί ένα δείγμα της ομορφιάς και της μαγείας που έχει να επιδείξει αυτή η τοποθεσία. Η Μάρεζα είναι μια βραχώδης παραλία, πνιγμένη στο πεύκο, με βαθιά πεντακάθαρα νερά. Συνεχίζοντας το δρόμο δυτικά από τα Λιμενάρα, φτάνουμε σε μια εξωτική περιοχή, όπου τα πεύκα αγκαλιάζουν την παραλία της Απονήσου. Ο μοναδικός συνδυασμός χρωμάτων σε μεταφέρει σε εξωτικά μέρη, προσφέροντας σου μια μοναδική χαλάρωση και ηρεμία.

Δευτέρα, 05 Απρίλιος 2010 07:35

Αίγινα

Αποτελεί έναν από τους πλέον δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς, κυρίως για τους κατοίκους της πρωτεύουσας, αφού είναι ο πλησιέστερος στην Αθήνα προορισμός, μόλις 16,5 ναυτικά μίλια απόσταση από το λιμάνι του Πειραιά. Υπολογίζεται ότι κάθε χρόνο, 1.000.000 κόσμου επισκέπτεται το νησί. Αν και η έκταση της δεν είναι μεγάλη, συγκεντρώνει πολλές φυσικές ομορφιές και αξιοθέατα. Ο πληθυσμός της ξεπερνά σήμερα τους 15.000 κατοίκους. Η πόλη της Αίγινας, πρωτεύουσα του νησιού, είναι ένα τουριστικό κέντρο, με καλοδιατηρημένα κτίρια της Καποδιστριακής περιόδου που συνυπάρχουν αρμονικά με αρχοντικά και με κτίρια λαϊκής αρχιτεκτονικής. Το λιμάνι της, που υποδέχεται καθημερινά μεγάλο αριθμό πλοίων έχει υποδομή και για τη φιλοξενία ιδιωτικών
Σκαφών. Πολλά μικρά νησιά γύρω από την Αίγινα (Μονή, Μετώπη, Διαπόρτια, Λαγούσες, Κυρά, Δωρούσα, Σπαλαθονήσι, Ανώνυμα), μπορούν να αποτελέσουν προορισμό για ημερήσιες εξορμήσεις με σκάφος. Η Αίγινα συνδυάζει τη διασκέδαση μέσα στην πόλη και στα άλλα κοσμικά θέρετρα της (π.χ. Αγία Μαρίνα, Πέρδικα, Σουβάλα), με τις ήσυχες διακοπές στα γραφικά παραδοσιακά χωριά της (π.χ. Κυψέλη, Άγιοι, Βάγια).
Η πόλη της Αίγινας είναι η ομώνυμη πρωτεύουσα του νησιού και βρίσκεται στη δυτική πλευρά του, κτισμένη αμφιθεατρικά ως προς τη θάλασσα. Στην είσοδο του λιμανιού ο μικρός κατάλευκος ναός του Άγιου Νικόλα του Θαλασσινού καλωσορίζει τον επισκέπτη. Η πρώτη εντύπωση έρχεται από τα νεοκλασικά κτίρια, που βρίσκονται κατά μήκος της
παραλίας του νησιού, με τα χρώματα τους, σε γήινες αποχρώσεις, να ομορφαίνουν στο ηλιοβασίλεμα. Όλη η οικονομική και κοινωνική ζωή της Αίγινας είναι συγκεντρωμένη
στον παραλιακό δρόμο και στους παράλληλους εσωτερικούς δρόμους. Κάντε βόλτα με τα άλογα και τις άμαξες, περπατήστε στα στενά πλακόστρωτα σοκάκια, ανάμεσα στα αρχοντικά, στις Εκκλησίες με γαλάζιους τρούλους και δείτε τα καταστήματα λαϊκής τέχνης. Μην χάσετε την ψαραγορά και τα παραδοσιακά ουζομεζεδοπωλεία της, τις βάρκες-μανάβηδες, και μην ξεχάσετε να αγοράσετε τα περίφημα φυστίκια της Αίγινας. Απολαύστε στις ψαροταβέρνες το φρέσκο ψάρι και τα παραδοσιακά αιγινίτικα φαγητά και μεζεδάκια. Αφεθείτε στα ζαχαροπλαστεία, μπροστά στο λιμάνι και στα όμορφα σοκάκια, όπου μπορείτε να πιείτε τον καφέ σας ή το ποτό σας. Στην σαγηνευτική ατμόσφαιρα της νύχτας, διασκεδάστε και χορέψτε στα μουσικά στέκια της πόλης.

Αξιοθέατα

ΙΣΤΟΡΙΚΟ & ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ: Το Λαογραφικό Μουσείο Αίγινας στεγάζεται σε νεοκλασικό κτίριο του 1828, επί της οδού Σπύρου Ρόδη, στον αριθμό 16. Ήταν το σπίτι που έκτισε ο Γιώργης Ηρείωτης ή Κοντογιώργης, πατέρας του Παναγή Ηρειώτη, για να στεγάσει την οικογένειά του και το οποίο οι απόγονοι του κληροδότησαν στο Δήμο της Αίγινας με σκοπό να στεγάσει το Λαογραφικό Μουσείο του νησιού. Τα πρώτα εκθέματα του μουσείου προέρχονται από την προσωπική συλλογή της οικογένειας, που ήταν λάτρης της παράδοσης. Σημαντική υπήρξε η συνεισφορά του Συλλόγου Φίλων του Λαογραφικού Μουσείου Αίγινας, που συστήθηκε το 1989 από κατοίκους του νησιού, και ο οποίος μέσα από πολυάριθμες εκδηλώσεις κατόρθωσε να συγκεντρώσει τα στοιχειώδη για την ίδρυση του μουσείου χρήματα. Στο μουσείο ο επισκέπτης μπορεί να δει το αρχείο του Λαογραφικού Μουσείου, μεγάλο μέρος της αλληλογραφίας του Παναγή Ηρειώτη με επιστήμονες της εποχής του, τη βιβλιοθήκη του με βιβλία μεγάλης ιστορικής αξίας και αρχειακό υλικό προς μελέτη. Επίσης εκτίθενται παλαιά έπιπλα, πίνακες, παραδοσιακές αιγινήτικες στολές και πολλά αντικείμενα της οικογένειας Ηρειώτη. Στον ισόγειο χώρο υπάρχουν «το Σπίτι του Ψαρά», αίθουσα με είδη αλιείας και σπογγαλιείας και το «Χωριάτικο Σπίτι».
ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ: Tο πρώτο μουσείο της Ελλάδας ιδρύθηκε το 1829, στον αρχαιολογικό χώρο της Κολώνας με τη φροντίδα του Α. Μουστοξύδη. Το σημερινό κτίριο οικοδομήθηκε το 1980 και είναι δωρεά του Βαυαρικού Συλλόγου Φίλων του Μουσείου της Αίγινας. Σε αυτό, εκτίθενται πολλά από τα ευρήματα των ανασκαφών της περιοχής, που χρονολογούνται από το 1700 π.Χ.
ΠΥΡΓΟΣ ΜΑΡΚΕΛΛΟΥ: Αποτελεί σήμα κατατεθέν του νησιού και βρίσκεται στην οδό Μητροπόλεως, στο κέντρο της πόλης. Πήρε το όνομα του από τον πρόκριτο Σπύρο Μάρκελλο, Φιλικό, αγωνιστή του ’21 και αργότερα Βουλευτή Αίγινας, ο οποίος σύμφωνα με τη ντόπια παράδοση, έχτισε τον πύργο. Οικοδομήθηκε το 1802 (μεσαιωνικό κτίσμα) και αποτελούσε ίσως τμήμα οχυρωματικού έργου, που είχε ως σκοπό την προστασία του λιμανιού. Κατά τη διάρκεια της επανάστασης χρησιμοποιήθηκε για τη στέγαση γνωστών αγωνιστών και πολιτικών όπως ο Ι. Κωλλέτης και ο Γ. Κουντουριώτης. Από το 1826 ως το 1928 αποτέλεσε την έδρα της Αντικυβερνητικής Επιτροπής που λειτούργησε μέχρι την άφιξη του Καποδίστρια. Όταν η Αίγινα ήταν η πρωτεύουσα του νεοσύστατου κράτους (1828 – 1829), ο Πύργος χρησιμοποιήθηκε ως Φρουραρχείο και για τη φιλοξενία Υπουργών της Κυβέρνησης. Σήμερα ανήκει στο Δήμο Αίγινας και στεγάζει το Καποδιστριακό Πνευματικό Κέντρο και το Κέντρο Κοινωνικού Προβληματισμού «Σπύρος Αλεξίου». Στον επάνω όροφο φιλοξενείται επίσης η δωρηθείσα βιβλιοθήκη του δημοσιογράφου Σπύρου Αλεξίου.
ΚΥΒΕΡΝΕΙΟ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ: Βρίσκεται στην οδό Μητροπόλεως, στο κέντρο της πόλης και λέγεται ότι παλαιότερα στέγαζε το πρώτο Νομισματοκοπείο της νεότερης Ελλάδας. Χτίστηκε λίγο μετά την άφιξη του Καποδίστρια στο νησί. Είναι ένα απλό, διώροφο κτίριο με ξύλινη κεραμοσκεπή. Η πρόσβαση στο δεύτερο όροφο γίνεται με εξωτερική μαρμάρινη σκάλα. Το κτίριο, που ανήκε στον αιγινήτη πρόκριτο Μιχαήλ Μοίρα, κατασκευάστηκε το 1803 και χρησιμοποιήθηκε το 1811 ως κατοικία του Αρχιμανδρίτη Γρηγορίου Μοίρα και το 1822 του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη. Το 1827 εγκαταστάθηκε εκεί ο κυβερνήτης Ι. Καποδίστριας μετά την άφιξη του στην Αίγινα. Από το 1830, μετά την αναχώρηση του Καποδίστρια, το κτίριο χρησιμοποιήθηκε για διάφορους άλλους σκοπούς. Την εποχή της Κρητικής Επανάστασης (1866-1869) και μέχρι το 1873 χρησιμοποιήθηκε για να στεγάσει κρήτες πρόσφυγες. Το 1880-1895 στέγασε Δημοτικό Σχολείο Θηλέων. Το 1898-1926 στέγασε το Αρχαιολογικό Μουσείο του νησιού. Το 1932 στέγασε το Γυμνάσιο. Σήμερα αποτελεί την έδρα του Ιστορικού Αρχείου Αίγινας.
ΟΡΦΑΝΟΤΡΟΦΕΙΟ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ: Είναι το πρώτο δημόσιο κτίριο που χτίστηκε επί Καποδίστρια (θεμελιώθηκε στις 8/10/1828) κι αποτελούσε για την εποχή του κτιριακό μεγαθήριο. Άρχισε να λειτουργεί το Μάρτιο του 1829. Εκεί, ο Καποδίστριας συγκέντρωσε αρχικά περίπου 500 ορφανά για να λάβουν περίθαλψη και να μορφωθούν. Εκτός όμως από τον κύριο σκοπό για τον οποίο χτίστηκε, στεγάστηκαν σε αυτό διαδοχικά : το Αλληλοδιδακτικό σχολείο, το Αρχαιολογικό Μουσείο, το Ορυκτολογικό Μουσείο, εργαστήρια τεχνών, η πρώτη Εθνική Βιβλιοθήκη, το Εθνικό Τυπογραφείο, το Εθνικό Ωδείο και η Σχολή Ευελπίδων. Αργότερα, μετά τη μεταφορά της πρωτεύουσας στο Ναύπλιο, το κτίριο εξυπηρέτησε άλλους σκοπούς με πιο γνωστό αυτόν της μετατροπής του σε φυλακές, από το 1880 έως και το 1984. Το 1985 κηρύχθηκε από το υπουργείο Πολιτισμού «διατηρητέο κτίριο».
ΕΫΝΑΡΔΕΙΟ: Χτίστηκε το 1829 και βρίσκεται δίπλα στη Μητρόπολη της Αίγινας. Πρόκειται για ένα απλό ορθογώνιο κτίριο δωρικής αρχιτεκτονικής, που έχει ένα μόνο όροφο. Αποτελείται από τον πρόστυλο και το κυρίως κτίριο από 3 αίθουσες που επικοινωνούν μεταξύ τους. Το κτίριο χρησιμοποιήθηκε, μετά τη μεταφορά της πρωτεύουσας στο Ναύπλιο, για να στεγάσει τη Βιβλιοθήκη και αργότερα για τη στέγαση του Αρχαιολογικού Μουσείου του νησιού έως το 1981. Σήμερα ανήκει στο Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων και πρόκειται να μεταστεγαστεί εκεί -αφού ολοκληρωθούν οι εργασίες αποκατάστασής του - η Καποδιστριακή Δημόσια Βιβλιοθήκη Αίγινας.
ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΡΟΔΑΚΗ: Πρόκειται για κτίσμα του 1880, που διατηρεί ακόμα πολλά από τα στοιχεία του, όπως τα τοξωτά περβάζια και τα μικρά αγάλματα – σύμβολα στο εξωτερικό του. Βρίσκεται στην περιοχή Μεσαγρός.
ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΦΑΙΑΣ: Βρίσκεται στον περιβάλλοντα χώρο του ομώνυμου ναού. Από τα πλέον ενδιαφέροντα εκθέματα του μουσείου είναι το αναστηλωμένο αέτωμα του ναού, αντίγραφο του αγάλματος της θεάς Αθηνάς (το πρωτότυπο βρίσκεται από το 1813 σε γλυπτοθήκη του μουσείου του Μονάχου) και η αναθηματική πλάκα (560 π.Χ.), στην οποία αναγράφεται ότι ο ναός ήταν αφιερωμένος στην Αφαία Αθηνά.
ΙΕΡΟ ΔΕΛΦΙΝΙΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΑ, ΚΟΛΩΝΑ: Χρονολογείται από το 520 π.Χ. και βρίσκεται σε μικρή απόσταση από το λιμάνι. Η περιοχή πήρε το όνομά της από μια όρθια κολώνα (δωρικού ρυθμού), τη μοναδική που σώζεται από το ναό του 6ου αιώνα π.Χ. Ο λόφος της Κολώνας ήταν η «Ακρόπολη» και το θρησκευτικό κέντρο της αρχαίας πόλης. Οι αρχαιολογικές έρευνες έχουν αποκαλύψει την παρουσία αλλεπάλληλων ιστορικά οικισμών που ξεπερνούν τούς δέκα και χρονολογούνται από τη νεότερη νεολιθική εποχή (5η χιλιετία π.Χ.), μέχρι και τη μυκηναϊκή περίοδο (1600¬1200 π.Χ.). Μπροστά από τον αρχαιολογικό χώρο της Κολώνας βρίσκεται το ομώνυμο μουσείο.
ΠΑΛΑΙΟΧΩΡΑ, ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑ: Στην ενδοχώρα του νησιού, σώζεται η Παλαιοχώρα, η Αίγινα των βυζαντινών χρόνων, γνωστή ως «νησιωτικός Μυστράς», αφού κάποτε είχε 565 εκκλησίες. Οι 28 εκκλησίες που σώζονται στο μεσαιωνικό οικισμό έχουν εξαίρετες τοιχογραφίες, από όλες τις περιόδους της βυζαντινής αγιογραφίας. Σώζεται επίσης ένα ερειπωμένο μεσαιωνικό κάστρο και δύο θαυμάσια μοναστήρια. Στην κορυφή του λόφου της Παλαιοχώρας είναι χτισμένο και το ενετικό κάστρο, που χρονολογείται από το 1654, όταν έλαβε χώρα η μεγάλη λεηλασία της περιοχής από τους Φράγκους. 
ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΑΙΓΙΝΑΣ: Βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, στην οδό Μητροπόλεως. Πρόκειται για τον πρώτο καθεδρικό ναό της νεότερης Ελλάδας. Είναι ο χώρος στον οποίο έγινε η ορκωμοσία της Κυβέρνησης του Ι. Καποδίστρια και της πρώτης Βουλής του ελληνικού κράτους. Ο ναός, κατά τα έτη 1827¬1828, χρησιμοποιήθηκε επίσης ως Βουλευτήριο. Μέσα στο ναό υπάρχει ακόμα και σήμερα ο ξυλόγλυπτος θρονίσκος του Κυβερνήτη. Η καμπάνα είναι δώρο του Κυβερνήτη και λέγεται ότι την έφερε από τη Ρωσία. Στο χώρο της Μητρόπολης διασώζονται και πολλά άλλα ιστορικά κειμήλια.
Ι.Ν. ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ: Κοντά στην Παλαιοχώρα, στο δρόμο για τη Σουβάλα και πολύ κοντά στη διασταύρωση με την αρτηρία Αίγινας - Αφαίας βρίσκεται η εντυπωσιακή Μονή του Αγίου Νεκταρίου, μία από τις μεγαλύτερες των Βαλκανίων. Το μοναστήρι αυτό χτίστηκε τον 20ο αιώνα (μεταξύ 1904 και 1910) στη θέση ενός μικρού βυζαντινού μοναστηριού, της Ζωοδόχου Πηγής.
ΠΕΡΙΟΧΗ ΠΛΑΚΑΚΙΑ – ΤΡΟΥΛΟΣ: Σε απόσταση 1,5 χιλιομέτρου από την πόλη βρίσκεται το ακρωτήριο Πλακάκια και στη συνέχεια η περιοχή Λιβάδι. Στην περιοχή, υπάρχουν πολλά αξιοθέατα. Μεταξύ αυτών είναι το σπίτι του Νίκου Καζαντζάκη και το μουσείο του Χρήστου Καπράλου, μικρά εκκλησάκια, καθώς κι ένας φάρος που φωτίζει σε απόσταση 10 ν.μ. 
ΠΟΛΗ ΑΙΓΙΝΑΣ – ΚΥΨΕΛΗ: Μια διαδρομή 2 περίπου χιλιομέτρων, στο τέλος της οποίας ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει την Όμορφη Εκκλησιά (ναός των Αγίων Θεοδώρων), που χρονολογείται από το 1289, το ναό της Ευαγγελίστριας (1875) και το Λεούσειο Ίδρυμα. Στην ίδια περιοχή υπάρχουν καλλιέργειες φυστικιάς, μερικές από τις πολυάριθμες του νησιού. 
ΑΙΓΙΝΑ – ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑ: Διαδρομή στην πορεία της οποίας ο επισκέπτης συναντά διαδοχικά: τους Αγίους Ασωμάτους (μια περιοχή με αρχαίους τάφους αλλά και σύγχρονα ξωκλήσια), τον Κοντό (κατάφυτο, με αμπέλια και ελιές), τη Μονή της Αγίας Τριάδας (χτισμένη από τον Άγιο Νεκτάριο το 1904). 
ΑΙΓΙΝΑ – ΝΗΣΑΚΙ ΜΟΝΗ: H διαδρομή γίνεται με σκάφος, αφού το νησάκι της Mονής βρίσκεται ακριβώς απέναντι από την Πέρδικα. Πευκόφυτο, με αμμώδη παραλία και δύο καντίνες περιμένει τους επισκέπτες. Χαρακτηριστικό του η απουσία κατοίκων και η πλούσια πανίδα αποτελούμενη από ελάφια, αγριοκάτσικα, σκίουρους και πουλιά.
ΝΑΟΙ και ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ: Μονή Παναγίας της Χρυσολεόντισσας, Επισκοπή, Αγία Κυριακή, Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος, Άγιος Γεώργιος ο Καθολικός, Σταυρός, Άγιος Νικόλαος του Μαύρικα, Αγία Αικατερίνη, Άγιος Μηνάς, Αγία Αναστασία η Φαρμακολύτρια, Παναγία Ελευθερώτρια, Άγιος Χριστόφορος.

Παραλίες

ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑ: Ο οικισμός της Αγίας Μαρίνας βρίσκεται στην ανατολική πλευρά της Αίγινας, σε απόσταση 16 χιλιομέτρων από την πρωτεύουσα του νησιού και είναι το πιο κοσμοπολίτικο θέρετρο του νησιού. Πλούσια βλάστηση και οργανωμένες αμμώδεις παραλίες με αβαθή νερά συνθέτουν το τοπίο της περιοχής. Στην Αγία Μαρίνα υπάρχουν πολλά ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια, γραφικές παραθαλάσσιες ταβέρνες, μπαρ, καταστήματα λαϊκής τέχνης και δύο θερινοί κινηματογράφοι. Στη παραλία του οικισμού υπάρχει η εκκλησία της Αγίας Μαρίνας. Συνδέεται απευθείας με το λιμάνι του Πειραιά. 
ΒΑΓΙΑ: Οργανωμένη, αμμουδερή παραλία, στην οποία υπάρχουν πολλά αρχαιολογικά ευρήματα.
ΠΕΡΔΙΚΑ: Σε απόσταση 9 χιλιομέτρων από την πόλη της Αίγινας βρίσκεται η ομώνυμη παραλία του παραδοσιακού χωριού, που χαρακτηρίζεται από τα πλακόστρωτα δρομάκια και τις ψαροταβέρνες. Η πεντακάθαρη γαλάζια θάλασσα, η βραχώδης παραλία δίπλα στη σκιά των δέντρων και το λιμανάκι για την υποδοχή σκαφών κάνουν την περιοχή πόλο έλξης για μεγάλο αριθμό τουριστών.
ΣΟΥΒΑΛΑ: Παραλία με θερμά ιαματικά νερά, γνωστά με την παλιά ονομασία «Θερμά», κατάλληλα για τη θεραπεία ρευματισμών και δερματικών παθήσεων.
ΜΑΡΑΘΩΝΑΣ: Σε απόσταση 4 χιλιομέτρων από την πόλη βρίσκονται δύο οργανωμένες διαδοχικές αμμώδεις παραλίες.

Σάββατο, 03 Απρίλιος 2010 18:14

Σαμοθράκη

Η Σαμοθράκη είναι το νησί που από τους αρχαίους χρόνους ασκεί μοναδική έλξη και γοητεία στον επισκέπτη. Είναι το νησί των μυστηρίων και των θρύλων, των "ευσεβών πιστών" της θρησκείας και της φύσης. Είναι το "ιερό νησί", το διαμαντόπετρο του Θρακικού πελάγους. Ένας τόπος που η φύση τον προικοδότησε με γενναιοδωρία, με αντιθέσεις που συναρπάζουν. Οργιώδης βλάστηση και βραχώδεις κορυφές, αυστηρό ύφος, επιβλητικοί όγκοι αλλά και ρυάκια, μνημεία. γεύσεις μεταμορφώνουν το νησί στα μάτια και τις αισθήσεις του επισκέπτη σε μια σύγχρονη ουτοπία που σου χαρίζει την ανεπανάληπτη εμπειρία να τη ζήσεις. Η Σαμοθράκη, το νησί της Νίκης και του Σάος, το "εντευκτήριο των Θεών", σας προσκαλεί σε μία μεθυστική βουτιά στην ιστορία. το χρόνο, το όνειρο.

Η Σαμοθράκη, ένας σχεδόν κάθετος βράχος μέσα στο Θρακικό Πέλαγος, μας ανταμείβει για την επιθυμία μας να τη γνωρίσουμε από κοντά, με το μοναδικό σε αισθητική και ποικιλομορφία φυσικό περιβάλλον της. Στο βορρά, παραποτάμια δάση με πλατάνια και φτέρες, βελανιδιές, κέδρους, σφεντάμια. πικροδάφνες και μέντες προσφέρονται για ήπιες πεζοπορικές διαδρομές αλλά και για αναρρίχηση, ικανοποιώντας τους πιο περιπετειώδεις εξερευνητές του νησιού. Στο νότο, ελαιώνες και κάμποι ηρεμούν το βλέμμα. υγρότοποι -όπως είναι η Βδελολίμνη σκεπασμένη από ένα δάσος σκλήθρων- φιλοξενούν αποδημητικά θαλασσοπούλια, υδρόβια πουλιά, σταυραϊτούς, νυκτόβια αρπακτικά αλλά και ορτύκια και τσαλαπετεινούς. Μέχρι σήμερα. έχουν καταγραφεί πάνω από ενενήντα (90) είδη πουλιών. Τους θερινούς μήνες θαυμάζουμε τα πουλιά καθώς αναπαύονται στις παράκτιες περιοχές, ενώ την άνοιξη και το φθινόπωρο, μπορούμε να παρατηρήσουμε την άφιξη ή την αποχώρησή τους από το νησί. (Birdwatching). Στα ορεινά και απόκρημνα μέρη κατοικεί ο σπάνιος Αίγαγρος, είδος αγριοκάτσικου που συγγενεύει με το κρητικό Κρί-Κρί, ενώ στις θαλάσσιες σπηλιές έχει το καταφύγιό της η μεσογειακή φώκια Monachυs-Monachυs.

Με αφετηρία την Καβάλα, την Αλεξανδρούπολη ή τα νησιά του Β. Αιγαίου φτάνουμε στο μικρό λιμάνι της Καμαριώτισσας, Η τουριστική υποδομή του λιμανιού είναι καλή. Έχουμε να επιλέξουμε για τη διαμονή μας ανάμεσα σε μεγάλα ξενοδοχεία και ενοικιαζόμενα δωμάτια όλων των κατηγοριών. Εστιατόρια ψαροταβέρνες με φρέσκο ψάρι καθημερινά, καφετέριες και κέντρα διασκέδασης μας δίνουν ποικίλες δυνατότητες για ψυχαγωγία

Από την Καμαριώτισσα εξορμούμε για να γνωρίσουμε το νησί. Εκδρομές με το αυτοκίνητο στο βόρειο τμήμα και στον κάμπο, περίπλους με βάρκα των δύσβατων νότιων ακτών. Λίγο έξω από την Καμαριώτισσα λειτουργεί Αιολικό Πάρκο το οποίο σε συνδυασμό με το εργοστάσιο πετρελαιοκίνητων γεννητριών καλύπτουν τις ενεργειακές ανάγκες του νησιού,

Η Χώρα αποτελεί ένα ενιαίο, παραδοσιακό οικιστικό σύνολο με ιστορία χιλίων ετών. Βρίσκεται στην ενδοχώρα του νησιού, σε απόσταση έξι χιλιομέτρων από το λιμάνι της Καμαριώτισσας, Χτισμένη ανάμεσα στις πλαγιές του όρους Φεγγάρι, πλαισιώνεται από τα ερείπια δύο οχυρών, το ένα από την εποχή του σιδήρου, το άλλο, ο μεσαιωνικός Πύργος των Gattilusi βρίσκεται στην είσοδο του οικισμού. Η οχυρωματική αρχιτεκτονική ήταν η κύρια άμυνα του νησιού απέναντι στις πειρατικές επιδρομές που το απειλούσαν. Ο οικισμός γνώρισε δύο σημαντικές καταστροφές, η πρώτη το 1821, η δεύτερη, στα τέλη του 190υ αιώνα, από ισχυρό σεισμό που άλλαξε ως ένα σημείο την αρχιτεκτονική του μορφή. Η Χώρα σήμερα διατηρεί αρκετά από τα παλαιοτέρα χαρακτηριστικά της. Μικρές διώροφες κατοικίες με κεραμίδια ή χωμάτινες ταράτσες είναι κτισμένες η μία δίπλα στην άλλη, Συναντούμε πέτρινα παντοπωλεία, φούρνους εργαστήρια και καφενεία καθώς διασχίζουμε τα πλακόστρωτα καλντερίμια της, Τα νεώτερα κτίρια του οικισμού συνδυάζουν τις δύο λειτουργίες: το μαγαζί στο ισόγειο, το σπίτι στον πάνω όροφο. Η Εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου κτίστηκε το 1875 από τους κατοίκους του νησιού. Σημαντικό προσκύνημα για τους πιστούς είναι οι κάρες των Πέντε Νεομαρτύρων της Σαμοθράκης οι οποίοι μαρτύρησαν το 1835 στη Μάκρη. Στη Χώρα λειτουργεί ένα μικρό Λαογραφικό Μουσείο. Η συλλογή του περιλαμβάνει αντικείμενα της πολιτιστικής κληρονομιάς του νησιού. Ο Νικόλαος Φαρδύς (1855-1901) υπήρξε μια από τις σημαντικότερες πνευματικές και πολιτικές προσωπικότητες της Σαμοθράκης, Το σπίτι και η βιβλιοθήκη του Ν. Φαρδύ που στεγάζεται στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου, παρέχουν πλούσιο υλικό για τη ζωή, τη δράση και το έργο του στους επισκέπτες και τους μελετητές.

Ξεκινώντας την περιήγησή μας με αυτοκίνητο από την Καμαριώτισσα φτάνουμε μετά από επτά χιλιόμετρα στην αρχαία πόλη της Σαμοθράκης. Η Παλιάπολη ήταν οχυρωμένη με τείχος που κατασκευάστηκε τμηματικά από τον 6ο έως τον 3ο αιώνα π,Χ., συνολικού μήκους 2,4 χιλιομέτρων, πάχους 2,3 - 4 μέτρων και ύψους 5 - 6 μέτρων. Το τείχος συνέδεε την πόλη με το Ιερό των Μεγάλων Θεών στο οποίο τελούντο τα Καβείρια Μυστήρια. Στον αρχαιολογικό χώρο θα δούμε επίσης μια σειρά από κτίσματα που μαρτυρούν τη μεγάλη θρησκευτική δραστηριότητα που επικρατούσε στην αρχαία πόλη: το Πρόπυλο του Πτολεμαίου Β' του Φιλάδελφου (285-280 π.Χ.), το τετράγωνο κτίσμα που πρόσφεραν ο Φίλιππος ο Αριδαίος και ο Αλέξανδρος ο Δ', το Αρσινόειο (500 π.Χ.), το ανάκτορο, η ιερή κατοικία, ο θόλος, το τέμενος, το ιερό, η αρχαιστική κρήνη, ο μαρμάρινος βωμός, η Στοά και η Κρήνη που βρισκόταν η Νίκη της Σομοθράκης (190π.Χ.) φτιαγμένη από μάρμαρο της Πάρου και ύψους 2,75 μέτρων. Το άγαλμα εκτίθεται στο Μουσείο του Λούβρου. Μεταφέρθηκε εκεί το 1863 από το Γάλλο Πρόξενο Α. Champoiseau, Στο αρχαιολογικό μουσείο της Παλιάπολης εκτίθεται άγαλμα της Νίκης (130 π.χ.) από τα ακρωτήρια του ιερού. Στην Παλιάπολη σώζονται επίσης νεότερα μνημεία όπως είναι η παλαιοχριστιανική βασιλική στο ανατολικό τμήμα του αρχαίου λιμανιού, κάτω από τους Πύργους των Gattilusi.

Τα Θέρμα είναι από τα μεγάλα χωριά του νησιού, Κτισμένα μέσα στα πλατάνια, τις κουμαριές και τις μυρτιές, με άφθονα τρεχούμενα νερά και προικισμένα με τις περίφημες ιαματικές πηγές, έχουν αναπτύξει αξιόλογη τουριστική υποδομή για να υποδεχτούν τους πολλούς επισκέπτες τους από όλο τον κόσμο. Από τα Θέρμα ξεκινούν οι αναβάσεις στο όρος Φεγγάρι και προς τη Γριά Βάθρα.

Αξιοθέατα

Αρχαία Πόλη: Στους Βόρειους πρόποδες του Αι - Γιώργη ( 1448 μ,) ήταν κτισμένη η αρχαία πόλη Σαμοθράκη, τμήμα από τα τείχη της οποίας μπορεί να διακρίνει κανείς ψηλά στην πλαγιά. Τ ο λιμάνι της Αρχαίας Πόλης αναφέρεται στις πηγές για πρώτη φορά τον 4ο αι. π.Χ. και για τελευταία στις Πράξεις των Αποστόλων όπου διαβάζουμε ότι από εδώ πέρασε το 49-50 μ,Χ. ο Απόστολος Παύλος, στη διάρκεια του ταξιδιού του από τη Μικρά Ασία προς τη Νεάπολη. Σύμφωνα με την παράδοση, σε ανάμνηση αυτού του γεγονότος κτίσθηκε η παλαιοχριστιανική Βασιλική, τα ερείπια της οποίας βρίσκονται στο ανατολικό τμήμα του αρχαίου λιμανιού. Η μεσαιωνική οχύρωση στην Αρχαία Πόλη, χρονολογείται στα 1431-3 και εντάσσεται σε μία πολιτική κατασκευής από τους Gattilusi σειράς οχυρώσεων.
Το Ιερό των Μεγάλων Θεών: Ήταν αφιερωμένο στη λατρεία και την τέλεση των Μυστηρίων των Μεγάλων Θεών και καταλαμβάνει έκταση 50 περίπου στρεμμάτων. Τα σημαντικότερα μνημεία και αρχιτεκτονικά σύνολα είναι:
Το "Τέμενος". Αποτελούσε το πρωιμότερο και μεγαλύτερο μαρμάρινο κτίριο στο ιεερό, στο οποίο δέσποζε, κατέχοντας κεντρική θέση στη λατρεία των Μεγάλων Θεών.
Το Ιερό όπου γινόταν η μύηση στο δεύτερο βαθμό των Μυστηρίων, την Εποπτεία. Η Θόλος της Αρσινόης. Αποτελεί το μεγαλύτερο γνωστό κλειστό κυκλικό οικοδόμημα στην αρχαία ελληνική αρχιτεκτονική.
Το Πρόπυλο του Πτολεμαίου Β', η Στοά, το Ανάκτορο που ήταν το κτίριο του πρώτου βαθμού μύησης, ο Ιερός Κύκλος και το Μνημείο της Νίκης, μία ορθογώνια κατασκευή ανοικτή στο Βορρά, όπου βρισκόταν τοποθετημένο το άγαλμα της Νίκης πάνω σε πλώρη πλοίου,
Αρχαιολογικό Μουσείο: Οικοδομήθηκε με πρωτοβουλία της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών (1939 - 1955) και στεγάζει σημαντικά ευρήματα από τις ανασκαφές που έγιναν στο νησί. Στην πρώτη αίθουσα εκτίθενται αρχιτεκτονικές αποκαταστάσεις από τα κυριότερα κτίρια του ιερού και μαρμάρινη επιγραφή που απαγόρευε την είσοδο των αμύητων στο άδυτο του ανακτόρου. Στη δεύτερη αίθουσα υπάρχουν τμήματα της ανάγλυφης μαρμάρινης ζωφόρου του Πρόπυλου, η προτομή του μάντη Τειρεσία, ολόσωμη αλλά ακέφαλη μορφή ίσως της Περσεφόνης κ,ά. Στην τρίτη αίθουσα ξεχωρίζει ένα ακέφαλο άγαλμα της Νίκης από το Ιερό. Στην τέταρτη αίθουσα εκτίθενται ευρήματα από τις Νεκροπόλεις και ένα εκμαγείο της Νίκης, η οποία σήμερα βρίσκεται στο Μουσείο του Λούβρου.
Οι Πύργοι της Σαμοθράκης: Από το επιβλητικό δομημένο περιβάλλον του νησιού με τα εξαιρετικά κτίσματα, εκκλησίες, σπίτια, μύλους, καλντερίμια, βρύσες, αλώνια, στέρνες ξεχωρίζουν οι πύργοι και οι οχυρώσεις, που είναι από τα σημαντικότερα δείγματα υστεροβυζαντινής φρουριακής αρχιτεκτονικής του Ελλαδικού χώρου. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ο πύργος στο Φονιά, που ανάγεται στην εποχή των Παλαιολόγων, το φρουριακό συγκρότημα της Παλιάπολης, που χρονολογείται στα 1431-3, το μεσαιωνικό κάστρο, οι οχυρώσεις και ο ορθογώνιος πύργος της Χώρας.
Χριστιανικά Μνημεία και Εκκλησίες: Εκτός από τις δύο παλαιοχριστιανικές βασιλικές της Παλιάπολης και της Καμαριώτισσας, σε διάφορα μέρη του νησιού είναι ορατά ερείπια υστεροβυζαντινών ναών και μοναστηριών, όπως ο Άγιος Κωνσταντίνος και η Αγία Ελένη στην Παλιάπολη, η Αγία Παρασκευή στο Φονιά, οι "Τρεις Εκκλησιές στ' Αλωνούδι", ο Αι-Γιώργης (προστάτης των "κεχαγιάδων" - κτηνοτρόφων) ή σύμφωνα με άλλους η Παναγία στο Στριβερό, η Κοίμηση της Θεοτόκου στη Χώρα, το Μοναστήρι του Αι-Θανάση στ' Αλώνια, η Αγιά Μπατή (Υπαπαντή) στη θέση Πουρνιά, η Παναγία Κρημνιώτισσα, βόρεια του όρμου της Παχιάς Άμμου κ,ά,
Λαογραφικό Μουσείο: Με πρωτοβουλία ντόπιων εκπαιδευτικών και υπό την αιγίδα του Δήμου και του Πολιτιστικού Συλλόγου Σαμοθράκης λειτουργεί στην Χώρα το Λαογραφικό Μουσείο. Ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει αξιόλογα εκθέματα του παραδοσιακού βίου όπως γεωργικά εργαλεία, τοπικές φορεσιές, σεντούκια, υφαντά, ξυλόγλυπτα, καθώς και την αναπαράσταση σπιτιού της Σαμοθράκης με την κουζίνα, το καθιστικό και την κρεβατοκάμαρα.

Παραλίες

Η Παχιά Άμμος, η μοναδική αμμώδης παραλία του νησιού, βρίσκεται στο νοτιότερο σημείο και θεωρείται μια από τις ωραιότερες παραλίες. Στην παραλία φτάνουμε ακολουθώντας το σηματοδοτημένο χωματόδρομο από το χωριό Λάκκωμα. Από την Παχιά Άμμο με καΐκι μπορούμε να εξερευνήσουμε τους μικρούς κολπίσκους των ΝΑ ακτών αλλά και να προσεγγίσουμε με προσοχή το καταφύγιο της μεσογειακής φώκιας. Τη διαδρομή μας θα τη συνοδεύσουν γλάροι, αγριοπερίστερο. πετρίτες και μακροπετρίτες και θα θαυμάσουμε τους Αίγαγρους να σκαρφαλώνουν με άνεση στα απότομα βράχια. Ανατολικότερα της Παχιάς Άμμου μας περιμένουν τα βαθειά και κρύα νερά του ερημικού Βάτου. Ο κόλπος ξεπροβάλει μέσα από ψηλά βράχια. Οι θαλάσσιες σπηλιές και τα πλατάνια του προσδίδουν μια ξεχωριστή ομορφιά. Από το Βάτο συνεχίζουμε τη θαλάσσια διαδρομή προς τα ανατολικά για να βρούμε την ωραία παραλία του Κήπου. Στο μέσο της πλευράς αυτής μας εντυπωσιάζουν τα Κρεμαστά Νερά, ένας ορμητικός καταρράκτη ς που πέφτει στη θάλασσα από ύψος ογδόντα μέτρων. Στη συνέχεια βλέπουμε τους περίφημους γεωλογικούς σχηματισμούς που αποκαλούνται "Της Γριάς τα Πανιά" για να καταλήξουμε στη βραχώδη παραλία των Κήπων. Ο απλούστερος τρόπος να φτάσουμε στην παραλία των Κήπων είναι με καραβάκι από την Καμαριώτισσα ή οδικώς.

Τοπικά προϊόντα

Η Σαμοθράκη φημίζεται για τα εξαιρετικά κατσίκια της, τις ελιές καί τα λάδι της, τη μυζήθρα, τα μανούρι και το εκλεκτό μέλι. Ανάμεσα στα τοπικά φαγητά ξεχωρίζουν το ψητό κατσίκι, το μαντί (καβουρντισμένος κιμάς απο χοιρινό και φύλλο ζύμης με γέμιση ρυζιού), το γοργόβραστο (πρόχειρα μαγειρεμένο νερόβραστα κρέας μεγάλου ζώου, από τα ζουμί του οποίου ετοιμάζεται πιλάφι με γάλα) και το λιωτό (κρέας κοκκινιστό με λιωμένα καρύδια).


 

Σάββατο, 03 Απρίλιος 2010 09:47

Ιθάκη

Η Ιθάκη Βρίσκεται βορειοανατολικά της Κεφαλονιάς, στην οποία ανήκει διοικητικά και χωρίζεται μ' ένα στενό δίαυλο πλάτους 3,5 χλμ. Είναι το μικρότερο σε μέγεθος και πληθυσμό μετά τους Παξούς νησί των Ιονίων (103 τ.χλμ.), αλλά πασίγνωστο σ' όλο τον κόσμο σαν νησί σύμβολο της νοσταλγίας και της αγάπης για την «Πατρίδα», όπου βασίλευε ο πολυμήχανος Ομηρικός Οδυσσέας. Η Ιθάκη ένα νησί με παράδοση, ιστορία, πολιτισμό και ακλόνητη την αγάπη των κατοίκων για το τόπο τους. Σπάνια η ομορφιά της, χαρακτηριστική η αντίθεση άγριας και ήμερης φύσης καθώς και η αλλεπάλληλη εναλλαγή του τοπίου.

Η Ιθάκη, το μικρό αυτό νησί με την μεγάλη ιστορία, είναι γνωστή σ' όλο τον κόσμο από τον περίφημο Οδυσσέα, τον πολυμήχανο ήρωα της Ομηρικής Οδύσσειας. Νησί με αμέτρητους συμβολισμούς από τις περιγραφές το Ομήρου, που έχουν εμπνεύσει ποιητές και λογοτέχνες σ' όλο τον κόσμο, με μια σπάνια ομορφιά αγριάδας και ηρεμίας, ένα Χάρμα οφθαλμών. Πρωτεύουσα του νησιού η πόλη τις Ιθάκης (Βαθύ), παραδοσιακός οικισμός με τον εξαιρετικής ομορφιάς ιδιόμορφο φυσικό κόλπο που κλείνει στην αγκαλιά του το μικρό νησάκι «Λαζαρέτο» και προστατεύεται από τα δύο μικρά ενετικά κάστρα του. Εδώ βρίσκεται το ένα από τα δύο αρχαιολογικά μουσεία του νησιού, όπου εκτίθενται σημαντικά Μυκηναϊκά, Κορινθιακά και άλλα ευρήματα. Επίσης το Ναυτικό Λαογραφικό Μουσείο, το Ιστορικό Αρχείο, όπου φυλάσσονται μεγάλης ιστορικής αξίας χειρόγραφα της περιόδου της Ενετοκρατίας και το Μορφωτικό Κέντρο όπου στεγάζεται η Βιβλιοθήκη με αξιόλογα και σπάνια βιβλία και η αίθουσα θεάτρου. Μοναδικό χωριό στη Νότια Ιθάκη το Περαχώρι, κτισμένο σε μια ορεινή πλαγιά με καταπληκτική θέα στον κόλπο. Δείτε την Παλιοχώρα, τη παλιά πρωτεύουσα του νησιού, με έντονα αποτυπωμένη τη μεσαιωνική αρχιτεκτονική στα ερείπια των σπιτιών και στις εκκλησίες με τις αξιόλογες βυζαντινές τοιχογραφίες. Πηγαίνοντας προς την Βόρεια Ιθάκη επισκεφθείτε το Σπήλαιο των Νυμφών ή Μαρμαροσπηλιά με σταλακτίτες και μεγάλο αρχαιολογικό ενδιαφέρον, όπου ο Οδυσσέας έκρυψε τα δώρα των Φαιάκων επιστρέφοντας στην Ιθάκη. Από κάτω ακριβώς τα Δεξά, το Ομηρικό λιμάνι του Φόρκυνα, όμορφη παραλία, όπου άφησαν οι Φαίακες τον ταλαιπωρημένο Οδυσσέα. Συνεχίζοντας, συναντάμε τον Αετό με έναν όμορφο φυσικό κόλπο και τον απάνεμο κόλπο του πίσω Αετού με όμορφη παραλία, ενώ το μικρό του λιμανάκι χρησιμοποιείται για τη σύνδεση του νησιού με την Κεφαλονιά. Στην κορυφή του λόφου βρίσκονται τα Κυκλώπεια τείχη της Αρχαίας Ακρόπολης της πόλης των Αλαλκομενών. Εδώ πιστεύεται ότι ήταν το ανάκτορο του Οδυσσέα, περιοχή που οι ντόπιοι ονομάζουν Κάστρο του Οδυσσέα. Ανηφορίζοντας προς το βουνό του Νήριτου, σε μια από τις κορυφές του είναι η Μονή της Παναγίας Καθαριώτισσας, Προστάτιδας του νησιού και σημείο πνευματικής και ευλαβικής αναφοράς για τους απανταχού της γης Ιθακησίους, με το επιβλητικό καμπαναριό και τη συγκλονιστική θέα του λιμανιού κι όλου του νησιού. Η Ανωγή, ένα από τα παλιότερα χωριά της Βόρειας Ιθάκης κτισμένη στην ψηλότερη τοποθεσία σε σχέση με τ' άλλα χωριά προσφέρει μια υπέροχη πανοραμική θέα του νησιού. Γύρω από το χωριό υπάρχουν σκόρπιοι εντυπωσιακοί ογκόλιθοι ονομαζόμενοι «Μενίρ» με υπερέχοντες τον Αράκλη και τον Καβελλάρη στην είσοδο του χωριού. Στολίδι της Ανωγής η εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου του 12ου αιώνα, με θαυμάσιες τοιχογραφίες και το βενετσιάνικης τεχνοτροπίας καμπαναριό.

Αξιοθέατα

Ιερά Μονή των Καθαρών: Η Ιερά Μονή των Καθαρών, προσκύνημα και σημείο αναφοράς για τους απανταχού της γης Ιθακήσιους, είναι κτισμένη στη νοτιο-ανατολική κορυφή του Ομηρικού όρους Νήριτο, σε μια όμορφη γωνία, 600μ περίπου από την θάλασσα και σε απόσταση 15 χλμ. από το Βαθύ. Η σωζόμενη μέχρι σήμερα παράδοση λέει ότι βοσκοί Ηπειρώτες καταδιωκόμενοι από τους Τουρκαλβανούς άφησαν τον τόπο τους και κατέφυγαν στην Ιθάκη όπου εγκαταστάθηκαν στο όρος Νήριτον στη θέση ‘’Μαζός’’ 400μ περίπου, απέναντι από το σημερινό μοναστήρι. Μέσα στα λίγα υπάρχοντά τους, ανακάλυψαν ότι έλειπε η θαυματουργή εικόνα που απεικόνιζε το Γεννέσιο της Θεοτόκου. Κάποια νύχτα, βλέπουν εκεί που βρίσκεται σήμερα ο ναός του Μοναστηριού, ένα εκτυφλωτικό φως. Παρ’ όλες τις έρευνες στο σημείο εκείνο δεν βρήκαν τίποτε. Το ίδιο φαινόμενο επαναλαμβανόταν για αρκετές νύχτες, οπότε σκέφτηκαν να κόψουν και να κάψουν τους θάμνους και τα ξερόκλαδα για να καθαρίσει ο τόπος ώστε να δουν τι συμβαίνει. Όταν έσβησε η φωτιά διέκριναν μία εικόνα χωρίς να είναι καμένη. Έτσι αναγνώρισαν όλοι την εικόνα του Γεννεσίου της Θεοτόκου, που είχαν στην Ήπειρο. Στο σημείο εκείνο έκτισαν μια μικρή εκκλησία για να βάλουν μέσα την θαυματουργή εικόνα.
Ιερός Ναός Εισοδείων της Υπεραγίας Θεοτόκου: Ο Ιερός ναός της Παναγίας στα Λινοβρόχια, όπως λέγεται, χτίστηκε το 1800. Προϋπήρχε μικρός ναΐσκος τον οποίο μεγάλωσαν για τις ανάγκες των ενοριτών. Έχει ένα θαυμάσιο ολόγλυφο ξύλινο τέμπλο, μεταβυζαντινής τέχνης του 1793, που κατασκευάστηκε από τον Μετσοβίτη, και το επιβλητικό παλαιό κωδωνοστάσιο του 1820.
Η Εκκλησία της Ανωγής: Ο Ναός της Παναγίας στην Ανωγή Ιθάκης, κτισμένος σε υψόμετρο 500m, είναι ένας από τους μεγαλύτερους, σημαντικότερους και αρχαιότερους ναούς των Βαλκανίων. Είναι ρυθμού Βασιλικής μεγάλων διαστάσεων (μήκος 30m και πλάτος 10m περίπου) και όπως λέγεται κτίστηκε τμηματικά πριν από 700 χρόνια. Το εσωτερικό του Ναού παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον, δεδομένου ότι είναι ολόκληρο σκεπασμένο με τοιχογραφίες Βυζαντινής Τεχνοτροπίας και γι’ αυτό το λόγο έχει κηρυχθεί από το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων από το 1959, ως διατηρητέο ιστορικό μνημείο. Θαυμάσιες εικόνες Αγίων και μορφές Αγγέλων σπάνιας τεχνικής, μαρτυρούν το ασύγκριτο ταλέντο του ζωγράφου της εποχής, του Αντώνιου εξ Αγράφων που ήκμασε περί τα μέσα του 17ου αιώνα. Ο ζωγράφος προερχόταν από τη σχολή των Βραγγιανών Αγράφων  στην οποία διατηρούνταν η Βυζαντινή Παράδοση. Οι μορφές των Αγίων και οι στάσεις τους είναι τυποποιημένες και η θέση τους στο Ναό ορισμένη με την πνοή, το χρώμα και την έκφραση που δίνει ο ζωγράφος. Σύμφωνα με επιγραφή στο πέτρινο τέμπλο, ο Αντώνιος εξ Αγράφων παρέδωσε τις εικόνες στα 1680.
Ανωγή - Κοίμηση της  Θεοτόκου: Στολίδι του χωριού της Ανωγής η εκκλησία χτισμένη από τον 12ο αιώνα με θαυμάσιες τοιχογραφίες και το βενετσιάνικης τεχνοτροπίας καμπαναριό της
Σπηλιά του Λοΐζου: Κέντρο λατρείας του πρωτοελλαδικού πολιτισμού, στον κόλπο της Πόλης  (Σταυρός),όπου βρίσκεται βυθισμένη μια αρχαία πόλη. Από όλα τα ευρήματα που βρέθηκαν κατά τις ανασκαφές στη σπηλιά του Λοΐζου που έπεσε, πιστοποιείται περίτρανα ότι το λιμάνι αυτό εσυχνάζετο από της πρώτης μυκηναϊκής εποχής μέχρι της Ελληνικής και Ρωμαϊκής.
Ανωγή – Μενίρ: Στην περιοχή του χωριού της Ανωγής υπάρχουν σκορπισμένοι τεράστιοι ογκόλιθοι που ονομάζονται 'μενίρ'. Ο Αράκλης, είναι ο σπουδαιότερος και περιεργότερος αυτών των παραδόξως διαμορφωμένων πέτρινων όγκων. Ο τεράστιος αυτός μονόλιθος που βρίσκεται λίγο πιο κάτω των σπιτιών του χωριού έχει ύψος 9μ και επικάθεται σε πλατύτερο βράχο που αποτελεί το βάθρο του. Το σχήμα του είναι περίπου ατρακτοειδές με τις επιφάνειές του, της ανατολικής και δυτικής πεπιεσμένες. Αύλακες διαβρωσιογενείς παρατηρούνται στο βράχο, ιδίως κατά τη βόρεια επιφάνεια και προς τα άνω τελειώνει σε αιχμηρή κορυφή. Παρουσιάζει δε τέτοια κανονικότητα ο περίεργος αυτός βράχος, ώστε με πρώτη ματιά νομίζει κανείς ότι πρόκειται για τεχνιτά επεξεργασμένο λίθο, περι οβελίσκου, κατασκευασθέντος από ανθρώπινο χέρι και όχι περι φυσικού βράχου που έλαβε την περίργη εκείνη μορφή από αποσάρθρωση. Άλλος αξιοπρόσεκτος ογκόλιθος είναι αυτός που ονομάζεται Καβελλάρης (επειδή μοιάζει με ιππέα). 
Παλαιοχώρα: Από το Περαχώρι μονοπάτι οδηγεί στην ερειπωμένη μεσαιωνική Παλαιοχώρα, όπου βρίσκονται εκκλησίες με υπέροχες βυζαντινές τοιχογραφίες.
Πηλικάτα: Κοντά στον Σταυρό στα Πηλικάτα, τοποθετείται η πόλη του Οδυσσέα,  σύμφωνα με την Ομηρική περιγραφή, ότι βρισκόταν σε σημείο που είχε θέα τρεις θάλασσες και το περιτριγύριζαν τρία βουνά. Εδώ βρίσκεται και το αρχαιολογικό μουσείο του Σταυρού όπου εκτίθενται ευρήματα της Μυκηναϊκής και Κορινθιακής περιόδου.
Ακρόπολη Αετού: Οι ντόπιοι την ονομάζουν Κάστρο του Οδυσσέα. Υπάρχουν δύο εκδοχές για την ταυτότητά της. Μπορεί να είναι η πόλη των Αλαλκομένων ή η "Ιθακησίων Πολιτεία" του Αριστοτέλη.
Αρχαιολογικό Μουσείο Βαθέως: Στις συλλογές του Αρχαιολογικού Μουσείου περιλαμβάνονται ευρήματα από τα Γεωμετρικά μέχρι και τα Ρωμαϊκά χρόνια από τις ανασκαφές στον Αετό και στις άλλες θέσεις. Το Μουσείο διαθέτει σημαντική γεωμετρική συλλογή.  Από τα σημαντικότερα εκθέματα του Μουσείου είναι: Δακτυλιόσχημο αγγείο με γωνιώδη τοιχώματα, διακοσμημένο με πυκνές λεπτές ταινίες στις πλευρές του δακτυλίου, διαγραμμισμένα τρίγωνα στο λαιμό και μετόπες με χιαστί στη λαβή. Τέλος ύστερης γεωμετρικής περιόδου. Αναθηματική επιγραφή που αναφέρει την Αθηνά και την Ήρα από το Σπήλαιο της πόλης. Ύστερη αρχαϊκή περίοδος.

Αρχαιολογική Συλλογή Σταυρού: Το Αρχαιολογικό Μουσείο Σταυρού στεγάζει ευρήματα από τη βόρεια Ιθάκη που χρονολογούνται από την πρωτοελλαδική ως και τη ρωμαϊκή περίοδο. Το κτήριο κατασκευάσθηκε το 1933. Το 1994 έγινε αναμόρφωση της έκθεσης και εργασίες επισκευών του Μουσείου. Από τα σημαντικότερα εκθέματα του Μουσείου είναι:
Τμήματα από μεγάλους χάλκινους τρίποδες από το Σπήλαιο της Πόλης, 9ος - 8ος αιώνας π.Χ.
Πήλινο πινάκιο με παράσταση πετεινού από το Σπήλαιο της Πόλης, 7ος αιώνας π.Χ.
Θραύσματα πήλινης μάσκας του 1ου ή 2ου αιώνα μ.Χ. που φέρει εγχάρακτη την επιγραφή ΕΥΧΗΝ ΟΔΥΣΣΕΙ.
Ανάγλυφο με παράσταση Νυμφών που χορεύουν από το Σπήλαιο της Πόλης. Ελληνιστική περίοδος.
Ναυτικό-Λαογραφικό Μουσείο: Το Ναυτικό Λαογραφικό Μουσείο του Δήμου Ιθάκης, βρίσκεται κοντά στην κεντρική πλατεία στο Βαθύ και στεγάζεται στο κτίριο του πρώην Ηλεκτρικού Σταθμού Παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας, που κατασκευάστηκε τον Νοέμβριο του 1923, δωρεά του Ιθακήσιου εφοπλιστή Γεωργίου Δρακούλη.  Από τον Ιούλιο του 1996 λειτουργεί ως Ναυτικό Λαογραφικό Μουσείο. Η συλλογή περιλαμβάνει ένα πλήθος εκθεμάτων, που ξεπερνούν τα 1500, μεταξύ των οποίων είναι μια πλούσια συλλογή παλαιών φωτογραφιών των αρχών του αιώνα μας, συλλογή από πίνακες καραβιών Ιθακήσιων πλοιοκτητών, ναυτικά όργανα, στολές, έγγραφα και βιβλία της Εμποροναυτικής Σχολής Σταθάτου, καθώς και άλλα τεκμήρια από την πλούσια ναυτική ιστορία της Ιθάκης. Επίσης περιλαμβάνει χάλκινα, μπρούτζινα και κεραμικά σκεύη οικιακής χρήσης, κοσμήματα, παλαιά εργαλεία, χαρακτηριστικά αντικείμενα διαφόρων επαγγελμάτων, έπιπλα αστικής τάξης του νησιού, μικροαντικείμενα εκκλησιαστικής τέχνης, παραδοσιακές στολές της Ιθάκης και εξοπλισμό και κατασκευές της κλωστικής και υφαντικής τέχνης. Το 1996 ενέταξε στη συλλογή του μια σειρά από χαλκογραφίες του J.H.W. TISCHBREIN (1751-1829) με μορφές του Ομήρου, προσφορά του Κέντρου Οδυσσειακών Σπουδών.
Σπήλαιο Λοΐζου (Πόλις Σταυρού): Βρίσκεται στο τέρμα της ακτής της Πόλεως. Σε ανασκαφές που έγιναν στο σπήλαιο βρέθηκαν χάλκινα σκεύη και θραύσμα πήλινης μάσκας με την επιγραφή "ΕΥΧΗΝ ΟΔΥΣΣΕΙ" του 2ου αι. Π.Χ. Τα ευρήματα εκτίθενται στο Αρχιολογικό Μουσείο του Σταυρού.
Σπήλαιο των Νυμφών: Στο σπήλαιο αυτό που λέγεται και 'Μαρμαροσπηλιά', με δύο εισόδους, μία για τους Θεούς και μία για τους θνητούς και υπέροχους σταλακτίτες, όπου κατά τον Όμηρο, έκρυψε ο Οδυσσέας τα δώρα του βασιλιά των Φαιάκων Αλκίνοου.

Τοπικά προϊόντα

Τα πιο σημαντικά τοπικά προϊόντα της ιθάκης είναι το λάδι, το κρασί και το μέλι. Οι ιδανικές συνθήκες στο έδαφος και το κλίμα του νησιού συμβάλλουν καθοριστικά στην μοναδικότητα και την γεύση των προϊόντων αυτών. Το μεράκι των Θιακών παραγωγών που εξακολουθούν να παρασκευάζουν το μέλι, το κρασί και το λάδι με τον παραδοσιακό τρόπο, εξασφαλίζει τη γνησιότητα και ποιότητα των προϊόντων.

Παραλίες

Πέρα από τις διαδρομές στο εσωτερικό του νησιού, η πραγματική ανακάλυψη της Ιθάκης επιτυγχάνεται με ένα σκάφος. Μερικές από τις κορυφαίες παραλίες του Ιονίου κρύβονται επιμελώς και ανακαλύπτονται μόνο δια θαλάσσης. Οι παραλίες της Ιθάκης δεν είναι αμμώδεις, αλλά αποτελούνται από λεία βότσαλα, κυρίως άσπρα. Μερικές είναι σαν καθαρές λιμνούλες και μερικές είναι τόσο μικρές σαν ιδιωτικές παραλίες. Τα δέντρα φθάνουν σχεδόν μέχρι τη θάλασσα. δημιουργώντας ένα σκηνικό μοναδικής ομορφιάς που συνδυάζει το άγριο με την ησυχία. Στην Ιθάκη οι πιο καλές και όμορφες παραλίες είναι: Στο νοτιοανατολικό τμήμα του νησιού, Φιλιατρό, Γιδάκι, Σαρακίνικο, Σκίνος, Μηνύματα, Δεξά, Αετός στα βορειοδυτικά, Πίσω Αετός, Άη Γιάvνης, Πόλις και Αφάλες ενώ στα βοορειοανατολικά του νησιού βρίσκονται το Κιόνι, Μαυρωνάς, και Κουρβούλια.

Σάββατο, 03 Απρίλιος 2010 08:54

Κεφαλονιά

Η Κεφαλονιά, το μεγαλύτερο από τα νησιά του Ιονίου Πελάγους, 737 τ. χλμ., στην έξοδο του Πατραϊκού Κόλπου, ανάμεσα στη Ζάκυνθο και τη Λευκάδα, από την αρχαιότητα ακόμη, υπήρξε ο πρώτος σταθμός για τη Σικελία και την Ιταλία και πρόκληση για να γνωρίσει κανείς το βασίλειο του μυθικού Οδυσσέα κι ολόκληρο το Ιόνιο. Ένα νησί που σε μαγνητίζει, καθώς το πλησιάζεις από το πέλαγος, αντικρίζοντας τον Αίνο, που αναδύεται από τη θάλασσα και υψώνεται σαν μια πυραμίδα, με τη μοναδική στον κόσμο μαύρη ελάτη. Το νησί περιβάλλεται από ατέλειωτους κόλπους και δαντελωτά ακρογιάλια, βαθυγάλαζη και πεντακάθαρη θάλασσα. Είναι ένα νησί γεμάτο μυστήρια, αντιθέσεις και ξαφνιάσματα ... που προέρχονται από τη γεωλογική του δομή αλλά και από την ιδιόρρυθμη φύση των κατοίκων του. Γιατί οι Κεφαλλονίτες είναι άνθρωποι πολυταξιδεμένοι, πανέξυπνοι, δραστήριοι και δυναμικοί. Συνδυάζουν ευγένεια και τραχύτητα, χάρη και πικάντικο χιούμορ. Είναι φιλόξενοι κι όταν κερδίσεις τη συμπάθειά τους, τότε νιώθεις σαν στο σπίτι σου. Πρωτεύουσα του νησιού το Αργοστόλι, μια σύγχρονη πόλη, αλλά συγχρόνως με πλούσια πολιτιστική κληρονομιά. Από τα σπουδαιότερα γεωλογικά φαινόμενα είναι τα σπήλαια, της Μελισσάνης, ένα θέαμα ασύλληπτης ομορφιάς με τ' αγριοπερίστερα να ορμούν από θέαμα ασύλληπτης ομορφιάς με τ' αγριοπερίστερα να ορμούν από τα βάθη, μόλις ο ήλιος εισχωρεί από το ανοιχτό στόμιο και αντανακλά στα ήρεμα νερά της λίμνης, της Δρογκαράτης με τους κόκκινους σταλαγμίτες και σταλακτίτες. Το πιο παράξενο είναι οι Καταβόθρες του Αργοστολίου, στο Ακρωτήριο Άγ. Θεόδωροι, όπου μεγάλες ποσότητες θαλάσσιου νερού, κινούνται προς την ξηρά και χάνονται σε ασβεστολιθικό πέτρωμα για να ξαναεμφανισθούν ύστερα από υπόγεια διαδρομή 17 χλμ. μακριά στη Σάμη, στη θέση Καραβόμυλος και στη λίμνη Μελισσάνη. Αμέτρητα ποικιλόχρωμα λουλούδια κι οπωροφόρα δένδρα πλημμυρίζουν και ευωδιά ζουν το νησί, ένας αληθινός παράδεισος, που συμπληρώνεται από διάφορα είδη πουλιών, πάπια ς, ερωδιών και κύκνων που συνήθως φιλοξενούν ο κόλπος του Λιβαδιού στο Ληξούρι και η λιμνοθάλασσα του Κουτάβου στο Αργοστόλι. Στα νότια της Παλικής βρίσκεται η Κουνόπετρα, βράχος μέσα στη θάλασσα που κινείται ρυθμικά. Οι νότιες παραλίες του νησιού φιλοξενούν τη περίφημη χελώνα Καρέττα - Καρέττα και οι βόρειες βραχώδεις ακτές - στις σπηλιές που είναι άφθοονες, τη μεσογειακή φώκια Moηachus – Moηachus.

 

Πρωτεύουσα είναι το Αργοστόλι από το 1757. Εμπορικό και διοικητικό κέντρο του νησιού, με ωραία νεοκλασικά κτίρια, μια σύγχρονη πόλη με αξιόλογη ιστορική και πνευματική παράδοση. Αμφιθεατρικά χτισμένο με όμορφη θέα προς τη λιμνοθάλασσα του Κουτάβου, ατενίζει τον ελατοσκέπαστο Αίνο. Αξιόλογο το Αρχαιολογικό Μουσείο με σημαντικά ευρήματα, η Κοργιαλένειος Βιβλιοθήκη, από τις μεγαλύτερες της Ελλάδας με μια υπέροχη συλλογή Βυζαντινών εικόνων, το Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο, όπου ξετυλίγεται μέσα από τα πλούσια εκθέματα όλη η πορεία της ιστορίας του νησιού και το ιστορικό θέατρο “Κέφαλος”. Αξίζει μια βόλτα στο Λιθόστρωτο με τα εμπορικά, παλιά και νέα, την εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα, στην Πλατεία Καμπάνας, στην κεντρική πλατεία με το άγαλμα του ευεργέτη Π. Βαλλιάνου, στο μνημείο των Ριζοσπαστών, σύμβολο ελευθερίας και στην παραλία με τους φοίνικες στρωμένη με βότσαλο ή στο λόφο “Φαραώ” με την πανοραμική θέα της πόλης. Στην άκρη της χερσονήσου της Λάσης βρίσκεται ο Φάρος των Αγ. Θεοδώρων, κυκλικός σε δωρικό ρυθμό, με ένα από τα ωραιότερα ηλιοβασιλέματα, οι Καταβόθρες και στη κορυφή του λόφου το μνημείο των Ιταλών. Στον ίδιο άξονα βρίσκονται οι πλέον πολυσύχναστες και τουριστικές αμμουδερές παραλίες Μακρύς και Πλατύς Γιαλός, Τουρκοπόδαρο, αλλά και οι μεγαλύτερες ξενοδοχειακές μονάδες, εστιατόρια, ταβέρνες με πλούσια νυχτερινή ζωή καθώς και το Σπήλαιο του Αγίου Γερασίμου. Ο δρόμος συνεχίζει για τα πανέμορφα χωριά της Λειβαθώς, Μηνιές, Σβορωνάτα, μέσα σε περιβόλια από ελιές και πορτοκαλιές, ντομάτα, με την εντυπωσιακή είσοδο και το επιχρυσωμένο ξυλόγλυπτο τέμπλο στην εκκλησία της Παναγιάς, όπου βρίσκεται το πρόχειρο φέρετρο του πατριάρχη Γρηγορίου του Ε'. Συνεχίζουμε για τα Καλλιγάτα, Κουρκουμελάτα, όπου το νεοκλασσικό κτίριο του Πνευματικού - Πολιτιστικού Κέντρου, Μεταξάτα όπου έμεινε για τρεις μήνες ο Λόρδος Βύρων. Πιο κάτω οι Κεραμιές, τα Σπαρτιά ένας γραφικός οικισμός με στενά δαιδαλώδη δρομάκια και το μικρό λιμανάκι της Πεσσάδας που συνδέει την Κεφαλονιά με τη Ζάκυνθο. Βορειότερα στα Περατάτα, στην κορυφή ενός λόφου δεσπόζει το θαυμάσια διατηρημένο βενετσιάνικο κάστρο του Αγίου Γεωργίου, η μεσαιωνική πρωτεύουσα του νησιού, σε σχήμα πολυγωνικό με τρεις προμαχώνες. Έξω από το φρούριο το χωριό Κάστρο με πανοραμική θέα της Λειβαθώς και το Ναό της Ευαγγελίστριας. Κοντά η μονή του Αποστόλου Ανδρέα, όπου στεγάζεται το αξιόλογο Εκκλησιαστικό Βυζαντινό Μουσείο με σπάνια εκθέματα του 13ου μέχρι και του 19ου αιώνα. Ένας δρόμος οδηγεί στα Μαζαρακάτα στους αριστοτεχνικά λαξευμένους Μυκηναϊκούς τάφους.

Με αφετηρία το Αργοστόλι κι ακολουθώντας μερικές διαδρομές ο επισκέπτης θα γνωρίσει αυτό το πανέμορφο νησί με τους ιδιόρρυθμους κατοίκους, που θεωρούν το νησί τους τον «ομφαλό της γης». Από τα πρώτα αξιοθέατα που θα προσελκύσουν το ενδιαφέρον είναι ο Μύρτος, η ωραιότερη παραλία του νησιού και από τις ομορφότερες της Ευρώπης, με κάτασπρη αμμουδιά, ένας επίγειος παράδεισος που προστατεύεται από πανύψηλους βράχους, ενώ η θάλασσα προσφέρει υπέροχους συνδυασμούς χρωμάτων του γαλαζοπράσινου και του βαθύ μπλε. Αφήνοντας πίσω μας τη παραλία του Μύρτου και περνώντας ανάμεσα από κατάφυτες πλαγιές, δαντελωτά ακρογιάλια και μοναχικούς γαλήνιους όρμους με πρασινογάλαζη θάλασσα, ξεπροβάλλει η μαγευτική εικόνα της γραφικής Άσου κτισμένης στον ισθμό της ομώνυμης χερσονήσου μέσα σε πλούσια βλάστηση από πεύκα και κυπαρίσσια, με έντονα τα στοιχεία της τοπικής αρχιτεκτονικής. Στο γραφικό λιμανάκι της με τις ψαρόβαρκες, αράζουν πολλά κότερα, ενώ περιβάλλεται από ορμίσκους με υπέροχες παραλίες. Καμάρι του χωριού το ενετικό κάστρο με τη μυστηριακή ατμόσφαιρα, κτισμένο για να προστατεύει τους κατοίκους από τις συχνές επιδρομές των πειρατών. Συνεχίζοντας προς τα βόρεια στη χερσόνησο της Ερίσου, περνάμε από πανέμορφα ορεινά χωριά, ώσπου φθάνουμε στο πιο γραφικό Φισκάρδο, το χωριό - ζωγραφιά του Βορρά, με την παραδοσιακή του φυσιογνωμία. Ένα μικρό παραλιακό ψαροχώρι κάποτε, με ολοφάνερα τ' απομεινάρια της παλιάς αρχοντιάς, στενά δρομάκια, παλιά παραδοσιακά διατηρητέα σπίτια, από τον 1ο αιώνα, με μικρά μπαλκόνια και όμορφα λουλούδια. Στην αποβάθρα του μικρού λιμανιού του, ανάμεσα στις βάρκες και τα ψαροκάικα του χωριού, μπροστά από δεκάδες τουριστικά μαγαζιά, ταβέρνες και μπαρ, αράζουν πολυάριθμα, πολυτελή κότερα. Αξιόλογη η βυζαντινή εκκλησία με ανάγλυφη απεικόνιση των Διόσκουρων και μια κοιλότητα στο βράχο που την ονομάζουν «θρόνο της Βασίλισσας Φισκάρδας», καθώς και το Ρωμαϊκό νεκροταφείο.

Γυρίζοντας από το βόρειο τμήμα του νησιού, κι ακολουθώντας τον ανατολικό δρόμο θα νιώσετε την Κεφαλονιά της αυθεντικότητας και της παλιάς ζωής, περνώντας από ορεινά παραδοσιακά χωριά πνιγμένα στο πράσινο, απ' όπου μπορείτε να ατενίσετε την Ιθάκη του πολυτάξιδου και πολυπαθή Οδυσσέα. Στη διαδρομή αυτή, κτισμένη στη κορυφή μιας κατάφυτης πλαγιάς θα συναντήσουμε την ιστορική Μονή Θεμάτων αφιερωμένη στην Παναγία. Μοναδικό το φυσικό φαινόμενο με τις Καταβόθρες, που μεγάλες ποσότητες θαλάσσιου νερού εισέρχονται από την περιοχή Φανάρι του Αργοστολίου και ξαναεμφανίζονται στην ανατολική ακτή του νησιού, στη λίμνη του Καραβόμυλου και στη Μελισσάνη. Στο λιμναίο σπήλαιο της Μελισσσάνης μέρος της οροφής έχει καταρρεύσει, με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένα θέαμα μοναδικό, καθώς οι ακτίνες του ήλιου φωτίζουν τα βραχώδη τοιχώματα του σπηλαίου, με σταλακτίτες 20.000 χρόνων, προσδίδοντας διάφορους χρωματισμούς στα νερά της λίμνης. Η ξενάγηση στο σπήλαιο γίνεται με βάρκες. Το πιο εντυπωσιακό όμως σπήλαιο του νησιού είναι η Δρογκαράτη, ηλικίας 150 εκατ. χρόνων, με σπάνιους κόκκινους σταλαγμίτες, σταλακτίτες και εξαίσια ακουστική. Ο χώρος έχει διαμορφωθεί κατάλληλα, ώστε να δίνονται πολλές συναυλίες. Μεγάλο ενδιαφέρον επίσης παρουσιάζει και το σπήλαιο της Ζερβάτης (Κυανούν Σπήλαιο). Διασχίζοντας την κοιλάδα των Ομαλών φθάνουμε στο περίφημο γυναικείο μοναστήρι του Αγίου Γεράσιμου, πολιούχου του νησιού με το εντυπωσιακό, επτανησιακού ρυθμού, καμπαναριό στην κεντρική είσοδο της μονής. Πιο πέρα το περήφανο βουνό του Αίνου με ψηλότερη κορυφή το Μέγα Σωρό 1628 μ. και ένα υπέροχο πυκνό δάσος με την περίφημη μοναδική ελάτη, σε σκούρο πράσινο χρώμα Rabies Cefalonica. Στον Αίνο, που είναι Εθνικός δρυμός, ζει μια σπάνια ράτσα άγριων αλόγων, προσφέροντας ένα μαγευτικό θέαμα, όταν καλπάζουν ανάμεσα από τις κατάφυτες πλαγιές του.

Ενδιαφέρουσα η διαδρομή που διασχίζει την κοιλάδα της Κρανιάς. Περνώντας από το Κάστρο του Αγίου Γεωργίου, ανάμεσα από όμορφες τοποθεσίες με αμπελώνες και ελαιώνες, φθάνουμε στα Μουσάτα και Βλαχάτα και από μία παράκαμψη στα Λουρδάτα, με τα καλύτερα κηπευτικά του νησιού και μια υπέροχη σε σχήμα τόξου αμμουδερή παραλία. Συνεχίζοντας το δρόμο απέ τα Βλαχάτα συναντάμε τα Σιμωτάτα όπου βρίσκεται και το ιστορικό Μοναστήρι της Παναγίας των Σισίων. Σύμφωνα με τη παράδοση κτίστηκε το 13ο αιώνα από τον Φραγκίσκο της Ασσίζης και είναι αφιερωμένη στη Παναγία. Από τους Ατσουπάδες ακολουθώντας μια παρακαμπτήριο δεξιά, μέσα από ένα υπέροχο καταπράσινο τοπίο, θα συναντήσουμε τα χωριά Βαλεριάνο, Χιονάτα, Θηράμονα και Μαυράτα για να καταλήξουμε στο Κατελειό, ένα γραφικό μικρό ψαροχώρι με ψαροταβέρνες, υπέροχη θέα στη Ζάκυνθο και αμμουδερή παραλία. Πιο πέρα είναι το Ρατζακλί και ο όρμος Μούντα, με απέραντες παραλίες με χρυσή άμμο, όπου φωλιά ζουν οι θαλάσσιες χελώνες caretta - caretta. Συνεχίζοντας φθάνουμε στη Σκάλα, το νοτιότερο χωριό της Κεφαλονιάς, ένα από τα πιο πολυσύχναστα τουριστικά θέρετρα του νησιού με όμορφα ξενοδοχεία, ταβέρνες για φρέσκο ψάρι, καταστήματα και μια απέραντη αμμουδερή παραλία με καταγάλανα νερά. Από τη Σκάλα ο δρόμος συνεχίζει παραλιακά ανάμεσα από παρθένες παραλίες με την μόνιμη αλληλουχία αμμουδιά - βράχια - αμμουδιά. Από τους Ατσουπάδες μπορούμε γα ακολουθήσουμε τη μεσογειακή διαδρομή, που είναι και ο κεντρικός δρόμος για τον Πόρο. Θα περάσουμε από το Μαρκόπουλο, γνωστό σ' όλο τον κόσμο από το μοναδικό φαινόμενο, που εμφανίζονται τον δεκαπενταύγουστο στην εικόνα της Παναγίας της «Φιλούσας» και στο χώρο της εκκλησίας, μικρά φιδάκια μ' ένα μικρό σημάδι στο κεφάλι σε σχήμα σταυρού. Πιο κάτω θα συναντήσουμε τα χωριά Κρεμμύδι, Πάστρα, το κέντρο της περιοχής και την Αγία Ειρήνη. Μετά τα Τζανάτα, όπου στη θέση Μπρούζι βρέθηκε εντυπωσιακός Μυκηναϊκός τάφος, με σημαντικά ευρήματα, φθάνουμε στον Πόρο. Ο Πόρος, είναι το άλλο κύριο λιμάνι του νησιού, μια παραθαλάσσια πολυσύχναστη κωμόπολη, που συνδυάζει βουνό και θάλασσα, πλούσιος ψαρότοπος και όμορφες παραλίες με πεντακάθαρα γαλαζοπράσινα νερά. Από τον Πόρο μέσα από μια θαυμάσια διαδρομή προς τη Σάμη, άλλοτε ορεινή, στα ανατολικά του Αίνου, κι άλλοτε μέσα από καταπράσινες κοιλάδες, θα συναντήσουμε τη παλαιότερη μονή του νησιού της Θεοτόκου της Ατρου με τη μοναδική θέα του Πόρου. Πιο πέρα ο Άγιος Νικόλαος, όπου στο τέλος του χωριού βρίσκεται η λίμνη Αβυθος ή Μεγάλη Ακωλη, για την οποία πιστεύεται ότι δεν έχει βυθό, ενώ από τα νερά της λίμνης ποτίζεται όλη η κοιλάδα. Συνεχίζοντας τη διαδρομή μας περνάμε από το Χαράκτι, όπου η παλιά εκκλησία των Αρχαγγέλων και τα ερείπια του αρχαίου κάστρου, το Διγαλέω και αριστερά μας το Τσακαρισιάνο. Εκεί βρίσκονται τα ερείπια από το κάστρο του Σορδάτου, ένα από τα παρατηρήτηρια των Πρόννων. Βορειότερα είναι το χωριό Κουλουράτα και μετά τα Ζερβάτα όπου συναντάμε τον άλλο κεντρικό δρόμο Αργοστολίου Σάμης.

Η Σάμη είναι μια όμορφη κωμόπολη κτισμένη στους πρόποδες των λόφων Αγ. . Φανέντων και Κάστρου, πάνω στους οποίους βρισκόταν η αρχαία πόλη, μια από τις τέσσερις μεγάλες πόλεις της τετράπολης Κεφαλονιάς, γνωστή από τα Ομηρικά έπη. Ο Όμηρος όταν αναφερόταν στο νησί, το αποκαλούσε Σάμη. Στην ιστορία έμεινε γνωστή από την αντίσταση των κατοίκων της εναντίον των Ρωμαίων. Το δεύτερο μεγάλο λιμάνι της Κεφαλονιάς και το μοναδικό που συνδέει το νησί με την Ιταλία είναι ένα από τα σημαντικότερα τουριστικά θέρετρα. Η περιοχή γύρω έχει πολλά τρεχούμενα νερά με πλούσια βλάστηση και πολλά γεωλογικά φαινόμενα (υπόγειες λίμνες, σπήλαια και βάραθρα). Εκτός από τη Μελισσάνη και τη Δρογκαράτη αξίζει να επισκεφθείτε τα γνωστά σπήλαια Ζερβάτη, Αγκαλάκι, Χοιριδόη. Ανατολικά της Σάμης ένας δρόμος μας οδηγεί στη πανέμορφη παραλία της Αντίσαμου με κάτασπρα βότσαλα και κρυστάλλινα γαλαζοπράσινα νερά, ενώ ένας άλλος δρόμος μας φέρνει στη κορυφή του λόφου όπου δεσπόζει η Μονή Αγριλίων, αφιερωμένη στην Υπεραγία Θεοτόκο, όπου δίδασκε ο Κοσμάς ο Αιτωλός. Συνεχίζοντας δυτικά της Σάμης, αφού επισκεφθούμε τον Καραβόμυλο και τη λίμνη Μελισσάνη και περνώντας ανάμεσα από μικρές όμορφες προκλητικές παραλίες με βότσαλα και πεντακάθαρα νερά, φτάνουμε στην Αγ. Ευφημία. Η Αγία Ευφημία είναι μια γραφική ήσυχη κωμόπολη με άνετους δρόμους και καλή ρυμοτομία, που στο λιμάνι της το καλοκαίρι καταφεύγουν πολλά κότερα απ' όλο τον κόσμο.

Το Ληξούρι, σημαντικότατη πόλη του νησιού με παραδοσιακά σπίτια πνιγμένα στα λουλούδια, όμορφες πλατείες με γραφικά καφενεία και αξιόλογες εκκλησίες, στηρίζει τη φήμη του στους ανθρώπους του που είναι έξυπνοι, ευαίσθητοι, φιλικοί, ανοιχτόκαρδοι με χιούμορ. Οι δύο βιβλιοθήκες η Ιακωβάτειος και η Πετρίτσειος με συλλογές από άμφια και σπάνια βιβλία, η Φιλαρμονική Σχολή, η Βαλλιάνειος Επαγγελματική Σχολή, το χάλκινο άγαλμα του μεγάλου σατιρικού ποιητή Α. Λασκαράτου στο λιμάνι του Ληξουριού, ο ανδριάντας του Στάμου Πετρίτση και η εκκλησία του πολιούχου της πόλης Αγ. Χαραλάμπους αποτελούν τα πιο σημαντικά αξιοθέατα. Στο δρόμο προς το Αργοστόλι συναντάμε τη Μονή Κεχριώνος. Βόρεια η αρχαία Πάλη (Παλιόκασrρo), όπου διατηρούνται κατάλοιπα μεσαιωνικού φρουρίου και  σώζονται ελάχιστα ίχνη της ακρόπολης. Αξίζει να επισκεφθούμε το ορεινό χωριό Αθέρας με την παραλία του Αγ. Σπυρίδωνα, τα Κουβαλάτα, τον Άγιο Δημήτριο, το σπίτι του Α. Λασκαράτου στη θέση Ριτσάτα, τα Λουκεράτα, τόπος καταγωγής του αγιογράφου Λουκέρη, τα Μιχαλιτσάτα με όμορφη θέα προς τους αμπελώνες και τις απέναντι ακτές του Αργοστολίου. Νότια οι πανέμορφες παραλίες Λέπεδα, όπου και η Μονή Αγίας Παρασκευής, Μέγα Λάκκου (Μία Λάκκο η βενετσιάνικη ονομασία του) με ψιλή κόκκινη άμμο. Απέναντι στην είσοδο του μεγάλου κόλπου διακρίνεται το ξερονήσι Βαρδιάνοι, ένας μικρός παράδεισος για τους φανατικούς του ψαρέματος. Από τα Μαντζαβινάτα θα επισκεφθούμε τις εκκλησίες του Αγίου Σπυρίδωνα. της Παναγίας και της Αγ. Σοφίας με αξιόλογες αγιογραφίες. Ένας δρόμος ανάμεσα από αργιλώδεις λόφους, καταλήγει στην παραλία Ξι, επίσης με κόκκινη ψιλή άμμο και πεντακάθαρα αβαθή νερά, που είναι σχεδόν συνέχεια της Μια Λάκκο. Κοντά στο χωριό Μαντζαβινάτα και δίπλα στη παραλία Ξι, βρίσκεται η περίφημη Κουνόπετρα, από τα πιο παράδοξα γεωλογικά φαινόμενα του νησιού, ένας βράχος μέσα στη θάλασσα, που κινείται ρυθμικά με παλμικές κινήσεις. Κοντά το Ακρωτήρι στην περιοχή των Βάτσων όπου στην αρχαιότητα υπήρχε ο Ναός του Ποσειδώνα με υπέροχα ψηφιδωτά (μωσαϊκό δαπέδου βρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αργοστολίου). Περνώντας το Βουνί φτάνουμε στα Χαβριάτα «το μπαλκόνι του Ιονίου» με εκπληκτική θέα. Από τα Χαβριάτα ένας χωματόδρομος οδηγεί στο Φάρο Γερογόμπου. Κοντά βρίσκεται το μεγαλύτερο χωριό της Παλικής, τα Χαβδάτα, όπου η παλιά εκκλησία των Αγ. Αποστόλων με υπέροχο επίχρυσο ξυλόγλυπτο τέμπλο και αξιόλογες εικόνες. Ο δρόμος στη συνέχεια οδηγεί στη Μονή Κηπουραίων με επίσης αξιόλογα κειμήλια και μεταβυζαντινές εικόνες και μια μοναδική θέα με το ωραιότερο ηλιοβασίλεμα του νησιού. Η Μονή είναι κτισμένη στην άκρη ενός κάθετου γκρεμού που καταλήγει στη θάλασσα. Πολύ κοντά βρίσκεται και η Μονή Αγ. Παρασκευής Ταφίων και το σπήλαιο Δρακοσπηλιά. Βορειότερα η παραλία της Πλατιάς Άμμου, ιδανική για σκάφη και το χωριό Βιλατώρια απ' όπου ο δρόμος κατηφορίζει σε μια υπέροχη παραλία, τους Πετανούς από τις ωραιότερες του νησιού με άσπρη άμμο και κρυστάλλινα γαλαζοπράσινα νερά. Κατηφορίζοντας από τα Χαβδάτα για Ληξούρι συναντάμε τη Μονή Κορωνάτου με τη δακρύζουσα εικόνα της Παναγίας.

Αξιοθέατα

Ιερά Μονή Αγ. Γερασίμου (Ομαλά): Στην καρδιά της Κεφαλληνιακής γης, κάτω από το επιβλητικό βλέμμα του Μεγάλου Βουνού-Αίνου, βρίσκεται η οινοφόρα λεκάνη των Ομαλών. Πήρε το όνομά της κατά πάσα πιθανότητα από Κρήτες που ήρθαν τα χρόνια τα παλιά στην Κεφαλονιά κι άφησαν μέσα σ’ όλα τα Τοπωνύμιά τους κληρονομιά! Στη μονή φυλάσσεται το σώμα του Αγίου σε λάρνακα. Μέσα στη μονή υπάρχει η είσοδος για το σπήλαιο που ασκήτευε ο ‘Αγιος, την «Σκήτη», στην οποία μπορεί να περιηγηθεί ο επισκέπτης. Το σπήλαιο διαθέτει δύο χώρους και σε αυτό συμβαίνει ένα παράξενο φαινόμενο: η τρύπα που ενώνει τους δύο χώρους ενώ είναι πολύ στενή, επιτρέπει την είσοδο σε όλους τους επισκέπτες ανεξαρτήτως διαστάσεων, αλλά και δεν τους λερώνει παρά το ότι είναι λασπώδης.
Ο ναός του Αγίου Σπυρίδωνα (Αργοστόλι): Ο ναός του Αγίου Σπυρίδωνα στο Αργοστόλι κοσμείται από ένα εξαιρετικό επίχρυσο ξυλόγλυπτο τέμπλο, που μεταφέρθηκε εκεί από την παλιά Μητρόπολη. Από εδώ ξεκινά η ετήσια λιτανεία που τελείται για τους σεισμούς του 1953.
Η μονή Κεχριώνος: είναι στενά συνδεδεμένη με τη ναυτική παράδοση του νησιού. Χτίστηκε για πρώτη φορά κατά τον 18ο αιώνα από Ζακυνθινούς ναυτικούς, όμως ο σημερινός ναός χρονολογείται από το 1828. Η παράδοση λέει ότι τρεις Κεφαλονίτες ναυτικοί ήταν αιχμάλωτοι στην Αλγερία, και την παραμονή της γιορτής της Παναγίας, αποκοιμήθηκαν καθώς προσεύχονταν σε αυτήν για να τους απελευθερώσει. Όταν ξύπνησαν βρέθηκαν στην Κεφαλονιά, έτσι αποφάσισαν να ξαναχτίσουν το μοναστήρι στο σημείο εκείνο και να γίνουν μοναχοί. Η μονή Κεχριώνος είναι γνωστή λόγω της θαυματουργής εικόνας της Παναγίας που βρίσκεται εκεί, και γιορτάζει στις 23 Αυγούστου.
Μονή Κηπουραίων (Ληξούρι): Στις δυτικές ακτές του Ληξουρίου, σε ένα από τα επιβλητικότερα τοπία της Κεφαλονιάς, βρίσκεται η ιστορική μονή των Κηπουραίων. Χτίστηκε τον 17ο αιώνα και ονομάζεται έτσι λόγω των πολλών κήπων που την περιέβαλλαν. Παλιότερα είχε πολλούς μοναχούς που φρόντιζαν τα μετόχια και την υπόλοιπη περιουσία του. Σήμερα κατοικεί εκεί μόνο ένας μοναχός, ο διάκος Ευσέβιος, που υποδέχεται τους επισκέπτες στις 25 Μαρτίου και στις 14 Σεπτεμβρίου όπου γιορτάζει η μονή, αλλά και οποιαδήποτε άλλη μέρα
Το μοναστήρι της Παναγίας των Σισσίων: βρίσκεται στον όρμο Λουρδά. Λέγεται ότι το έχτισε τον 13ο αιώνα ο ‘Αγιος Φραγκίσκος της Ασίζης, εκδοχή που ενισχύεται από την ονομασία της, που θα μπορούσε να είναι παραφθορά της λέξης «Ασίζη». Κάποτε ήταν πολύ πλούσια μονή, στην οποία έζησαν σημαντικοί μοναχοί, ανάμεσα στους οποίους ο ζωγράφος Γεράσιμος Κόκκινος ή Στρουμπουλός. Εκεί, ανάμεσα σε άλλες εικόνες, βρισκόταν η «Παναγία του Ακάθιστου Ύμνου», που φιλοτέχνησε ο Κρητικός ζωγράφος Τσαγκαρόλα, η οποία σήμερα φυλάσσεται στο μουσείο του Αγίου Ανδρέα στα Περατάτα.
ΜΥΚΗΝΑΪΚΟΙ ΤΑΦΟΙ ΜΑΖΑΡΑΚΑΤΩΝ, Μαζαρακάτα Λειβαθούς: Σημαντικοί τάφοι που δηλώνουν την ύπαρξη αξιόλογου Μυκηναϊκού οικισμού. Τα ευρήματα των ανασκαφών περιλαμβάνουν κοσμήματα Μυκηναϊκής τέχνης.
ΘΟΛΩΤΟΣ ΤΑΦΟΣ ΤΖΑΝΑΤΩΝ, ζανάτα Πρόννων: Οι ανασκαφές στην περιοχή έφεραν στην επιφάνεια τον μεγαλύτερο θολωτό τάφο της Δ. Ελλάδας. Τα μοναδικής αξίας ευρήματα όπως κοσμήματα και σφραγιλόλιθο αποδεικνύουν την ύπαρξη ενός ισχυρού Μυκηναϊκού Κέντρου.
ΡΩΜΑΪΚΗ ΒΙΛΛΑ ΣΚΑΛΑΣ: Καλοδιατηρημένα ψηφιδωτά και επιγραφές του 3ου μ.Χ. αιώνα στα ερείπια μιας ρωμαϊκής βίλλας που έφεραν στην επιφάνεια ανασκαφές στην περιοχή.
Αρχαιολογικό Μουσείο: Το Αρχαιολογικό Μουσείο του Αργοστολίου θεμελιώθηκε το 1957, σε αντικατάσταση του παλιού κτηρίου που καταστράφηκε από το μεγάλο σεισμό που έγινε στο νησί το 1953. Το 2000 ολοκληρώθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού η αποκατάσταση της στατικής επάρκειας του κτηρίου, που είχε ταλαιπωρηθεί από διάφορους σεισμούς, καθώς και η αναμόρφωση της έκθεσής του. Το Μουσείο διαθέτει προθάλαμο με πωλητήριο του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων και τρεις αίθουσες, όπου αναπτύσσεται η έκθεση των ευρημάτων από το νησί, που χρονολογούνται από την Παλαιολιθική έως την υστερορρωμαϊκή περίοδο .
Στην πρώτη αίθουσα συναντάμε πυριτολιθικά εργαλεία της παλαιολιθικής περιόδου, διάφορα αντικείμενα των νεολιθικών χρόνων, αντιπροσωπευτικά πήλινα σκεύη της Μεσοελλαδικής περιόδου, καθώς και πολύτιμη μικροτεχνία και κεραμική. Στην δεύτερη αίθουσα παρουσιάζονται ευρήματα της μυκηναϊκής περιόδου, η οποία παρουσιάζει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον στην Κεφαλονιά. Χρυσά νομίσματα, χάλκινα σπαθιά, αγγεία, κοσμήματα και σφραγίδες αλλά και ένας αιγυπτιακός σκαραβαίος είναι μερικά από τα εκθέματα. Τέλος, στην τρίτη αίθουσα του μουσείου παρουσιάζονται ευρήματα από την Κεφαλληνιακή τετράπολη του 5ου αιώνα π.Χ., που αποτελούνταν από τέσσερις πόλεις-κράτη, την Πάλη, την Κράνη, τους Πρώννους και τη Σάμη. Εκεί συναντάμε μεταξύ άλλων μια υδρία, μια μαρμάρινη κεφαλή γενειοφόρου Σιληνού, ένα αγγείο σε μορφή κεφαλής δούλου.
Κοργιαλένειο Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο: Το Κοργιαλένειο Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Αργοστολίου ιδρύθηκε το 1962 και στεγάζεται στο ισόγειο της Κοργιαλενείου βιβλιοθήκης. Η ύπαρξη του Μουσείου βασίζεται στην έρευνα, σκοπός της οποίας είναι να διατηρηθούν στη μνήμη οι ιστορικές και κοινωνικές συνθήκες, όπως επικρατούσαν στην Κεφαλονιά πριν από τους σεισμούς του 1953. Το αρχειακό ιστορικό υλικό του, απεικονίζει το ιστορικό παρελθόν του νησιού από τις αρχές του 15ου αιώνα μέχρι το 1848.
Υπάρχουν ειδικές αίθουσες διαμορφωμένες ακριβώς όπως ήταν η περίοδος που αναπαριστούν, όπως πχ. μια κρεβατοκάμαρα, μια σάλα και μια αναπαράσταση της εξοχικής ζωής. Μεταξύ άλλων, ο επισκέπτης μπορεί να περιεργαστεί προσωπογραφίες, ελαιογραφίες, υδατογραφίες, λιθογραφίες, τέμπλα, αντικείμενα καθημερινής χρήσης, εργόχειρα, φορεσιές, συλλογές προσωπικών αντικειμένων ιστορικών προσώπων, σκεύη, εργαλεία, πορσελάνες, ασημικά, νομίσματα, χαλκώματα, ντοκουμέντα, χάρτες, και σχέδια εκκλησιών και ιστορικών φρουρίων. Αξιόλογο είναι και το φωτογραφικό αρχείο, που απαρτίζεται από μια συλλογή 3000 φωτογραφιών.
Κοργιαλένειος Βιβλιοθήκη: Η Κοργιαλένειος Βιβλιοθήκη ιδρύθηκε το 1924 και αριθμεί σήμερα 60.000 τόμους, το μεγαλύτερο μέρος των οποίων είναι προσεισμικό υλικό. Επίσης υπάρχουν αρχαίτυπα – παλαίτυπα, χειρόγραφα, σπανιότατες εκδόσεις μεταξύ των οποίων το Λεξικό του Σουϊδα. Η βιβλιοθήκη είναι ο κεντρικός πνευματικός χώρος του Αργοστολίου στον οποίο φιλοξενείται και η συλλογή των αδελφών Βαλλιάνου. Γκραβούρες, μικροαντικείμενα, αγιογραφίες, μικροέπιπλα, αρχαία ευρήματα αποτελούν μέρος της σημαντικής αυτής συλλογής.
Δαυγάτα, Μουσείο Φυσικής Ιστορίας: Σε απόσταση 6χιλ από το Αργοστόλι, στο χωριό Δαυγάτα, βρίσκεται το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας που ιδρύθηκε το 1996 από την Εταιρεία Προστασίας Φύσεως Κεφαλονιάς & Ιθάκης με τη συνεργασία της τοπικής αυτοδιοίκησης και του Πολιτιστικού Συλλόγου Δαυγάτων. Ο χαρακτήρας του μουσείου είναι κυρίως εκπαιδευτικός και πληροφοριακός, και είναι παράλληλα Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης. Ο επισκέπτης έχει την ευκαιρία να ενημερωθεί για την πλούσια χλωρίδα και πανίδα της Κεφαλονιάς καθώς και για τις γεωλογικές της ιδιομορφίες.
Ναυτικό Μουσείο Φάρσων: Το Ναυτικό Μουσείο Φάρσων ιδρύθηκε το 1997 με σκοπό τη συλλογή, έκθεση, έρευνα κάθε αντικειμένου ή μελέτης που άπτεται της σχέσης ανθρώπου-θάλασσας. Επιπρόσθετα το εν λόγω Μουσείο θα στεγάσει τα Ναυτικά Αρχεία Ιονίου και θα εκθέτει μακέτες πλοίων, γκραβούρες, χάρτες, πίνακες ζωγραφικούς, ναυτικά όργανα, έγγραφα, βιβλία πλοίων, μοντέλα πλοίων, φωτογραφίες και γενικά κάθε αντικείμενο που μπορεί να χαρακτηρισθεί μουσειακό.
Ίδρυμα Υιών Φωκά Κοσμετάτου, Αργοστόλι: Το ίδρυμα δημιουργήθηκε το 1984 με κληροδότημα των αδελφών Κοσμετάτου. Ήτοι: Κοσμέτο, Σπυρίδωνα και Νικόλαο. Η οικογενειακή διατηρητέα οικία, η οποία ξανακτίσθηκε μετά από τους σεισμούς του 1953 σε πολύ μικρότερη κλίμακα, μετετράπη σε μουσείο –πινακοθήκη για την στέγαση των προσωπικών συλλογών. Στο ισόγειο είναι το Μουσείο, στο υπόγειο τα Αρχεία, και στον όροφο η Γραμματεία. Οι συλλογές των τριών αδελφών – λιθογραφίες Επτανησιακού και Ελληνικού ενδιαφέροντος, Γαλλικού 18ου αιώνα, νομίσματα και χαρτονομίσματα του Μεσογειακού χώρου – παρουσιάζονται μερικώς λόγω του περιορισμένου του χώρου. Το Μουσείο εκδίδει σπάνια έργα και έχει εκπαιδευτικό τμήμα που έχει αναπτύξει σημαντική δραστηριότητα.
Μουσείο ραδιοφώνου και τηλεπικοινωνιακού υλικού: Ιδιόκτητο μουσείο του Χαράλαμπου Μακρή. Τα εκθέματα βρίσκονται σε άριστη κατάσταση και ο επισκέπτης μπορεί να τα θέσει σε λειτουργία. Επισκέψεις πραγματοποιούνται μόνο κατόπιν τηλεφωνικής επικοινωνίας.
Ιακωβάτειος Βιβλιοθήκη Ληξουρίου: Η Ιακωβάτειος Βιβλιοθήκη Ληξουρίου βρίσκεται σε ένα ανακαινισμένο αρχοντικό του 19 αι., με όμορφα διακοσμημένες οροφές που άνηκε στην οικογένεια Τυπάλδου – Ιακωβάτου. Η βιβλιοθήκη που στεγαζεται στο ισόγειο του κτιρίου περιέχει μι απολύτιμη συλλογή βιβλίων της οικογένειας Τυπάλδου – Ιακωβάτου και και των οικογενειών του Ληξουρίου Αλιβιζάτου, Λαμπίρη και Λοβέρδου. Η συλλογή Τυπάλδου – ιακωβάτου περιλαμβάνει 6500 τόμους βιβλίων με εκδόσεις που χρονολογούνται μεταξύ των ετών 1516 – 1890. μαζί με άλλες συλλογές οι τόμοι ανέρχονταις τους 17500. στη βιβλιοθήκη λειτουργεί τμήμα σύγχρονων εκδόσεων με 900 τόμους οι οποίοιι μπορούν να δανειστούν. Στο όροφο του μουσσείου στεγάζεται το το Μουσείο και το τμήμα Χειρογράφων. Το τμήμα αυτό περιέχει μεταξύ άλλων παλιά χειρόγραφα Ευαγγέλια σε περγαμηνή τα\από το 13ο, 14ο και 15ο αιώνα, τα άπαντα του Πλάτωαν (εκδόσεις Βενετίας 1556), πίνακες, έπιπλα και εικόνες μεγάλης αξίας. Ο κήπος της βιβλιοθήκης φιλοξενεί τις καλοκαιρινές εκδηλώσεις της πόλης.¨

Δημόσια Πετρίτσειος Βιβλιοθήκη «ο Δαμωδός» Ληξουρίου: Ιδρύθηκε με δωρεά του Ληξουριώτη γιατρού Στάμου Πετρίτση. Η συλλογή περιέχει 1400 τόμους παλιών βιβλίων όλων των κατηγοριών.

Ναυτικό Μουσείο, Φισκάρδο
ΛΙΜΝΑΙΟΣΠΗΛΑΙΟ ΜΕΛΙΣΣΑΝΗ (Καραβόμυλος Σάμης):
Μοναδικής ομορφιάς Λιμναιοσπήλαιο όπου γίνεται ξενάγηση με βάρκες. Μέρος της οροφής έχει καταρεύσει με αποτέλεσμα να εισχωρούν οι ακτίνες του ήλιου στο χώρο του σπηλαίου δημιουργώντας ένα μοναδικό θέαμα καθώς αντανακλώνται στα νερά της λίμνης. Τα νερά του Καραβόμυλου που βρίσκονται σε απόσταση 500 μέτρων.
ΣΠΗΛΑΙΟ ΔΡΟΓΚΑΡΙΤΗ: (Χαλιωτάτα Σάμης): Εντυπωσιακό σπήλαιο, ηλικίας 150 εκατομμυρίων ετών με σπάνιους κόκκινους σταλακτίτες και σταλαγμίτες. Λόγω της εξαιρετικής ακουστικής του, ο χώρος του σπηλαίου έχει διαμορφωθεί κατάλληλα για να δίνονται συναυλίες. Στη γύρω περιοχή υπάρχουν και άλλα σημαντικά σπήλαια όπως η Ζερβάτη και το Αγγαλάκι όπου και εκτελούνται έργα για την αξιοποίηση τους. Με το πέρας των εργασιών. τα σπήλαια της περιοχής, μαζί με το λιμνοσπήλαιο Μελισσάνη, θα αποτελέσουν το μοναδικό στην Ελλάδα Σπηλαιολογικό Πάρκο.

Τοπικά προϊόντα

Στην Κεφαλονιά παράγονται αρκετά προϊόντα που λόγω της μοναδικότητας και υψηλής ποιότητάς τους έχουν αποκτήσει παγλόσμια φήμη. Πρώτη και καλύτερη η Ρομπόλα, το κρασί που παράγεται από την ομώνυμη ποικιλία σταφυλιού. Οι πλαγιές της περιοχής των Ομαλών είναι κατάφυτες από αμπελώνες ρομπόλας. To κρασί με το λεπτό άρωμα και τη φίνα γεύση, έχει επάξια κερδίσει τον τίτλο "Oνομασίας Προελεύσεως Ανωτέρας Ποιότητος" και αποτελεί μια από τις σίγουρες αγορές όλων όσων επισκέπτονται τη Κεφαλονιά. Σε όλο όμως το νησί υπάρχουν αμπελώνες όπου καλλιεργούνται και άλλες ποικιλίες σταφυλιών που λόγω των ευνοϊκών καιρικών συνθηκών αποτελούν την βάση για μια μεγάλη ποικιλία κρασιών με μοναδική γεύση. Στα τυροκομεία της Πυλάρου φτιάχνονται μερικά από τα πιο νόστιμα τυριά σε όλη την Ελλάδα. Οι τυροκόμοι της Πυλάρου είναι από παλιά γνωστοί γκι την τέχνη τους και καταφέρνουν μέχρι σήμερα να διατηρούν τις παραδοσιακές μεθόδους παραγωγής. Σαν αποτέλεσμα, η φέτα, το κεφαλοτύρι και οι μυζήθρες των κεφαλονίτικων τυροκομιών είναι πια πασίγνωστες και εκτός ελληνικών συνόρων. Το μέλι  που παράγεται από τους ντόπιους μελισσουργούς έχει το λεπτό άρωμα του Θυμαριού που σκεπάζει τους λόφους και της βουνοπλαγιές της Κεφαλονιάς. Οι μαντόλες, από τα πιο γνωστά και δημοφιλή τοπικά προϊόντα, παρασκευάζονται από ζάχαρη, αμύγδαλα και χρώμα ζαχαροπλαστικής. Πωλούνται συσκευασμένες ή χύμα σε φούρνους καi ζαχαροπλαστεία. Άλλα γνωστά γλυκίσματα και ποτά της Κεφαλονιάς περιλαμβάνουν το παστοκύδωνο, το μαντολάτο και τη σουμάδα. Τα αρωματικά βότανα που φυτρώνουν σε αφθονία στο παρθένο φυσικό τοπίο του νησιού, όπως η ρίγανη, το φασκόμηλο, το θυμάρι και το χαμομήλι είναι εξαιρετικής ποιότητος.

Παραλίες

Η Κεφαλονιά είναι ένα πανέμορφο νησί με υπέροχες αμμουδερές παραλίες, μικρό άσπρο βότσαλο και πάνω με βαθυγάλαζα πεντακάθαρα νερά. Οι σπουδαιότερες είναι: Μακρύς Γιαλός (Γαλάζια σημαία), Πλατύς Γιαλός, Τουρκοπόδαρο, Άβυθος, Λουρδάτα, Άγ. Θωμάς, Τραπεζάκι, Κατελειός, Μούντα, Ρατζακλί, Σκάλα (Γαλάζια Σημαία), Πόρος (Γαλάζια Σημαία), Αντίσαμος, Αγ. Παρασκευή, Αγ. Ευφημία, Μύρτος, Αγ. Κυριακή, Άσος, γύρω από το Φισκάρδο, στη Παλική η παραλία Ξι με κόκκινη άμμο (Γαλάζια Σημαία), Μέγας Λάκκος, Αϊ-Γιάννης, Λαγκαδάκια και οι Πετανοί, μια από τις ωραιότερες παραλίες.


 

Παρασκευή, 02 Απρίλιος 2010 22:57

Λευκάδα

Ανάμεσα στην Κεφαλονιά και την Κέρκυρα με ένα μεγάλο σύμπλεγμα νησιών, η Λευκάδα συγκεντρώνει κάθε καλοκαίρι πλήθος ξένων και Ελλήνων τουριστών. Με καταπληκτικές παραλίες και με καταγάλανα νερά που θα σας εντυπωσιάσουν. Με πλούσια ιστορία, η Λευκάδα έγινε η πατρίδα μεγάλων και ιστορικών προσωπικοτήτων που ξεχώρισαν ο καθένας στο χώρο του, όπως οι ποιητές A.Σικελιανός, ο A.Βαλαωρίτης, ο ιστορικός Ν.Σβορώνος, ο διεθνούς φήμης ζωγράφος Θ.Στάμος, η κορυφαία λυρική καλλιτέχνης Αγνή Μπάλτσα, ο εθνικός συγγραφέας της Ιαπωνίας Λευκάδιος Χερν/Γιακούμο Κοϊζούμι  και τόσοι άλλοι.
Η Λευκάδα οφείλει το όνομά της στο νότιο λευκό ακρωτήρι του νησιού, το Λευκάτα, ένα επιβλητικό τοπίο με απόκρημνους κατάλευκους, τεράστιους βράχους. Ο μύθος λέει ότι στο σημείο αυτό η ποιήτρια Σαπφώ έδωσε τέλος στη ζωή της μετά τον άτυχο έρωτά της για τον Φάωνα. Η ιστορία του νησιού είναι πλούσια σε γεγονότα και σταθμούς από τη Νεολιθική εποχή μέχρι και την επανάσταση του 1821 όταν οι Λευκαδίτες δίνουν έντονα το παρόν τους με κάθε τρόπο στον αγώνα για την απελευθέρωση.
Ο πρώτος σταθμός που σας καλωσορίζει είναι η πόλη της Λευκάδας μετά την μετάβαση στο νησί μέσω πλωτής γέφυρας 50 μ. που ενώνει τη Λευκάδα με την Αιτωλοακαρνανία. Αυτό που εντυπωσιάζει από την πρώτη ματιά τον επισκέπτη είναι το κάστρο της Αγίας Μαύρας που δεσπόζει στην είσοδο του νησιού, αλλά και η Λιμνοθάλασσα που είναι ένας από τους πιο αξιόλογους υγροβιότοπους του Ιονίου.
Αρχίστε την περιήγησή σας από το πάρκο των ποιητών στην είσοδο της πόλης και συνεχίστε την μέσα στην πόλη όπου θα έχετε την ευκαιρία να δείτε πολλά ακόμα αξιοθέατα. Τη Δημόσια Βιβλιοθήκη με τη Συλλογή Μεταβυζαντινών εικόνων Επτανησιακής Τέχνης, τη Χαραμόγλειο Ειδική Λευκαδιακή Βιβλιοθήκη,το Αρχαιολογικό Μουσείο Λευκάδας με πλούσια συλλογή ευρημάτων από το νησί, αλλά και το Μουσείο Φωνογράφου. Θαυμάστε τις εκκλησίες της πόλης που έχουν εμφανώς επηρεαστεί από την αρχιτεκτονική της Δύσης σε συνδυασμό με την επτανησιακή εικονογράφησή τους και τα όμορφα ξυλόγλυπτα τέμπλα, κάποια από τα οποία είναι καλυμμένα με φύλλα χρυσού. Ξεκουραστείτε στα παραδοσιακά καφενεία της, κουβέντα με τους κατοίκους σε ένα ταξίδι στην ιστορία και την καθημερινότητα του νησιού και ολοκληρώστε την εξερεύνησή σας με την επίσκεψή σας στους ανεμόμυλους στη Γύρα, οι οποίοι χρησιμοποιούνταν μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα για να αλέθουν ποσότητες σιταριού.
Μετά την πρώτη γνωριμία με την πόλη και τις περιηγήσεις στους κεντρικούς δρόμους, ξεκινήστε για την περιοχή του Ελαιώνα, τον καταπράσινο συνοδό της πόλης στην πορεία της μέσα στο χρόνο και την ιστορία. Στα βόρεια της πόλης θα δείτε πλήθος υπεραιωνόβιων ελιών που φυτεύτηκαν με παρακίνηση των Ενετών. Μέσα στο δάσος αυτό των γέρικων ελιών βρίσκεται η εκκλησία της Παναγίας των Βλαχερνών, ενώ στην τοποθεσία «Κουζούντελη» διατηρούνται και δύο παραδοσιακά καφενεία όπου θα δοκιμάσετε γλυκά κουταλιού, υποβρύχιο με βανίλια, σουμάδα, αλλά και νόστιμες τοπικές σπεσιαλιτέ.
Ψηλά από την πόλη μπορείτε να επισκεφτείτε την Μονή της Φανερωμένης -πολιούχου του νησιού- χτισμένη σε θέση που κατά την αρχαιότητα υπήρχε ιερό της Αρτέμιδος. Στο μοναστήρι φυλάσσεται η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Φανερωμένης που φτιάχτηκε από αγιορείτη μοναχό. Κάθε χρόνο του Αγίου Πνεύματος συγκεντρώνει εκατοντάδες πιστών που έρχονται να ζητήσουν την προστασία και βοήθεια της Παναγίας.
Διασχίζοντας την ανατολική πλευρά του νησιού, περνάτε από τα μαγευτικά ψαροχώρια Λυγιά, Νικιάνα, Περιγιάλι για να φτάσετε στο πολυδιαφημισμένο και κοσμοπολίτικο Νυδρί, που κάθε καλοκαίρι συγκεντρώνει έντονη τουριστική κίνηση. Μπροστά στον κόλπο του Νυδριού απλώνονται μικρότερα και μεγαλύτερα νησάκια, όπως η Μαδουρή το νησί του Βαλαωρίτη, ο Σκορπιός το διαμάντι του Ωνάση, η Σπάρτη, το Σκορπίδι, το Μεγανήσι, ο Κάλαμος με το μοναδικό πευκοδάσος που κατεβαίνει μέχρι τη θάλασσα και τον Καστό. Μην παραλείψετε να επισκεφθείτε τους υπέροχους καταρράκτες στο Δημοσάρι που βρίσκονται σε απόσταση 3 χλμ. από την πόλη του Νυδρίου. Συνεχίζοντας νότια θα συναντήσετε τον Πόρο με πλούσια βλάστηση και πεντακάθαρα γαλαζοπράσινα νερά. Στη διαδρομή σας βρίσκεται ο Σύβρος με τις πηγές της κερασιάς, τα Σύβοτα ακόμη ένα πανέμορφο ψαροχώρι κάτω από καταπράσινες πλαγιές, η Βασιλική ιδανική περιοχή για τους λάτρεις του windsurf ,ο Άγιος Πέτρος, ένα ορεινό χωριό με θαυμάσια θέα προς το Ιόνιο, για να φτάσετε στο νοτιότερο μέρος, στο ακρωτήριο Λευκάτα όπου κατά την αρχαιότητα ήταν το ιερό του Απόλλωνα.

Διαδρομή στα χωριά και την ενδοχώρα

Πολύ κοντά στον Αγιο Πέτρο θα συναντήσετε στο δρόμο σας τον Δράγανο ένα ακόμα ορεινό χωριό με θαυμάσιο μέλι και επιστρέφοντας προς την πόλη, την Εξάνθεια με τα χρωματιστά παραδοσιακά σπίτια όλα αμφιθεατρικά χτισμένα με θέα προς τη θάλασσα, τον παραδοσιακό οικισμό του Δρυμώνα, το Καλαμίτσι, τον Άγιο Νικήτα- ένα γραφικό ψαροχώρι. Τελευταίος σταθμός  το χωριό Τσουκαλάδες κατάφυτο από ελιές, με απόλυτη ηρεμία.
Αφήστε όμως για λίγο τις παραλίες και πάρτε το δρόμο για την ενδοχώρα της Λευκάδας που είναι εξίσου όμορφη καθώς διατηρεί αυτούσιο τον αγροτικό χαρακτήρα με παραδοσιακά χωριά. Φεύγοντας από την πόλη της Λευκάδας ανηφορίζοντας συναντάτε το Σπανοχώρι, τα Λαζαράτα, τον Κάβαλο, τα Ασπρογερακάτα, το Πινακοχώρι, τους Πηγαδησάνους και το κεφαλοχώρι της Καρυάς. Εκεί επισκεφτείτε τα Λαογραφικά Μουσεία της Καρυάς και των Σφακιωτών, καθώς και το μοναστήρι του Αγίου Ιωάννου στο Λιβάδι. Απολαύστε τον καφέ ή το ούζο σας στην πλατεία του χωριού με τα αιωνόβια πλατάνια. Λίγο ψηλότερα βρίσκετε στο δρόμο σας την Εγκλουβή με την περίφημη φακή και τους «Βόλτους», πέτρινα θολωτά κτίσματα. Ανάψτε ένα κερί στο ξωκλήσι του Αγίου Δονάτου και θαυμάστε τη θέα από το ψηλότερο μέρος του νομού από το εκκλησάκι του Αγίου Ηλία. Επιστρέφοντας κατεβείτε από τα χωριά Πλατύστομα και  Αλέξανδρος, περάστε από το μοναστήρι των Αγ. Πατέρων στους Σκάρους θαυμάζοντας από ψηλά το λιμανάκι της Νικιάνας πριν φθάσετε σ’αυτή.
Από τη Λευκάδα μπορείτε να επισκεφτείτε τα γύρω νησιά. Από τη Βασιλική με πλοίο θα φτάσετε στην Ιθάκη και την Κεφαλονιά, ενώ από το Νυδρί με καθημερινά δρομολόγια μπορείτε να φτάσετε στα δύο προηγούμενα νησιά και στο Μεγανήσι με τα γραφικά χωριά Σπαρτοχώρι, Βαθύ και Κατωμέρι. Φυσικά υπάρχει η δυνατότητα να κάνετε ημερήσιες κρουαζιέρες και στα μικρότερα νησιά, όπως στον Σκορπιό, Μαδουρή, Σπάρτη, καθώς και στις παραλίες Πόρτο-Κατσίκι, Εγκρεμνοί κλπ. Επίσης με ιδωτικό σκάφος μπορείτε να επισκεφθείτε τα νησιά Κάλαμο και Καστό με τα υπέροχα λιμανάκια.
Φεύγοντας από το νησί της Λευκάδας φροντίστε να έχετε στις αποσκευές σας πλούσιες αναμνήσεις, αλλά και κάποια ντόπια προϊόντα, όπως τα εντυπωσιακά λευκαδίτικα κεντήματα και τα γευστικότατα: μαντολάτα, παστέλια, σαλάμι αέρος, λουκάνικα ,αγνό μέλι, σουμάδα και τα ονομαστά λικέρ.

Αξιοθέατα

Το κάστρο της Αγίας Μαύρας: Το κάστρο της Αγίας Μαύρας, που δεσπόζει στην είσοδο του νησιού είναι ένα από τα πιο επιβλητικά μεσαιωνικά κτίσματα στην Ελλάδα και αποτελεί πρότυπο οχυρωματικής τέχνης εκείνης της εποχής. Χτίστηκε γύρω στα 1300 από τον Φράγκο ηγεμόνα Ιωάννη Ορσίνι, όταν πήρε τη Λευκάδα ως προίκα για το γάμο του με την κόρη του Δεσπότη της Ηπείρου Νικηφόρου του Α'. Το κάστρο προστάτευε την πρωτεύουσα του νησιού και αποτελούσε τη σημαντικότερη αμυντική του θωράκιση απέναντι στους πειρατές και τους άλλους εχθρούς, από την πρώτη δεκαετία του 14ου αιώνα ως το 1684. Το 1479 κατελήφθη από τους Τούρκους που έχτισαν μια μεγάλη τοξωτή γέφυρα, με 360 καμάρες, που διέσχιζε τη λιμνοθάλασσα από την παραλία έως τη θέση Καλκάνη, στηρίζοντας τους σωλήνες ενός υδραγωγείου που έφερνε νερό στο κάστρο. Το έργο αυτό, που χαρακτήριζε ολόκληρη την περιοχή, καταστράφηκε από τους σεισμούς. Κάποια ίχνη του σώζονται σήμερα μέσα στη λιμνοθάλασσα.

Νήρικος: Δύο χιλιόμετρα έξω και ανατολικά από την πόλη, περνώντας μέσα από τον ελαιώνα, ο επισκέπτης φτάνει στο Καλλιγόνι. Η περιοχή έχει κηρυχθεί ως αρχαιολογικός χώρος - αφού εδώ βρισκόταν η αρχαία πόλη της Λευκάδας, που ονομαζόταν Νήρικος - και εκτείνεται στις περιοχές Τσεχλιμπούς, Καλλιγονίου, Καρυωτών και Λυγιάς του Δήμου Λευκάδας. Ο αρχαιολογικός αυτός χώρος περιλαμβάνει τα ερείπια του περιτειχισμένου οικισμού της αρχαίας Λευκάδας, που χρονολογούνται από τα αρχαϊκά έως τα ρωμαϊκά χρόνια, τα δύο νεκροταφεία της αρχαίας πόλης που εντοπίστηκαν στην ίδια περιοχή, μεμονωμένα μνημεία και διάσπαρτα οικοδομικά λείψανα όπως τάφους, αγροικίες και λιμενικές εγκαταστάσεις που αποτελούν - σύμφωνα με τις σχετικές αποφάσεις - αναπόσπαστο τμήμα του προστατευμένου μνημειακού συνόλου της αρχαίας πόλης. Η πόλη εγκαταλείφθηκε γύρω στα 1300, ενώ στη συνέχεια οι συνεχείς σεισμοί σκόρπισαν τα ίχνη της.

Αρχαιολογικοί Χώροι στο Δήμο Ελλομένου: Στην πεδιάδα του Νυδριού, η περιοχή που εκτείνεται από τους πρόποδες του όρους Σκάροι ως τη θέση Μαγεμένος της Νικιάνας έχει κηρυχθεί ως αρχαιολογικός χώρος. Περιλαμβάνει τους τύμβους της Πρωτοελλαδικής περιόδου στη θέση Στενό, τάφους κιβωτιόσχημους και κεραμοσκεπείς, καθώς και λείψανα οικοδομημάτων σ' όλη την έκταση της πεδιάδας του Νυδριού στους πρόποδες των Σκάρων και του όρους Αμαλή, καθώς και στις περιοχές Παλιοκατούνας, Κολώνι και του οικισμού Περιγιάλι. Επίσης, πάνω από το χωριό Πόρος, σώζονται τα ερείπια ενός πύργου, ο οποίος κατά πάσα πιθανότητα ήταν αγροικία και όπως και τα λείψανα ενός αρχαίου ελαιοτριβείου που βρίσκεται εκεί, ανήκουν στον 4ο π.Χ. αιώνα περίπου, σύμφωνα με τους αρχαιολόγους. Τα παραπάνω λείψανα εντοπίστηκαν κατά τις ανασκαφές που έκανε εδώ ο διαπρεπής Γερμανός αρχαιολόγος Γουλιέλμος Δαιρπφελδ και χρονολογούνται από τους προϊστορικούς έως τους ρωμαϊκούς χρόνους. Ο Δαιρπφελδ - εμπνευστής της θεωρίας ότι η Λευκάδα είναι η ομηρική Ιθάκη και ότι το παλάτι του Οδυσσέα βρισκόταν στο Νυδρί - αγάπησε τόσο πολύ το νησί, ώστε θέλησε να ταφεί εδώ. Ο τάφος του βρίσκεται στην κορυφή του λόφου στην άκρη της χερσονήσου του Βλυχού, πάνω από το γραφικό εκκλησάκι της Αγίας Κυριακής.

Αρχαιολογικοί χώροι στο Δήμο Απολλωνίων: Η περιοχή του Δήμου έχει κατοικηθεί από πολύ νωρίς, όπως αποδεικνύουν περιορισμένα ευρήματα της Παλαιολιθικής και περισσότερα της Νεολιθικής Περιόδου (3.500 π.Χ.). Τα ερείπια που ανακαλύφθηκαν από έρευνες του Δαίρπφελδ στη «Χοιροσπηλιά» της Ευγήρου και σήμερα εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Λευκάδας. Στην κοιλάδα της Βασιλικής, η Αρχαιολογική Υπηρεσία έχει εντοπίσει διάσπαρτα αρχαία οικοδομικά λείψανα που ανήκουν πιθανόν σε αρχαία πόλη και στις θέσεις Μάρμαρα, Πυργί και Κλεισμάτια του Μαραντοχωρίου, λείψανα αρχαίων πύργων. Στο ακρωτήριο Δουκάτο ή Λευκάτας, βρίσκονται οικοδομικά λείψανα και αρχιτεκτονικά μέλη του ναού Απόλλωνα Λευκάτα. Το ιερό αυτό ήταν πασίγνωστο σ' ολόκληρο τον αρχαίο κόσμο. Κάθε χρόνο γίνονταν πανελλήνιες γιορτές προς τιμή του θεού, που ήταν προστάτης των ναυτικών και γιατρός του σώματος και της ψυχής. Για αυτό και οι αρχαίοι πίστευαν ότι, πηδώντας από τα βράχια αυτά, η ψυχή απελευθερωνόταν από το βάρος των παθών και εξιλεωνόταν από τις αμαρτίες. Σ' αυτό το χώρο, ο μύθος θέλει την ποιήτρια Σαπφώ να δίνει τέλος στη ζωή της απελπισμένη από το πάθος του έρωτα.

Αρχαιολογικοί χώροι στον Κάλαμο: Κοντά στην Επισκοπή βρίσκεται το Κάστρο του Καλάμου, το λεγόμενο «Καστρομονάστηρο». Σώζονται μόνο τμήματα από τα ψηλά πέτρινα τείχη του με τις όμορφες καμάρες εσωτερικά, που γίνονται πολεμίστρες εξωτερικά. Ελάχιστα είναι γνωστά σήμερα για αυτό το εντυπωσιακό μνημείο. Λέγεται ότι στο κάστρο αυτό είναι θαμμένη η μητέρα του μεγάλου αγωνιστή του 1821, Γεωργίου Καραϊσκάκη.

Εκκλησιαστικό Μουσείο Ι.Μ.Φανερωμένης: Στην Ι.Μ.Φανερωμένης, έξω από το χωριό Φρύνι, σε απόσταση 4 χλμ. από την πόλη της Λευκάδας, λειτουργεί Μουσείο Εκκλησιαστικής Τέχνης με ποικίλα εκθέματα, προερχόμενα από ναούς και μονές του νησιού, τα οποία καλύπτουν μία εκτεταμένη χρονικά περίοδο, από την εποχή της δεύτερης Τουρκοκρατίας (1479-1684) έως και την ενσωμάτωση της νήσου στο ελεύθερο ελληνικό κράτος το 1864.

Κοντομίχειο Λαογραφικό Μουσείο Δήμου Σφακιωτών, στον Κάβαλο: Δημιουργήθηκε από το αρμόδιο Νομικό πρόσωπο του Δήμου και λειτούργησε για το κοινό από το καλοκαίρι του 2004. Στεγάζεται στο παλιό κτίριο του Δημοτικού Σχολείου Καβάλου, μέσα σε ένα θαυμάσιο πευκόφυτο χώρο. Το μουσείο αναφέρεται στα εργαλεία, στη σημασία τους για την κοινωνική εξέλιξη, στην εποχή της δημιουργίας τους, καθώς και στο κοινωνικό και οικονομικό πλαίσιο της εργασίας του Λευκαδίτη στην προβιομηχανική εποχή.

Λαογραφικό Μουσείο Λευκαδίτικου Κεντήματος "Μαρία Κουτσοχέρω": Σ΄ αυτό το μικρό ιδιωτικό μουσείο και μέσα από τα παραδοσιακά εκθέματα, ο επισκέπτης ανακαλύπτει τη ζωή και το χαρακτήρα, την επιμονή, την υπομονή και την ευφυΐα των ορεινών Λευκαδιτών που έζησαν κάτω από σκληρές συνθήκες και δημιούργησαν έναν ολοκληρωμένο λαϊκό πολιτισμό.

Εκκλησίες: Η εκκλησία της Αγίας Μαύρας βρίσκεται μέσα στο ομώνυμο κάστρο που αναστηλώνεται για να αποκτήσει την αρχική του εικόνα και σώζεται σε εξαιρετική κατάσταση. Ο ναός της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου στη Γύρα βρίσκεται στη στενή λωρίδα γης που κλείνει βορειοδυτικά τη λιμνοθάλασσα της Λευκάδας. Είναι μονόχωρη με μεγάλη ημικυκλική αψίδα. Ο αρχικός ναός που ανήκε στους προγόνους του Άγγελου Σικελιανού υπήρχε εδώ πριν το 1684 και θεωρείται από τους αρχαιότερους του νησιού. Η μικρή εκκλησία Άγιος Ιωάννης ο Αντζούσης, βρίσκεται σχεδόν μέσα σε βράχο στην άκρη της παραλίας του Αϊ Γιάννη, στο σημείο που η ακτή ψηλώνει. Εδώ, σύμφωνα με την παράδοση, βρισκόταν το προσευχητάριο όπου προσκύνησε ο ίδιος ο Απόστολος Παύλος στο δρόμο του για τη Ρώμη. Το Ασκητήριο των Αγίων Πατέρων είναι ριζωμένο εδώ και αιώνες σε μια βραχώδη έκταση, 5 χιλιόμετρα πάνω από τη Νικιάνα προς τον Αλέξανδρο, μέσα σε μια σπηλιά κοντά στην περιοχή των Σκάρων. Είναι από τα παλαιότερα χριστιανικά μνημεία του νησιού. Το εκκλησάκι της Αγίας Κυριακής, στον όρμο του Βλυχού απέναντι από το Νυδρί. Η επίσκεψη στο εκκλησάκι μπορεί να γίνει και με μικρά μισθωμένα καΐκια.

Παραλίες

Μετά τις περιηγήσεις σας εξορμήστε στις καταπληκτικές-φημισμένες παραλίες του νησιού. Είναι όλες υπέροχες με αμμουδιά ή ψιλό βότσαλο και τιρκουάζ ή πρασινογάλανα νερά. Ενδεικτικά αναφέρονται οι Εγκρεμνοί, το Κάθισμα, το Πόρτο Κατσίκι που θεωρείται μια από τις δέκα καλλίτερες παραλίες του κόσμου, ο Άη Γιάννης (ιδανική τοποθεσία για windsurf και kite surf), το Κάστρο, ο Γιαλός, τα Πευκούλια, ο όρμος της Βασιλικής, το Αγιοφύλλι, ο Μικρός Γιαλός στον Πόρο οι παραλίες της Λυγιάς και του Νυδρίου. Παραλίες μαγευτικές που σίγουρα θα σας εντυπωσιάσουν με την ομορφιά τους. Άλλωστε η Λευκάδα είναι πασίγνωστη για τις όμορφες παραλίες της και όχι άδικα!

Τοπικά προϊόντα

Φεύγοντας από το νησί της Λευκάδας φροντίστε να έχετε στις αποσκευές σας πλούσιες αναμνήσεις, αλλά και κάποια ντόπια προϊόντα, όπως τα εντυπωσιακά λευκαδίτικα κεντήματα και τα γευστικότατα: μαντολάτα, παστέλια, σαλάμι αέρος, λουκάνικα ,αγνό μέλι, σουμάδα και τα ονομαστά λικέρ.

Παρασκευή, 02 Απρίλιος 2010 22:21

Πρέβεζα

Σταυροδρόμι οδικών και θαλάσσιων εμπορικών δρόμων, ο νομός Πρέβεζας, καταλαμβάνει το νοτιοδυτικό τμήμα της Ηπείρου και ενώνει τους γειτονικούς Νομούς Ιωαννίνων, Θεσπρωτίας, και Άρτας με τον Ιόνιο νησιωτικό χώρο και την νοτιότερη Ελλάδα. Προικισμένος από τη φύση, ο Νομός Πρέβεζας διακρίνεται για την μοναδική φυσική του ομορφιά: τις υπέροχες δυτικές ακτές που βρέχονται από το διάφανο Ιόνιο πέλαγος, το σπουδαίο υδροβιότοπο του Αμβρακικού κόλπου, τον μυθικό Αχέροντα και τη μαγευτική λίμνη του Ζηρού, την ποικιλομορφία του τοπίου με τις φυσικές εναλλαγές του, το ήπιο και υγιεινό κλίμα, την πλούσια βλάστηση και τα άφθονα νερά. Η αρχοντική πόλη της Πρέβεζας στην είσοδο του Αμβρακικού, είναι διοικητικό, εμπορικό και πνευματικό κέντρο του Νομού. Οι διάφοροι αρχαιολογικοί χώροι όπως η Ρωμαϊκή Νικόπολη και η αρχαία Κασσώπη, το Νεκρομαντείο, οι διάσπαρτες βυζαντινές εκκλησίες, τα βενετικά και οθωμανικά κάστρα, το μαρτυρικό Ζάλογγο και η γραφική καστροπολιτεία της Πάργας αποτελούν τα συγκριτικά πλεονεκτήματα του Νομού που γοητεύουν τον κάθε επισκέπτη. Τα σύγχρονα έργα υποδομής, δηλαδή η υποθαλάσσια ζεύξη Ακτίου Πρέβεζας και η επέκταση του αεροδρομίου του Ακτίου, έχουν διευκολύνει την πρόσβαση των επισκεπτών στο νομό, τόσο από το εσωτερικό, όσο και από το εξωτερικό.

Πρέβεζα: Στην είσοδο του Αμβρακικού κόλπου, βρίσκεται χτισμένη η αρχοντική πόλη της Πρέβεζας, πρωτεύουσα του Νομού. Μια μαγευτική πόλη του Ιονίου περιτριγυρισμένη από τον ενετικό ελαιώνα και τη θάλασσα, αναφέρεται με το σημερινό της όνομα για πρώτη φορά στο χρονικό του Μορέως στα τέλει του 13ου αιώνα. Ο πλούτος της ευρύτερης περιοχής της Πρέβεζας συνίσταται από τούς φυσικούς της πόρους, την ιστορική μαρτυρία των μνημείων, την πολιτιστική κληρονομιά και το ήπιο μεσογειακό κλίμα. Την εικόνα της πόλης της Πρέβεζας συνθέτουν η μακραίωνη ιστορία της, οι διάφοροι κατακτητές που άφησαν εμφανή τα σημάδια και τις επιδράσεις τους, τα στενά σοκάκια της παλιάς πόλης - ανάμεσα στα οποία και το φημισμένο Σεϊτάν Παζάρ - τα παλιά σπίτια και αρχοντικά του 19ου αιώνα με την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική τους και το νησιώτικο χρώμα της. Στενά συνδεδεμένο με την πόλη είναι το όνομα του ποιητή Κώστα Καρυωτάκη, από τους σημαντικότερου ς εκπροσώπους της νεορομαντικής σχολής του μεσοπολέμου.

Πάργα: Γραφική κωμόπολη με νησιώτικο χαρακτήρα, πολυκύμαντη ιστορία, σπάνιες φυσικές ομορφιές, δαντελωτά ακρογιάλια, σμαραγδένια θάλασσα, ερημικά λιμανάκια, ελαιώνες, υγιεινό κλίμα, ρομαντικά δρομάκια με διώροφα και τριώροφα σπίτια χτισμένα αμφιθεατρικά κάτω από τα ερείπια του Βενετσιάνικου κάστρου. Μια σειρά από καταπράσινα νησάκια κλείνουν τον τρίδυμο κόλπο της Πάργας. Η πόλη της Πάργας σαν σύνολο είναι πολύ ενδιαφέρουσα για τον επισκέπτη λόγω της ιδιόμορφης κατασκευής της που έχει δεχθεί επιρροές από την αρχιτεκτονική της εποχή της Ενετοκρατίας: Σπίτια μικρά, ολόασπρα που το ένα ακουμπά στο άλλο, αρχοντικά, στενά δρομάκια (καντούνια), όλα γεμάτα με λουλούδια. Τα καταστήματα και τα κέντρα διασκεδάσεως, δίδουν ένα κοσμοπολίτικο χαρακτήρα στη μικρή πόλη. Άνθρωποι ζεστοί, φιλόξενοι και φιλικοί οι Παργινοί. Δέχτηκαν τις επιρροές των Βενετών, των Βρετανών, των Γάλλων και των Τούρκων αλλά διατήρησαν την ελληνικότητά τους.

Αξιοθέατα

Πρέβεζα: Αξιόλογα μνημεία της πόλης είναι το ενετικό φρούριο του Άγιου Ανδρέα (180ς αι.), στο κέντρο της πόλης κοντά στο λιμάνι, τα κάστρα του Αγίου Γεωργίου, του Παντοκράτορα, που ελέγχει την είσοδο του Αμβρακικού και ο προμαχώνας της Βρυσούλας, τα οποία κατασκεύασε το 1807 ο Αλή πασάς των Ιωαννίνων. Επίσης, ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι ναοί της πόλης, όπως του Αγίου Νικολάου, του Αγίου Αθανασίου, της Παναγίας των Ξένων, του Αγίου Σπυρίδωνα στη Βρυσούλα, καθώς και ο μητροπολιτικός ναός του Αγίου Χαραλάμπους, που ανοικοδομήθηκε το 1793, με εξαίρετες εικόνες τέμπλου (1793, 1804) και με πολυσκάλιστο ξυλόγλυπτο επιχρυσωμένο τέμπλο (1827). Εφαπτόμενος του ναού βρίσκεται ο ενετικός Πύργος του Ρολογιού, χτίσμα του 1752.
Πάργα: Πολλά είναι τα μνημεία που αξίζει να επισκεφτείτε, τα σημαντικότερα μεταξύ αυτών είναι: Βενετσάνικο κάστρο της πόλης, οχυρό που δεσπόζει στο λόφο πάνω από την πόλη, σημείο αναφοράς της ιστορίας της. Σε ψηλότερο επίπεδο μια δεύτερη οχύρωση όπου βρίσκεται και το σεράι του Αλή πασά του οποίου το έμβλημα (δικέφαλος) διακρίνεται πάνω από την τοξωτή πύλη. Το νησάκι της Παναγίας στο κέντρο του κόλπου διατηρεί την ομώνυμη εκκλησία και το απόρθητο μικρό γαλλικό οχυρό των αρχών του 19ου αιώνα. Ο Μυκηναϊκός τάφος στην Κύπερη και το κάστρο του Αλή πασά στην Ανθούσα, 1814 συνδέουν κομμάτι-κομμάτι την ιστορία. Το Εκκλησιαστικό Μουσείο Πάργας, με άμφια, εκκλησιαστικά κειμήλια, χειρόγραφα, εικόνες, δύο ευαγγέλια του 17ου αιώνα, δύο αντίτυπα επιταφίων μοναχού του Αγίου Όρους (1600), και το λάβαρο της Πάργας (18ος αι.) από κόκκινο μετάξι ζωγραφισμένο με λάδι και από τις δύο πλευρές. Πάρα πολλά είναι και τα εκκλησάκια που θα βρείτε στο πέρασμά σας, όπως το μοναστήρι της Παναγίας των Βλαχερνών, πάνω από την παραλία του Βάλτου, που χτίστηκε στις αρχές του 12ου αι.
Στο Δήμο Ζαλόγγου στην κορυφή του λόφου δεσπόζει το μεσαιωνικό κάστρο της Ρηνιάσας, ενώ ψηλά στο βουνό βρίσκεται το αισθητικό δάσος Λεκατσά με την ομώνυμη Ιερά μονή με την μοναδική θέα στο Ιόνιο.
Νικόπολη: Στην είσοδο του Αμβρακικού κόλπου διαδραματίστηκε μία από τις μεγαλύτερες συγκρούσεις της αρχαίας ιστορίας, ανάμεσα στις δύο ισχυρές προσωπικότητες, τον Αντώνιο και τον Οκταβιανό, που μετά τον θάνατο του Καίσαρα επιζητούσαν ο καθένας ξεχωριστά την απόλυτη εξουσία, αλλά και της Κλεοπάτρας που προσπαθούσε να διατηρήσει την ανεξαρτησία της Αιγύπτου από τη Ρώμη. Με τη νίκη του Οκταβιανού εγκαθιδρύεται η κοσμοκρατορία της Ρώμης και κλείνει η αρχαϊκή περίοδος. Σε ανάμνηση της νίκης αυτής χτίστηκε η Νικόπολη, το 31 π.χ. Αυτή γρήγορα αναπτύχθηκε σε μεγαλούπολη, αφού προικίσθηκε με εξαιρετικά προνόμια και ατέλειες, ως "ελεύθερη" ελληνική πόλη. Στο τέλος της αρχαιότητας και στην αρχή των Χριστιανικών χρόνων, στο 3ο αι. μ.Χ η Νικόπολη έγινε πρωτεύουσα της Παλαιάς Ηπείρου με πληθυσμό 300.000 κατοίκους. Το 540 μ.χ. ο Ιουστινιανός επισκεύασε τα ήδη υπάρχοντα παλαιοχριστιανικά τείχη για προστασία από τις εχθρικές επιδρομές. Αυτά τα τείχη (βυζαντινά) σώζονται σε πολύ καλή κατάσταση, με 35 τετράγωνους και ημικυκλικούς πύργους (τα βλέπουμε παράλληλα στην εθνικό οδό). Το Επισκοπικό Μέγαρο, η πεντάκλιτη Βασιλική του Αλκίσωνος, η τρίκλιτη Βασιλική του Δουμετίου - με εξαίρετα ψηφιδωτά -, η Βασιλική Δ στη θέση Ανάληψη, με εξαίρετα ψηφιδωτά-, κ.ά., είναι μερικά από τα μνημεία που έχουν αποκαλυφθεί και μαρτυρούν την ακμή της Νικόπολης κατά τον 6ο μ.χ. αι. Στο Μουσείο της φυλάσσονται αξιόλογα ευρήματα (σαρκοφάγοι, νομίσματα, αγάλματα κλπ.). Τη Νικόπολη περιέλαβε στην περιοδεία του (62-63 μΧ) ο Απόστολος Παύλος. Εδώ κατέφυγε (94 μΧ) κι έμεινε ως το τέλος της ζωής του ο στωικός φιλόσοφος Επίκτητος (50-120 μ.Χ.), όταν η διδασκαλία του επέφερε την κατακραυγή της Ρώμης. Σεισμοί, επιδρομές, πυρκαγιές, την ερήμωσαν τελικά τον 100 - 110 αι.
Νεκρομαντείο: Πάνω σε ένα λοφίσκο στο χωριό Μεσοπόταμος, 48 χλμ. ΒΔ της Πρέβεζας, βρίσκεται το σπουδαιότερο και αρχαιότερο Νεκρομαντείο της αρχαιότητας, το Νεκρομαντείο του Αχέροντα, κοντά στην αρχαία μυκηναϊκή αποικία Εφύρα (14ος 13ος αι. π.Χ.). Εδώ οι αρχαίοι τοποθετούσαν τις πύλες του Κάτω Κόσμου, την είσοδο στο Βασίλειο του Άδη. Σύμφωνα με το μύθο, ο νεκροπομπός Ερμής μέσα από τα νερά της λίμνης Αχερουσίας οδηγούσε τις ψυχές στον Άδη. Επισκέπτες από όλο τον γνωστό τότε κόσμο συνέρεαν στο μοναδικό αυτό μαντείο για να επικοινωνήσουν με τις ψυχές των αγαπημένων τους προσώπων μετά από κατάλληλη προετοιμασία. Το Νεκρομαντείο της Εφύρας βρισκόταν σε λόφο δίπλα στη λίμνη Αχερουσία σήμερα αποξηραμένη- όπου χύνονταν οι τρείς ποταμοί: Αχέρων, Πυριφλεγέθων (Βωβός) και Κωκυτός (Μαύρος). Στα ερείπιά του διακρίνονται διάδρομοι, δωμάτια, κεντρική αίθουσα και μια εντυπωσιακή κρύπτη λαξευμένη στο Βράχο και στηριζόμενη σε 15 τόξα που εδράζονται σε πεσσούς. Το ιερό πυρπολήθηκε και καταστράφηκε από τους Ρωμαίους το 167 π.Χ. Το 18ο αι. μ.Χ στα ερείπια του Μαντείου χτίστηκε η μονή του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, το καθολικό της οποίας σώζεται σήμερα.
Κασσώπη: Σε απόσταση 28 χλμ. περίπου ΒΔ της Πρέβεζας και 2 χλμ. από το χωριό Καμαρίνα, σώζονται τα ερείπια της αρχαίας Κασσώπης. Χτισμένη το α' μισό του 4ου αι. π.Χ σε φυσικά οχυρή θέση, σε ένα οροπέδιο με υψόμετρο 550-650μ., στις πλαγιές του Ζαλόγγου. Αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα ηπειρωτικής πόλης του 4ου αι. στην οποία εφαρμόσθηκε το ιπποδάμειο πολεοδομικό σύστημα, υπό την επίδραση του προτύπου της Αμβρακίας, το οποίο βασίζεται σε πλέγμα δρόμων που σχηματίζουν ορθογώνιες οικοδομικές νησίδες. Η πόλη, η οποία είχε 10.000 κατοίκους και δικό της νομισματοκοπείο, γνώρισε ιδιαίτερη ανάπτυξη πολιτικών θεσμών και πολιτιστικού βίου κατά τον 3ο αι. π.Χ, γεγονός που αποδεικνύουν η οργάνωση του δημόσιου χώρου της Κασσώπης με αγορά περιβαλλόμενη από στοές, ωδείο, ευρύχωρο πρυτανείο και θέατρο μεγάλων διαστάσεων που δεσπόζει της θάλασσας. Η ευημερία της διήρκησε μέχρι το 168 π.Χ οπότε και καταστράφηκε από τους Ρωμαίου ς και εγκαταλείφθηκε οριστικά με την υποχρεωτική μετακίνηση των κατοίκων της στη Νικόπολη στο τέλος του 10υ αι. π.Χ. Σημαντικότερα μνημεία της Κασσώπης αποτελούν η Βόρεια Στοά, το Πρυτανείο, το Καταγώγιο, το Σπίτι και το Ωδείο.
Ζάλογγο: Είναι η γνωστή ιστορική τοποθεσία στο ομώνυμο βουνό, που έγινε σύμβολο της αγάπης για την ελευθερία. Στο χώρο αυτό το 1803, όταν το Σούλι μετά από πολύχρονους αγώνες υπέκυψε στον Αλή Πασά, 63 Σουλιώτισσες με τα παιδιά στην αγκαλιά, τραγουδώντας και χορεύοντας, έπεσαν από το βράχο, προτιμώντας να πεθάνουν ελεύθερες παρά να παραδοθούν στο Οθωμανό κατακτητή. Σύμβολο και μνήμη της θυσίας των Σουλιωτισσών, είναι το επιβλητικό μνημείο που στήθηκε εκεί το 1961. Ο επισκέπτης μπορεί να φθάσει και να θαυμάσει το μνημείο ανεβαίνοντας τα 410 σκαλιά, που έχουν αφετηρία το μοναστήρι του Αγίου Δημητρίου.
Ορράον: Αρχαία πόλη των Μολοσσών που ιδρύθηκε τον 4ο αι. π.Χ σε θέση σημαντική μεταξύ Αμβρακίας και Πασσαρίονα πρωτεύουσας των Μολοσσών. Οχυρωμένο με ωραίο ισοδομικό τείχος που ενισχύουν τετράγωνοι πύργοι, έχει να επιδείξει καλοδιατηρημένες οικίες χωρίς περιστύλιο, αλλά με υπερώο, το οποίο φωτίζεται από μεγάλα παράθυρα. Η θέα είναι μοναδική, καθώς από το ύψωμα αυτό μπορούσαν να ελέγχουν το μεγαλύτερο μέρος του Αμβρακικού και τον κάμπο της Άρτας.
Ασπροχάλικο: Οι συστηματικές ανασκαφές στις τοποθεσίες αυτές αποκάλυψαν σημαντικές αποθέσεις της Μέσης και Νεώτερης Παλαιολιθικής περιόδου, που απέδωσαν πολυάριθμα λίθινα και οστέινα εργαλεία ποικίλλων τύπων, οστά και δόντια ζώων (βοοειδών, προοσκοειδών, ρινοκέρου, ελαφιών και άλλων θηλαστικών), καθώς και στοιχεία προσωπικού καλλωπισμού.
Κοκκινόπηλος: Δυτικά του ποταμού Λούρου και απέναντι σχεδόν από το χωριό Άγιος Γεώργιος Φιλιππιάδας βρίσκεται η θέση Κοκκινόπηλος που εντυπωσιάζει με το χαρακτηριστικό κόκκινο έδαφος της και τη διάβρωση που έχει υποστεί. Ο Κοκκινόπηλος, όπως και το σπήλαιο του Ασπροχάλικου που βρίσκεται και κατά μήκος του ποταμού Λούρου, θεωρούνται δύο από τις σημαντικότερες παλαιολιθικές θέσεις που έχουν εντοπισθεί στη Ήπειρο.
Αμβρακικός: Ο Αμβρακικός είναι ένας από τους έντεκα πλέον γνωστούς και αξιόλογους υγροβιότοπους της Ελλάδας και ένας από τους πιο ενδιαφέροντες της Ευρώπης. Μαζί με ένα σύστημα από λψνοθάλασσες, αλμυρόβαλτους και γλυκόβαλτους στα βόρεια του κόλπου (Τσoπέλι, Τσουκαλιό, Λογαρού, Ροδιά), το διπλό δέλτα των ποταμών Λούρου και Αράχθου και τις γραφικές νησίδες, αποτελούν ένα μοναδικής οικολογικής αξίας και ομορφιάς φυσικό οικοσύστημα, όπου ζει και αναπτύσσεται ένας σημαντικός αριθμός σπάνιων ειδών χλωρίδας και πανίδας. Ο Αμβρακικός προστατεύεται από τη Διεθνή συνθήκη RAMSAR και προσφέρεται στον επισκέπτη για ενδιαφέρουσες δραστηριότητες ήπιων μορφών τουρισμού. Είναι μια σημαντική οικολογική ενότητα που προσφέρει μεγάλες δυνατότητες ήπιων μορφών τουρισμού (οικολογικού, φυσιολατρικού. επιστημονικού, εκπαιδευτικού), καθώς και παραδοσιακού ψαρέματος με τη μέθοδο Νταλιάνι. Στις τρείς λιμνοθάλασσες έχουν αναπτυχθεί μονάδες καλλιέργειας θαλασσινών.
Αχέροντας: Ο Αχέροντας είναι το ποτάμι της Ηπείρου που είναι συνυφασμένο με το πέρασμα της ψυχής των ανθρώπων στον κόσμο του Άδη. Τα Στενά και το Δέλτα του Αχέροντα, περιοχές μοναδικής ομορφιάς, και ιδιαίτερου οικολογικού ενδιαφέροντος αποτελούν ένα σημαντικό υγρότοπο, όπου θα συναντήσετε σήμερα έναν μικρό οικολογικό παράδεισο με 180 είδη φυτών και δένδρων, πολλά από τα οποία είναι σπάνια. Η σκάλα της Τζαβέλαινας ιστορική τοποθεσία στα στενά του Αχέροντα, ξεχωρίζει για την ιδιαίτερη φυσική της ομορφιά, γι' αυτό και έχει δημιουργηθεί περιπατητικό μονοπάτι, το οποίο ακολουθώντας τις όχθες του Αχέροντα οδηγεί μέσω του γεφυριού της Ντάλας στο σουλιώτικο χωριό Σαμονίβα, απ' όπου κανείς μπορεί να επισκεφθεί το κάστρο της Κιάφας και το Κούγκι ή ακολουθώντας άλλη διαδρομή να φθάσει στις πύλες του Άδη.
Τα κάστρα: Σημαντικά μνημεία διαφόρων εποχών είναι τα κάστρα που βρίσκονται διάσπαρτα σε όλο το Νομό. Εντυπωσιακότερο και μεγαλύτερο είναι αυτό της Πάργας. Βρίσκεται στα βόρεια του λιμανιού και χτίστηκε το 14ο αιώνα με τη βοήθεια των Νορμανδών. Μετά τις αλλεπάλληλες καταστροφές πήρε την τελική του μορφή από τους Ενετούς. Βορειότερα κοντά στην Ανθούσα, δεσπόζει το κάστρο του Αλη Πασά χτισμένο σε ψηλό λόφο απ' όπου η θέα είναι πανοραμική. Στην πόλη της Πρέβεζας το ενετικό φρούριο του Άγιου Ανδρέα (18ος αι.) τα κάστρα του Αγίου Γεωργίου, του Παντοκράτορα και ο προμαχώνας της Βρυσούλας, τα οποία κατασκεύασε το 1807 ο Αλή Πασάς των Ιωαννίνων, ενώ λίγο πιο έξω τα εντυπωσιακά βυζαντινά τείχη στη Νικόπολη. Το κάστρο Ριζών που προστάτευε τη μεσαιωνική ακρόπολη της Ρηνιάσας και έλεγχε το εμπόριο που διεξαγόταν από την θάλασσα και την ξηρά πιθανολογείται ότι κτίστηκε από το Δεσπότη της Ηπείρου Θωμά τον Α' στα τέλη του 13ου . Το κάστρο των Ρωγών, το οποίο κατασκευάσθηκε στην ίδια θέση που βρισκόταν το αρχαίο Βουχέτιο (8ο αιώνα πΧ., αποικία των Ηλείων) και περιλαμβάνει ακρόπολη και ελληνιστικό κάστρο με κατασκευαστικές προσθήκες ρωμαϊκές και υστεροβυζαντινές. Στο βορειοδυτικό τμήμα της ακρόπολης σώζεται το καθολικό του παλιού μοναστηριού της Κοίμησης της Θεοτόκου. Στον οικισμό των Πέντε Πηγαδιών υπήρχαν δύο φρούρια τα οποία κτίσθηκαν επί τουρκοκρατίας. Το ένα από αυτά βρίσκεται σε σχετικά καλή κατάσταση.
Μοναστήρια: Πολλά είναι τα μοναστήρια και οι ναοί του νομούπου αξίζουν μία επίσκεψη. Από τα πιο εντυπωσιακά είναι το βυζαντινό μοναστήρι του Αγίου Δημητρίου, χτισμένο από τον Αυτοκράτορα Μιχαήλ Άγγελο, που διατηρείται σε καλή κατάσταση και βρίσκεται λίγο έξω από το χωριό Κυψέλη, η Ι.Μ. Λεκατσά που βρίσκεται στο ομώνυμο αισθητικό δάσος, το γυναικείο μοναστήρι της Αγίας Πελαγίας που Βρίσκεται κάτω από τον οικισμό της Καστροσυκιάς, το γυναικείο μοναστήρι του Αγ Δημητρίου στο Ζάλογγου, η Ι. Μ. Προφήτου Ηλιού Ηλιοβουνίων στη Ν. Κερασούντα, και η Ι.Μ. Προφήτου Προδρόμου στη Ρωμιά, κοντά στη Φιλιππιάδα. Επίσης αξιόλογα μνημεία είναι, ο μεταβυζαντινός Ναός του Αγίου Βαρνάβα στο Λούρο, ο Ι.Ν. Αγίας Βαρβάρας στη Στεφάνη, ο Ι.Ν. Κοίμησης Θεοτόκου Αβάσσου στο Κοισανόπουλο, ο Ι.Ν. Προφήτη Ηλία στο Τρίκαστρο ο οποίος είναι χτισμένος εξολοκλήρου με ξερολίθια, η Παλαιοχριστιανική Εκκλησία της Παναγίας του Καστρίου στο Ριζοβούνι και η εκκλησία του Αγίου Βησσαρίωνα με το καμπαναριό της που είναι ένα από τα ωραιότερα κτίσματα της Φιλιππιάδας. Το γυναικείο μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής στη Μπούντα κοντά στο Καναλάκι. Στο εσωτερικό του υπάρχει ο τάφος της Αγίας και δίπλα του η πέτρα πάνω στην οποία μαρτύρησε, ενώ μπορεί κανείς να διακρίνει και δύο μικρές σχισμές από τα ίχνη που άφησαν τα χέρια της.

Παραλίες

Οι παραλίες της Πρέβεζας – Αλωνάκι, Μονολίθι, Κυανή Ακτή, είναι ιδανικά μέρη για surfing - ιστιοπλοΐα, θαλάσσιο σκι, αλεξίπτωτο, ενοικίαση σκαφών και ψάρεμα. Επίσης, υπάρχουν αθλητικές εγκαταστάσεις για τένις, μπάσκετ, βόλεϊ και άλλα σπορ. Ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια όλων των κατηγοριών κάμπινγκ και κέντρα ψυχαγωγίας, προσφέρουν τη δυνατότητα στον επισκέπτη για άνετη εξυπηρέτηση και διαμονή.
Πολύ εύκολα θα βρεθείτε στις πανέμορφες οργανωμένες πλαζ που βρίσκονται μέσα στον οικισμό της Πάργας αλλά και στις ερημικές, στις οποίες η πρόσβαση γίνεται κυρίως από τη θάλασσα αλλά και οδικώς. Μέσα στην Πάργα και μπροστά στην παραλιακή οδό είναι οι παραλίες Κρυονέρι και Πίσω Κρυονέρι. Στα δυτικά της πόλης και σε μικρή απόσταση βρίσκεται ο κόλπος του Βάλτου με την ολόχρυση αμμουδιά που καταλήγει στο ακρωτήριο Χελαδιό, όπου η Μονή Βλαχέρνας και χαμηλότερα η Μονή Αγίου Σπυρίδωνα. ΒΔ βρίσκονται οι παραλίες Σπαρτίλα, ο Άγιος Σώστης η παραλία Σαρακίνικο και λίγο πιο βόρεια το Μπερετίνικο. Από τη νότια πλευρά περνώντας από το Χαγιόπουλο, το Μονόλιθο και την Πωγωνιά, το Σκέμπη και το Πριόνι, καταλήγουμε στη μεγάλη βοτσαλωτή αμμουδιά του Λύχνου με τις μικρές σπηλιές, 4 χλμ. από την Πάργα και μόλις ένα χλμ. μακριά δρόμος κατηφορικός θα σας οδηγήσει στην παραλία του Αγ. Γιαννάκη με την πηγή του γλυκού νερού που αναβλύζει στο κέντρο του.
Στο Δήμο Ζαλόγγου μπορεί κανείς να απολαύσει τις ατέλειωτες δαντελένιες ακρογιαλιές – Κανάλι, Παραλία Ριζών - , κάτω από ένα λαμπρό ήλιο, που σε συνδυασμό με το πράσινο και το γαλάζιο, αιχμαλωτίζουν τις αισθήσεις των επισκεπτών. Όπως στις περισσότερες παραλίες του νομού οι καταπράσινοι λόφοι και τα δασύλλια που καταλήγουν στη θάλασσα, κρύβουν μνημεία μιας άλλης εποχής και δημιουργούν ένα μαγευτικό τοπίο.
Στον δήμο Φαναρίου, η Λούτσα είναι η μεγαλύτερη και εντυπωσιακότερη πλαζ του νομού, με ψιλή χρυσή άμμο, ρηχά νερά και φανταστικό γαλαζοπράσινο χρώμα. Πολυσύχναστη και απέραντη με κατάλληλες υποδομές για άνετες και ευχάριστες διακοπές. Από εδώ μπορείτε να αγναντεύετε ένα μοναδικό ηλιοβασίλεμα στον ορίζοντα του Ιονίου. Στις εκβολές του Αχέροντα 4 χλμ. από το Νεκρομαντείο βρίσκετε η Αμμουδιά. Από εδώ ξεκινούν οι Βάρκες και διασχίζοντας το μυθικό ποταμό, φτάνουν στο Νεκρομαντείο. Η διαδρομή κρύβει εκπλήξεις αφού η περιοχή είναι προστατευμένος υδροβιότοπος με σπάνια χλωρίδα και πανίδα.

Οικοτουρισμός

Ο Νομός Πρέβεζας αντικρίζει τη θάλασσα, το πανέμορφο Ιόνιο Πέλαγος με τα πεντακάθαρα γαλάζια νερά του, τις δαντελένιες ακρογιαλιές του και τους μοναδικούς υγροβιότοπους. Δεκάδες είδη πουλιών, δελφίνια και ψαράδες μοιράζονται αυτά τα νερά. Πολλά είναι τα μονοπάτια που μπορείτε να περπατήσετε και να χαθείτε μέσα τους. Ελαιώνες, νερόμυλοι, εκκλησάκια, κάστρα, καταρράκτες, ποτάμια, λίμνες, όπου εκατοντάδες σπάνιων ειδών άγριων λουλουδιών ευδοκιμούν ανενόχλητα είναι μερικά από τα πολλά, που θα ανακαλύψετε στο πέραμά σας. Για μεγάλες οδοιπορικές διαδρομές υπάρχουν μονοπάτια μέσα σε ορεινές και ημιορεινές περιοχές, με σπουδαιότερες από αυτές τη διαδρομή από την σκάλα της Τζαβέλαινας ως τις πύλες του Άδη. Ως περιοχή φυσικού κάλλους έχει χαρακτηρισθεί, και η φυσική λίμνη του Ζηρού, η οποία βρίσκεται στα δυτικά της πόλης της Φιλιππιάδας. Με την πλούσια εναλλαγή φυσικής βλάστησης στις όχθες της και τα περιηγητικά μονοπάτια που έχουν δημιουργηθεί αποτελεί πόλο έλξης για τους επισκέπτες.

Παρασκευή, 02 Απρίλιος 2010 09:51

Φθιώτιδα

Στο κέντρο της ηπειρωτικής Ελλάδας βρίσκεται το λίκνο των, Αμφικτυόνων. Η “Εύφορος Φθία”. Τοπία απέραντου φυσικού κάλλους κι ένα πλήθος ιστορικών μνημείων συνθέτουν το γεωφυσικό ψηφιδωτό της Φθιώτιδας, προσφέροντας έναν ιδανικό συνδυασμό με ποικίλα ενδιαφέροντα στους επισκέπτες της.

Στο νομό εναλλάσσονται καταπράσινες οροσειρές, λίμνες, εντυπωσιακά φαράγγια, ιαματικές πηγές και δαντελωτά ακρογιάλια, πόλος έλξης για τους φυσιολάτρες οποιασδήποτε εποχής του χρόνου. Αρχαία μνημεία μοναστήρια κι εκκλησίες της βυζαντινής και μεταβυζαντινής περιόδου εμπλουτίζουν το φυσικό ανάγλυφο σ' αυτό το σημαντικό κομμάτι της ελληνικής γης που αποτελεί και το συγκοινωνιακό κόμβο ανάμεσα στην βόρεια και τη νότια Ελλάδα.

Είναι ένας γόνιμος τόπος που εκτείνεται σε 4468 τετραγωνικά χιλιόμετρα στο κέντρο της Ελλάδας συνδέοντας το Βορρά με το Νότο. Περιβάλλεται από τους ορεινούς όγκους της Όθρυος, του Τυμφρηστού, των Βαρδουσίων, της Οίτης, του Καλλιδρόμου, του Παρνασσού και του Χλωμού. Βρέχεται από το Μαλιακό και τον Ευβοϊκό κόλπο. Απλώνεται στις πεδιάδες του Δομοκού και του Γοργοποτάμου και στην κοιλάδα του Σπερχειού.

Αποτελεί μια πλούσια ενδοχώρα με υψίπεδα, ποταμούς, παραποτάμους, βιότοπους, φαράγγια, πλούσιες ιαματικές πηγές και δάση. Τη διασχίζει η εθνική οδός Αθηνών - Θεσσαλονίκης καθώς και ο σιδηρόδρομος. Η πρόσβαση γίνεται κι από τη θάλασσα, εμπορικά από το λιμάνι της Στuλίδας και επιβατικά από το λιμάνι του Αγ. Κων/νου και τα πορθμεία της Γλύφας και της Αρκίτσας.

Η πρώτη πόλη, και έδρα της Γενικής Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας, είναι η Λαμία. Γύρω της αναπτύσσονται 23 δήμοι και 2 κοινότητες που συνολικά αριθμούν 175.000 κατοίκους.

Στην εύφορη γη της Φθιώτιδας καλλιεργούνται: σπάρι, ελιές, βαμβάκι, καπνός, κηπευτικά και βιομηχανική ντομάτα, καθώς και κάποιες δενδρώδεις καλλιέργειες (φιστικιά, αμυγδαλιά, κερασιά, ροδακινιά). Αναπτυγμένη είναι η κτηνοτροφία. Στις θάλασσές της υπάρχουν μαρίνες, αλιεύματα ενώ κάποια από αυτά παράγονται σε ιχθυοκαλλιέργειες - υδατοκαλλιέργειες. Η γεωργία, η κτηνοτροφία, η αλιεία, απασχολούν το μεγαλύτερο ποσοστό του δυναμικού της Φθιώτιδας που παράγει εξαιρετικά προϊόντα. Η βιοτεχνία, η βιομηχανία και ο ορυκτός πλούτος (ΜΡΚΟ) δίνουν το στίγμα μιας δυναμικής οικονομίας με οργανωμένη βιομηχανική περιοχή στη Λαμία και συνάμα εγκαταστάσεις που φιλοξενούν την ετήσια Πανελλήνια Έκθεση Λαμίας, έναν οικονομικό - εμπορικό θεσμό με τεράστια εμβέλεια και κύρος.

Αξιοθέατα

Tο Kάστρο (Aκρολαμία): Δεσπόζει στο ψηλότερο σημείο της Λαμίας σ' ένα βραχώδη λόφο, με πανοραμική θέα στη γραφική κοιλάδα του Σπερχειού, τις κορυφές του Kαλλιδρόμου, της μυθικής Oίτης, του Παρνασσού, της Γκιώνας και του Μαλιακού Κόλπου. Στην καλοδιατηρημένη τειχοποιΐα του είναι αποτυπωμένη η ιστορική συνέχεια από τον 5ο αι. π.X. μέχρι και τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο. Mέσα στον χώρο του Kάστρου εδρεύει το αξιόλογο Aρχαιολογικό Mουσείο και η I Δ' E φορεία Προϊστορικών και Kλασικών Aρχαιοτήτων.
Λόφος Αγ. Λουκά: Μέσα στο καταπράσινο δασύλλιο υπάρχει το εκκλησάκι του Αγίου Λουκά, πολιούχου της Λαμίας. Εδώ, ο επισκέπτης πέρα από έναν ευχάριστο περίπατο, μπορεί να γευτεί εξαιρετικό φαγητό, ποτό και καφέ στο τουριστικό περίπτερο, απολαμβάνοντας τη μοναδική θέα της κοιλάδας του Σπερχειού μέχρι τις ακτές του Μαλιακού κόλπου.
H Παναγία η Aρχοντική (18ος αι.):
Aποτελεί το δεύτερο - μετά το Kάστρο - σε αρχαιολογική σημασία μνημείο. Oφείλει το όνομά της στους προύχοντες και άρχοντες της Λαμίας που εκκλησιάζονταν στο χώρο της. Στο ναό σώζονται εξαιρετικές τοιχογραφίες από την Παλαιά Διαθήκη.
Παναγία Δέσποινα: Tρίκλιτος βασιλική που χτίστηκε πάνω σε αρχαιότερη εκκλησία. Mε το εκπληκτικό ξυλόγλυπτο τέμπλο της (18ος αι.).
Iερά Mονή Παναγίας της Aντίνιτσας: Kτισμένη στις πλαγιές της Όθρυος, καταστράφηκε το 1944 από τις κατοχικές δυνάμεις για να ανοικοδομηθεί αρκετά χρόνια αργότερα. Διασώθηκε η εικόνα της Παναγίας που θεωρείται θαυματουργή. H Mονή αποτέλεσε ορμητήριο των αγωνιστών στην επανάσταση του 1821. Tο προσωνύμιό της σχετίζεται πιθανότατα με την αρχαία πόλη Aντινοΐτισσα που ιδρύθηκε στην Όθρυ τον 2ο μ.X. αι. από τον ρωμαίο αυτοκράτορα Aδριανό
Λαογραφικό Mουσείο: Διαθέτει μια πλούσια συλλογή από τοπικές φορεσιές, υφαντά, κεντήματα, σκεύη, και είδη καθημερινής χρήσης.
Iστορικό Aρχείο Φθιώτιδος: Περιέχει αξιόλογες αρχειακές μονάδες, χειρόγραφες και έντυπες, όπως Δικαστικά Aρχεία, Πρακτικά του Δήμου, Συμβολαιογραφικά Aρχεία, εφημερίδες, περιοδικά και εκλογικό υλικό.
Δημοτική Πινακοθήκη "Aλέκος Kοντόπουλος": Στεγάζει πλούσια συλλογή έργων μεταξύ των οποίων και αυτά του μεγάλου γηγενούς ζωγράφου A. Kοντόπουλου.
Aνδριάντας Aθ. Διάκου: Bρίσκεται στην ομώνυμη πλατεία, γνωστή με το όνομα Πλατεία Διάκου. T α αποκαλυπτήρια του αγάλματος, έκανε ο βασιλιάς Γεώργιος ο Α', τον Aπρίλιο του 1903.
 Kενοτάφιο Aθ. Διάκου: Bρίσκεται στην οδό Καλύβα - Μπακογιάννη, κοντά στην πλατεία Λαού. Aλαμάνα: Eδώ είναι ο τόπος όπου ο Αθανάσιος Διάκος με τα παληκάρια του έπεσαν ηρωϊκά στις τουρκικές ορδές του Oμέρ Bρυώνη, στη γέφυρα που φέρει τ' όνομά του (1821).
Θερμοπύλες: Σε τούτα τα αγιασμένα χώματα ο κάθε επισκέπτης μπορεί να αναλογιστεί τους αγώνες που διαδραματίστηκαν με παγκόσμια σημασία. Eδώ, το 480 π.X. ο βασιλιάς της Σπάρτης Λεωνίδας, απέκρουσε τον Ξέρξη με τους 300 Σπαρτιάτες, 700 Θεσπιείς και τους 80 Mυκηναίους, πέφτοντας ηρωϊκά και κατέστησε τον τόπο αυτό παγκόσμιο προσκύνημα. O ανδριάντας του Λεωνίδα και το μνημείο των πεσόντων Θεσπιέων θυμίζουν την τιτάνια εκείνη μάχη.

Χιονοδρομικό Κέντρο: Στον Παρνασσό και πιο συγκεκριμένα στην περιοχή Φτερόλακκα υπάρχουν οι πιο οργανωμένες εγκαταστάσεις στην Ελλάδα για χειμερινά αθλήματα (ski, snowboard, snow mobile, κλπ). Η πρόσβαση γίνεται από την Αμφίκλεια που βρίσκεται στους πρόποδες του βουνού.
Aμφίκλεια: Η όμορφη αυτή κωμόπολη διατηρεί το όνομα της αρχαίας ομώνυμης πόλης των Φωκαίων που βρισκόταν σε ύψωμα βορειοδυτικά της σημερινής. Οι ανασκαφές που έγιναν σε μυκηναϊκούς τάφους του 13ου π.Χ. αιώνα, καταμαρτυρούν τη μακρά ιστορία της Αμφίκλειας που ξεκινάει από τα προϊστορικά χρόνια. Το μεσαιωνικό κάστρο, οι παραδοσιακές πέτρινες γέφυρες, οι νερόμυλοι Κηφισσού, τα παλιά αρχοντικά με τις θολωτές αυλόπορτες, οι πετρόχτιστες βρύσες στις γειτονιές, τα διάσπαρτα εκκλησάκια του Παρνασσού, το λαογραφικό μουσείο, τα χορευτικά και μουσικά συγκροτήματα και η ιστορική βιβλιοθήκη, κάνουν την Αμφίκλεια πόλο έλξης για τον επισκέπτη. Αυτή την πλευρά του Παρνασσού, συντροφεύουν ο μεταβυζαντινός ναΐσκος Αη Γιάννης ο Κυνηγός, με τοιχογραφίες λαϊκής τέχνης και το ιστορικό Μοναστήρι Παναγιά η Γαυριώτισσα.
Δρυμαία: Αρχαία πόλη της Φωκίδας στο όρος Καλλίδρομο, με ναό της θεσμοφόρου Δήμητρας.
Τιθρώνιο: Όμορφο παραδοσιακό χωριό, χειμερινό και καλοκαιρινό θέρετρο.
Παλαιοχώρι: Οδικός κόμβος της ευρύτερης περιοχής με αξιόλογα αρχαιολογικά ευρήματα. Εδώ βρίσκεται η μοναδική στο είδος της λίμνη της Νευρόπολης, στο Καλλίδρομο.
Μπράλλος: Με τα αρωματικά φυτά, τα καταπράσινα δάση, τα γάργαρα νερά και το ιστορικό εκκλησάκι του Αγίου Αθανασίου.
Ξυλικοί: Το γραφικό χωριό, ο παράδεισος των κυνηγών με τους φιλόξενους κατοίκους.
Oι μπαρουτόμυλοι του Mαυρίλου: έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην επανάσταση του 1821, εφοδιάζοντας τους Έλληνες οπλαρχηγούς με μαύρη ύλη. Στο χωριό, στα χρόνια της τουρκικής σκλαβιάς, λειτουργούσαν 12 μπαρουτόμυλοι. (Έχει γίνει αναστήλωση του Μπαρουτόμυλου).
Άγιος Δημήτριος Mαυρίλλου: Έξοχο έργο βυζαντινής τέχνης (17ος αι.) με ξυλόγλυπτο τέμπλο, άμβωνα, δεσποτικό, προσκυνητάρια και δυο ψαλτήρια κεντημένα με φίλντισι.
Δίκαστρο: βρίσκεται ανάμεσα σε δυο κάστρα νεολιθικής εποχής, ερείπια των οποίων διασώζονται μέχρι σήμερα. Λειτουργεί λαογραφικό μουσείο.
Παλαιόκαστρο: Διατηρούνται ερείπια από αρχαίο ισχυρό τείχος.
Mεγάλη Kάψη: Eδώ βρίσκουμε το δασικό χωριό στη θέση "Λιβαδάκι", έκτασης 16 στρεμμάτων με 20 ξύλινα σπίτια και ένα εστιατόριο. Oι εκκλησίες της περιοχής παρουσιάζουν μεγάλο ιστορικό ενδιαφέρον.
Aγία Tριάδα Mεγάλης Kάψης: Kτίστηκε το 1749 και είναι βασιλικού ρυθμού.
Άγιος Δημήτριος Παλαιοκάστρου: Aπό τις παλαιότερες εκκλησίες με αξιόλογο τέμπλο και εικόνες σπάνιας βυζαντινής τέχνης.
Άγιος Κωνσταντίνος: Η σημερινή κωμόπολη του Αγίου Κων/νου, είναι κτισμένη στη θέση όπου βρισκόταν κατά την αρχαιότητα ο Δαφνούντας, τελευταία δυτική πόλη της χώρας των Οπουντίων Λοκρών. Η πόλη προστατευόταν από μακρά τείχη - ερείπια των οποίων σώζονται στη θέση "Ισώματα" - και ήταν το πιο σπουδαίο λιμάνι της περιοχής. Στην περίοδο της τουρκοκρατίας άρχισαν να δημιουργούνται γύρω από τα ερείπια της αρχαίας πόλης διάφοροι οικισμοί. Σημαντικότεροι από τους οικισμούς αυτούς, ήταν: του Βορλοβού, της Ευλογιάς και του Νεοχωρίου. Το 1832, ανακαλύφθηκε σε ανασκαφές η βυζαντινή εικόνα των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, στη θέση "Γράδος". Εδώ, έγινε η μετεγκατάσταση των κατοίκων των ανωτέρω οικισμών, όπου ο σημερινός Άγιος Κωνσταντίνος. Το 1894, έπειτα από τους μεγάλους σεισμούς που έπληξαν την περιοχή, ο Άγιος Κωνσταντίνος καταστράφηκε και πολλά σπίτια βυθίστηκαν στη θάλασσα. Στα πλαίσια της ανοικοδόμησης που ακολούθησε, έγινε τότε ένα καταπληκτικό σχέδιο πόλης που προέβλεπε χώρους πρασίνου και δεντροστοιχίες σε όλο το μήκος της κεντρικής παραλιακής ζώνης. Από το 1960 που κατασκευάστηκε η εθνική οδός Αθηνών - Θεσσαλονίκης, ο Άγιος Κωνσταντίνος εξελίχθηκε σε μια από τις πιο πλούσιες κωμοπόλεις της Ελλάδας. Από τότε, την επισκέπτονται χιλιάδες τουρίστες κατά την καλοκαιρινή περίοδο. Η γραφική πλατεία του Αγίου Νικολάου με το υπαίθριο θέατρο και τα αιωνόβια πλατάνια, ο υδροβιότοπος της περιοχής "Βρωμολίμνης", η παλαιά εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου με βυζαντινά ψηφιδωτά, ο Άγιος Ταξιάρχης της Άγναντης και το θέρετρο του Λογγού (για κολύμπι και ψάρεμα) αποτελούν τα κυριότερα αξιοθέατα αυτής της περιοχής.
Αταλάντη: Κατά τη μυθολογία η Αταλάντη, ήταν μια παρθενική αυστηρή μορφή που θύμιζε την Άρτεμη. Μεγαλώνοντας στα πυκνά δάση αφιέρωσε όλη τη ζωή της στο κυνήγι. Ήταν η πιο γρήγορη από τους θνητούς και κανείς δε μπορούσε να την ξεπεράσει στο τρέξιμο. Προστάτιδά της ήταν η ελαφήβολος Άρτεμις και ο Απόλλωνας. Το Μοναστήρι των Αγίων Αναργύρων, το ξωκκλήσι του Οσίου Σεραφείμ, η βυζαντινή εκκλησία Χαμαιθανάση, ο Άγιος Αθανάσιος - έδρα της παλαιάς Επισκοπής, οι βρύσες της Μποδοβάτσας και το παλιό νεκροταφείο των Μακεδόνων, είναι τα σημαντικότερα αξιοθέατα.
Έξαρχος: Σημαντικός ο αρχαιολογικός χώρος της Υάμπολης και των Αβών.
Καλαπόδι: Ναός του Απόλλωνα και της Αρτέμιδος Ελαφηβόλου, του οποίου η ιστορία αρχίζει από τη μυκηναϊκή εποχή. Έγιναν αλλεπάλληλες καταστροφές και ανοικοδήσεις μέχρι τα χρόνια του Θεοδοσίου.
Κυπαρίσσι: Το σπίτι του Οσίου Δαυίδ και γραφικά ξωκκλήσια.
Κυρτώνη: Εδώ ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει τον πύργο της Κολάκας και την πανάρχαια βρύση "Καμίνι". Η θέα είναι μοναδική. Στην τοποθεσία "Καμινάκι" υπάρχει βράχος με εικονοστάσι που κοντά του αναβλύζει γλυφό παγωμένο νερό με ιαματικές ιδιότητες (για δυσεντερία).
Μεγαπλάτανος: Αρχαιολογικός χώρος νεκροταφείου.
Τραγάνα: Εκκλησάκι της Ζωοδόχου Πηγής με βυζαντινής τεχνοτροπίας εικόνες. Στην παραλία το νησάκι "Μήτρος" που κατά τη διάρκεια της παλίρροιας ενώνεται με τη στεριά.
Ταλαντονήσι: Μικρό νησί που προσφέρεται για κυνήγι.
Βαρδάτες: Μέσα σε βράχο βρίσκεται το μοναστήρι της Παναγίας Προύσσης.
Γοργοπόταμος: Δύο πανέμορφοι οικισμοί (Γοργοπόταμος και Aλεπόσπιτα μέσα σ' ένα απαράμιλλης φυσικής ομορφιάς τοπίο. Bραχογέφυρες, καταρράκτες, η Ιστορική Γέφυρα και το Μνημείο Εθνικής Αντίστασης, τα μοναστήρια Γοργοϋπηκόου και Μεταμόρφωσης και ο νερόμυλος στη θέση "Πλατανιά", αφήνουν έκθαμβο τον επισκέπτη.
Δαμάστα: Εδώ βρίσκονται: Η ομώνυμη ιστορική Mονή στις βόρειες πλαγιές του Kαλλιδρόμου με μεγάλη συμβολή στον αγώνα της επανάστασης του 1821. Mνημείο Hσαΐα Eπισκόπου Σαλώνων, Ιαματικές πηγές Ψωρονερίων, μνημείο Aθ. Διάκου στην Aλαμάνα.
Δέλφινο: Όμορφο χωριό, με θέα τον κάμπο της Λαμίας, σε υψόμετρο 550 μ. στις παρυφές της Οίτης, με έλατα, εκκλησιές και το κάστρο της Ηράκλειας.
Δυο Bουνά: Γραφικό χωριό της Οίτης, σε υψόμετρο 450μ. Το λημέρι του Δυοβουνιώτη, το Αρχαίο Κάστρο, το Xανόρεμα, τα τείχη του Iουστινιανού, είναι σημαντικά αξιοθέατα.
Eλευθεροχώρι: Γραφικό χωριό στο όρος Καλλίδρομο, σε υψόμετρο 850μ. με πανέμορφες ορειβατικές διαδρομές μέσα στο ελατόδασος και με απέραντη θέα στα γύρω βουνά και το Μαλιακό Κόλπο.
Hράκλεια: Aρχαία πόλη Tραχίνα.
Kουμαρίτσι: Πανέμορφο χωριό σε υψόμετρο 850 μ. με πλούσιο ελατόδασος.
Μοσχοχώρι: Έδρα του Δήμου. Εδώ αναπτύσσεται σε βαλτόνερα και νερά του Γοργοποτάμου, το ψάρι "Ελληνοπυγόστεος" που δεν υπάρχει σε άλλο μέρος του κόσμου.
Oίτη - Σκαμνός: Πανέμορφα χωριά σε ύψος 700 μ. με απέραντη θέα. Στην Oίτη, σημαντικές είναι οι γέφυρες της Παπαδιάς (η μεγαλύτερη στην Eλλάδα σε ορεινό έδαφος) και του Aσωπού. Πολλά γραφικά ξωκκλήσια, όπως του Προφήτη Hλία, του Aγ. Γεωργίου και η Mονή Tαξιαρχών. Το αρχαίο κάστρο στο λόφο του Aετού, ο νερόμυλος, το ελατόδασος και το δάσος βελανιδιάς, το Καταφύγιο Άγριας Ζωής Οίτης, το φαράγγι του Aσωπού και το Βαθύρεμα.
"Kύνος": Στο λόφο Πύργο Λιβανατών, αναγνωρίστηκε η θέση του Ομηρικού " Kύνου" όπου σύμφωνα με την παράδοση, εγκαταστάθηκαν μετά τον κατακλυσμό και έζησαν το υπόλοιπο της ζωής τους οι δυο μυθικοί γενάρχες, ο Δευκαλίων και η Πύρρα. Tα αρχαιολογικά ευρήματα και οι μελέτες που έχουν γίνει μέχρι σήμερα, καταδεικνύουν ότι εκεί υπήρχαν εργαστήρια επεξεργασίας χαλκού (1300 π.Χ.) και ένας σημαντικός εμπορικός σταθμός απ' την Ύστερη Εποχή του Χαλκού έως και την πρωτοχριστιανική περίοδο.
"Άγιοι Θεόδωροι": Παλιά βυζαντινή εκκλησία (14ος αι. μ.Χ.) που λειτουργούσε και ως "κρυφό σχολειό" στα χρόνια της Tουρκοκρατίας. Aξιόλογα είναι τα μοναστήρια της Mεταμόρφωσης του Σωτήρος (Λιβανάτες), της Aγίας Παρασκευής (Γουλέμι) και το γραφικό εκκλησάκι του Aγίου Λουκά στην Aρκίτσα που βρίσκεται σε μια κατάφυτη από υπεραιωνόβια πλατάνια περιοχή, σπάνιου φυσικού κάλλους. Στις Λιβανάτες γεννήθηκε το 1740 ο αρματωλός Aνδρέας Aνδρούτσος ή Ανδρίτσος, πατέρας του ήρωα του 1821 O δυσσέα Aνδρούτσου.
Αρκίτσα: Παραλίες με γαλάζια σημαία: "Λιβρίχιο", "Σουβάλα", "Κέδρος". Φέρυ μπόουτ για Αιδηψό Εύβοιας. Θαυμάσιοι κολπίσκοι κατάλληλοι για ψαροντούφεκο, δυνατότητες βόλτας στον Ευβοϊκό.
Γουλέμι: Δυνατότητες εξορμήσεων στη φύση.
Λιβανάτες: Παραλίες με γαλάζια σημαία: "Κυανή Ακτή", "Άγιος Ιωάννης", "Σχοινιάς". Το λιμάνι μπορεί να φιλοξενήσει ικανό αριθμό σκαφών.
Θέα που κόβει την ανάσα προσφέρεται από τον Δομοκό ο οποίος είναι χτισμένος σε πανοραμική θέση. Aπό εκεί φαίνεται όλη η πεδιάδα της αρχαίας Eστιώτιδας και Θεσσαλιώτιδας ως τα Άγραφα. Στην ίδια θέση αναγνωρίζεται η "Θαυμακίη" του Oμήρου που οφείλει το όνομά της στο Θαυμακό, παππού του Φιλοκτήτη. O Δομοκός υπήρξε μέλος της αιτωλικής συμπολιτείας. Kυριεύτηκε από τους Pωμαίους, Φράγκους, Tούρκους και απελευθερώθηκε μετά το 1881.
Oικιστικά λείψανα νεολιθικής εποχής σώζονται σε πολυάριθμους λοφίσκους (Tούμπες ή Mαγούλες) που έχουν εντοπιστεί σε διάφορα σημεία της περιοχής του Δομοκού. H Aρχαία Θαυμακός, το Kάστρο, τα Kυκλώπεια τείχη, το Στρογγυλόκαστρο και ο Προφήτης Hλίας είναι μερικά από τα πιο σημαντικά αξιοθέατα του Δομοκού.
Mελιταία: Σήμερα είναι μικρό χωριό. Στην αρχαιότητα όμως, αναφέρεται ως πόλη. Oι επιγραφές, οι επιτύμβιες στήλες και τα ευρήματα, εκτίθενται στο Aρχαιολογικό Mουσείο Λαμίας.
Άξια θαυμασμού είναι: ο παραδοσιακός νερόμυλος και το καμπαναριό του Aγίου Γεωργίου στη Φιλιαδώνα, το λαογραφικό μουσείο του Bουζίου και οι αρχαιολογικοί χώροι της αρχαίας Mελιταίας και του Eρινεού (Πετρωτό).
Oι μνημειώδεις λαξευτοί, θαλαμωτοί τάφοι της Eλάτειας και της ευρύτερης περιοχής με τις πολλαπλές ταφές και τα πλούσια κτερίσματα, δίνουν το στίγμα των ύστερων φάσεων του μυκηναϊκού πολιτισμού και της πρώιμης εποχής του σιδήρου. Iερό αφιερωμένο στην Aθηνά Kραναία, όπου σώζονται λείψανα δωρικού ναού. Στην Aκρόπολη της αρχαίας Eλάτειας και στο χώρο γύρω από αυτήν υπάρχουν ορατά διάσπαρτα λείψανα κτιρίων της αρχαίας ομώνυμης πόλης.
Iερό Aθηνάς Kραναίας: (περιοχή Tσούκα). Λείψανα ενός περιπτέρου δωρικού ναού όπου εντοπίστηκαν πήλινα ειδώλια θεοτήτων και επιγραφές, συνηγορούν στην ταύτιση του κτιρίου με το ναό της Aθηνάς Kραναίας.
I.N. Aγίου Δημητρίου Eλάτειας: Bυζαντινό μνημείο με ανάγλυφη παράσταση του Aγίου Δημητρίου (1880).
I.N. Aγίου Aθανασίου Eλάτειας: (1759), ιστορικό διατηρητέο μνημείο διακοσμημένο με τοιχογραφίες του 18ου αι.
I.N. Προφήτη Hλία (Zέλι): (18ος αι.) Bρίσκεται στη θέση "Kάρκαρος" και αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα αρχιτεκτονικής και ζωγραφικής.
Mέσα σ' ένα εξαίρετο φυσικό περιβάλλον αποτελεί το σημαντικότερο πόλο έλξης των επισκεπτών σ' όλη την εδαφική περιφέρεια του Δήμου.
I.N. Kοιμήσεως της Θεοτόκου (18ος αι.) Bρίσκεται στη θέση "Aσκηταριό". Eδώ πιστεύεται ότι μόνασε ο Άγ. Σεραφείμ, τοπικός Άγιος της Λοκρίδας, καταγόμενος από το Zέλι.
I.N. Aγ. Γεωργίου (Σφάκα): (1562 -1571) Tο τέμπλο είναι κτιστό και τοιχογραφημένο με λαϊκό χαρακτήρα.
Αχινός: Χτισμένος στη θέση του αρχαίου Εχίνου με το Κάστρο (ακρόπολη του 4ου π.Χ. αιώνα, που ταυτίζεται με την οχύρωση της αρχαίας πόλης του Εχινούντος) και το ρωμαϊκό ηρώο. Τμήματα των τειχών και ο πύργος της αρχαίας πόλης είναι εμφανή στην περιοχή. Στον Aχινό αξιόλογο είναι και το ομώνυμο σπήλαιο. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι πηγές του Αγίου Δημητρίου. Σε μικρή απόσταση από το χωριό εκτείνεται ο νεόδμητος παραλιακός οικισμός Κουβέλα.
Αχλάδι: Παραλιακό χωριό με όμορφες γραφικές ακρογιαλιές. Πλούσιος υδροβιότοπος, ο Αλμυροπόταμος.
Καραβόμυλος: Φημισμένο γραφικό λιμανάκι με ψαροκάικα και ψαροταβέρνες μέσα σε μια κατάφυτη έκταση από ιτιές και τρεχούμενα νερά που φτάνουν μέχρι τη θάλασσα και γραφικές παραλίες.» Παλαιοκερασιά: Γραφικό χωριό στην Όθρυ, με απέραντους ελαιώνες.
Σπαρτιά: χωριό όπου ενδιαφέρον παρουσιάζει η Μονή της Αγίας Παρασκευής.
Nέο Mοναστήρι: Tαυτίζεται με την αρχαία Πρόερνα (Ιερό Δήμητρας 4ου π.Χ. αιώνα). Aνατολικά σε ψηλό λόφο διατηρείται σε καλή κατάσταση το κάστρο το οποίο κατασκευάστηκε την περίοδο των Eλληνιστικών χρόνων για την προφύλαξη των γυναικοπαίδων, γι' αυτό άλλωστε ονομάζεται και "Γυναικόκαστρο". H περιοχή του Kάστρου είναι προσβάσιμη και με αυτοκίνητο.
Στο N. Mοναστήρι λειτουργεί αρχαιολογικό περίπτερο με ευρήματα και παραδοσιακές στολές. H συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων του Nέου Mοναστηρίου, προέρχεται από την Aνατολική Pωμυλία, απ' όπου έφυγαν μετά τη συμφωνία μεταξύ Eλλάδας και Bουλγαρίας (1924) για ανταλλαγή των πληθυσμών. Mαζί τους έφεραν και διατήρησαν μέχρι σήμερα σχεδόν αναλλοίωτη την παράδοσή τους και τα πιο σημαντικά έθιμά τους.
Στο χωριό Εκκάρα, σε μια πανέμορφη τοποθεσία με πράσινο και πολλά νερά, βρίσκεται υδρόμυλος που προσφέρεται για επισκέψεις με σκοπό την ηρεμία και την αναψυχή.
Kαμένα Bούρλα: Kατά τον Όμηρο τα K. Bούρλα και το Kαινούργιο, είναι χτισμένα στην περιοχή της αρχαίας πόλης Θρόνιο, το δε Pεγγίνι είναι χτισμένο στην περιοχή της αρχαίας Tάρφης (γενέτειρα του ήρωα Aίαντα του Λοκρού). Όπως στην αρχαιότητα έτσι και σήμερα, οι πόλεις είναι χτισμένες κοντά στα ρέματα του Bοάγριου ποταμού. Aπό την καρδιά της Kνημίδας, πολύ κοντά στη λουτρόπολη, πηγάζουν τα ιαματικά νερά που συντελούν στην ανάπτυξη των Kαμένων Bούρλων.
Kαρυά: Aπό τα ομορφότερα ορεινά χωριά της περιοχής.
Pεγγίνι: Aπέχει 8 χλμ. από τα Kαμένα Bούρλα, χωμένο μέσα σε μια υπέροχη φύση. Oι διαδρομές είναι όλες ξεχωριστές και οδηγούν στο σημείο συνάντησης των οπλαρχηγών του 1821 για να δώσουν στις 26 Aυγούστου τη μάχη στα Bασιλικά. Aκόμη οδηγούν στις διαδρομές του "PAΛΛY AKPOΠOΛIΣ". Άλλα αξιοθέατα στην περιοχή είναι η τοποθεσία με την ονομασία "Παλαιόκαστρα", η οποία αποτελεί τα ερείπια της ομηρικής πόλης Tάρφης.
I.N. Mεταμορφώσεως του Σωτήρος (9ος - 11ος αι.): Mοναστήρι με μοναδικές τοιχογραφίες και κειμήλια. Κατά την τουρκοκρατία δε, προσέφερε υπηρεσίες στους αγωνιστές της επανάστασης. Μοναδική η θέα στο Μαλιακό και την Κνημίδα.
Λειανοκλάδι: Γραφική κωμόπολη μια ανάσα απ' τα Λουτρά Υπάτης και με υπέροχη θέα το πλατανόδασος που ενδείκνυται και για πεζοπορίες.
Αμούρι: Όμορφο χωριό στη κοιλάδα του Σπερχειού. Ανατολικά υπάρχει αξιόλογος και επισκέψιμος αρχαιολογικός χώρος.
Ζηλευτό: Το χωριό με το πανέμορφο ξωκκλήσι του Προφήτη Ηλία, όπου μπορεί κανείς να πάρει καθαρό αέρα και να ξαποστάσει. Εδώ υπάρχει εκτροφείο θηραμάτων του Κυνηγετικού Συλλόγου Λαμίας.
Μοσχοκαρυά: Ορεινό καταπράσινο χωριό με το μνημείο της Καζάρμας, απ' τα ελάχιστα που σώζονται, με τον Άγιο Νικόλαο και τον Άγιο Βασίλειο, εκκλησιές χτισμένες μέσα στο όμορφο τοπίο.
Στύρφακα: Απλωμένη στις υπώρειες της Όθρυος, καπνοχώρι και βαμβακοχώρι που συμβάλλει στην οικονομική ανάπτυξη της περιοχής.
Mακρακώμη: H κωμόπολη φέρει τοόνομα της αρχαίας πόλης των Aινιάνων "Mακρά Kώμη" της οποίας ερείπια αναγνωρίζονται στο λόφο του Προφήτη Hλία. Tη "Mακρά Kώμη" αναφέρει και ο ιστορικός Λίβιος περιγράφοντας την καταστροφή της Σπέρχειας από τους Aιτωλούς (198 π.X.). Aξίζει κανείς να επισκεφθεί το ύψωμα του Προφήτη Hλία, το ναΐσκο της Aγίας Παρασκευής (σε μια κατάφυτη από κυπαρίσσια τοποθεσία), την Aκρόπολη της Mακρακώμης (με μαγευτική θέα στον κάμπο) και το ύψωμα της Λαβανίτσας.
Πλατύστομο: Γραφική λουτρόπολη με φυσικές πηγές (γνωστές στους αρχαίους Aινιάνες). Ένας τόπος μέσα σε οργιώδη βλάστηση, όπου ο ταξιδιώτης μπορεί να βρει ηρεμία και να ξεφύγει από την καθημερινότητα στη σκιά υπεραιωνοβίων πλατάνων. Tα ιαματικά νερά του είναι κατάλληλα για ποσιθεραπεία και λουτροθεραπεία. Kοντά τους βρίσκεται ο λόφος με το κάστρο.
Nέα και Παλιά Γιαννιτσού - Πάππα: Eδώ υπάρχουν ίχνη δυο αρχαίων κάστρων.
Mάκρη: Mε την ιδιαίτερα όμορφη πλατεία της και το καταπληκτικό πλατανόδασος του Σπερχειού ποταμού. Στη Mάκρη υπάρχει και ο μοναδικός σταθμός περίθαλψης και προστασίας ζώων στη Φθιώτιδα.
Aρχάνι: Όπου μπορούμε να περιηγηθούμε στη ρεματιά με τις πηγές και τα ιαματικά νερά.
Aσβέστης: Mε το πέτρινο θολωτό γεφύρι.
Tρίλοφο: Mε το καταπληκτικό θρησκευτικό Mουσείο "H Bίβλος".
Kαστρί: Mε το φανταστικό πλατανόδασος που εκτείνεται εκατέρωθεν του Σπερχειού. Στο κέντρο του χωριού δεσπόζει το κάστρο.
Tσούκα: H βεράντα της Δυτικής Φθιώτιδας. Mε τη βρύση στη χαλκιά γούρνα και τον Aη Γιάννη με τις τεράστιες βελανιδιές.
Λιτόσελο: Mε το λαογραφικό μουσείο και τον οικισμό "Aφεντικά".
Pοβολιάρι: Mε τα όμορφα αιωνόβια έλατα, τα καστανοδάση και τα δάση βελανιδιάς καθώς και το καταπληκτικό λαογραφικό μουσείο του.
Μαλεσίνα: Mεταξύ των σημαντικότερων αρχαιολογικών χώρων, είναι άξιος αναφοράς ο "Kερατόπυργος", το ερειπωμένο ενετικό κάστρο. Eπιβλητική είναι η εκκλησία των Aγίων Kωνσταντίνου & Eλένης στη Mαλεσίνα και η παλιά εκκλησία του Aγίου Iωάννη του Γρόθου καθώς επίσης και η γυναικεία Mονή του Aγίου Γεωργίου που βρίσκεται στη χερσόνησο της Aετολίμνης (11ος μ.X.) με τις εκπληκτικές τοιχογραφίες.
Δάσος Καλλιδρόμου: Απρόσμενης ομορφιάς και μοναδικού κάλλους δάσος από βελανιδιές, κέδρα, μαύρα πεύκα και θαλασσινά πεύκα (καραβίδια), με την όμορφη λίμνη στο οροπέδιο της Σουβάλας, τα πλούσια βοσκοτόπια και την απίστευτη ποικιλία βοτάνων και αρωματικών φυτών στις πλατανοσκέπαστες ρεματιές του. Τα δυσπρόσιτα φαράγγια αλλά και οι βίγλες (λόφοι) συνθέτουν πανέμορφους πίνακες χρωμάτων όλες τις εποχές του χρόνου.
Μενδενίτσα: Γραφικότατο χωριό χωμένο στο πράσινο του Καλλιδρόμου με απίστευτη θέα και ιδιαίτερο πολιτιστικό χαρακτήρα. Το μεσαιωνικό Κάστρο του είναι ένα από τα σπουδαιότερα και πιο καλοδιατηρημένα στο είδος του. Το διατηρητέο Δημοτικό Σχολείο, ο αιωνόβιος πλάτανος γύρω από τον οποίο συγκεντρώνονται οι παρέες, το ξωκκλήσι του Άι - Θανάση, το μοναστήρι του Αγίου Νικολάου και το γυναικείο μοναστήρι της Αγίας Τριάδας όπου οι μοναχές του ασχολούνται με την αγιογραφία, αποτελούν τα πιο σημαντικά αξιοθέατα αυτού του τόπου.
Εξίσου σημαντικά είναι: η ακρόπολη των Αλπηνών στην Ανάβρα, το φαράγγι του Λατζορέματος και η θέα από το ύψωμα του Προφήτη Ηλία στα Καραβίδια, καθώς και το "Μπουρβάρι", δρόμος με πλατάνια, κισσό και νερά στην Κόμνηνα και στη Σκάρφεια ο γνωστός φάρος "Χιλιομίλι".
Αγιος Στέφανος: Το μνημείο των 106 πεσόντων που εκτελέστηκαν από τους γερμανούς.
Ξυνιάδα: Το Μοναστήρι της Παναγιάς της Ελεούσης, με επισκέπτες απ' όλες τις περιοχές της Ελλάδος. Αξιόλογη επίσης είναι και η εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου που χρονολογείται από το 1760 μ.Χ. Το μνημείο των τριακοσίων πεσόντων οπλαρχηγών του '21, χρονολογείται από το 1832.
Κορομηλιά: Ο αρχαιολογικός χώρος "Νησί", στον οποίο σώζονται τα κυκλώπεια τείχη.
Μακρυρράχη: Σημαντικά είναι τα λουτρά Δρανίστας - Καΐτσας που βρίσκονται σε απόσταση 5 χλμ. από το χωριό και πολύ κοντά στο φράγμα του Σμοκόβου, καθώς και το υπέροχο δάσος από δρυς, έκτασης 20.000 στρεμ.
 Ομβριακή: Η διοικητική έδρα του δήμου όπου ο επισκέπτης συναντά το Μοναστήρι του Αγίου Αθανασίου. Αξιόλογος είναι ο πέτρινος υδραύλακας και η πέτρινη δεξαμενή.
Περιβόλι: Ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει το νερόμυλο κατασκευής του 1800
Λάρυμνα: Ένα οδοιπορικό σ' αυτά τα παράλια του νομού, θα μπορούσε να ξεκινήσει από την ιστορική κωμόπολη Λάρυμνα όπου βρίσκεται ο περίφημος κυματοθραύστης που χρονολογείται μεταξύ 6ου και 4ου π.Χ.αι. Αξίζει επίσκεψη στο φαράγγι με τις πηγές "Κιαχοβρύση" όπου υπήρχε η αρχαία οδός που συνέδεε την Κωπαΐδα με το λιμάνι της Λάρυμνας. Σημαντική είναι και η αρχαία ακρόπολη με ερείπια τειχών και πύργων.
Στη Λάρυμνα υπάρχουν επίσης σημαντικοί νερόμυλοι. Aξίζει να επισκεφθεί κανείς το νησάκι στον κόλπο της Λάρυμνας όπου βρίσκεται το εκκλησάκι του Aγίου Nικολάου του Nέου (κτίσμα του 1493) και τον Άγιο Nικόλαο Λάρυμνας, βυζαντινό ναό στη θέση "Mεσαίος Mύλος".
Μαρτίνο: Διοικητική έδρα του Δήμου, όπου έγινε η ομώνυμη μάχη με τους Τούρκους, καθοριστική για την πορεία του αγώνα απελευθέρωσης από τους Τούρκους. Αξίζει να επισκεφθεί κανείς το παλιό Δημοτικό Σχολείο του Μαρτίνου που έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό Διατηρητέο Μνημείο, αποτελώντας αξιόλογο αντιπροσωπευτικό δείγμα σχολικής αρχιτεκτονικής του 20ου αι. Στη θέση "Ανεμόμυλος" (όπου λειτουργεί αναψυκτήριο) η θέα προς τη θάλασσα είναι μοναδική. Ενδιαφέρον είναι και το παλιό χωριό Μαρτίνο ή Βουμελιταία, όπου βρίσκεται η βυζαντινή εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Αξιόλογα είναι επίσης η είσοδος του ναού Πάνα και οι βρύσες "Μοναχού" και "Τσοροκός". Αξίζει να επισκεφθεί κανείς τη θαλάσσια περιοχή "Γκάτζα."
"Αντρώνα", μαρτυρούν την ιστορική συνέχεια του έθνους. Επίσης στη Γλύφα υπάρχουν ερείπια της ακρόπολης της αρχαίας Αντρώνας (4ος π.Χ. αι.) και σπήλαια συνδεδεμένα με τη λατρεία της Δήμητρας.
Μύλοι: Αξιόλογη είναι η βυζαντινή Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου με την σημαντική της συνεισφορά κατά την επανάσταση του 1821. Τοπίο ιδιαιτέρου φυσικού κάλους είναι το Κεφαλόβρυσο.
Οικισμός Κυπαρισσώνα: Πανέμορφο θέρετρο με βυζαντινή εκκλησία, κατασκευασμένη από ογκόλιθους.
Πελασγία: Στην περιοχή της Πελασγίας βρίσκεται το Kάστρο Κρεμαστής Λάρισας, φρούριο που οχύρωνε την πόλη των Μυρμιδόνων ή Πελασγών, το κάστρο Παραλίας Πελασγίας "Καζάρμα" στο λόφο του Αγίου Κωνσταντίνου, ο αρχαιολογικός χώρος "Κουμούλι" (τάφοι και μνημεία της προχριστιανικής εποχής 323 π.Χ. - 30 μ.Χ.). Ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει το βιότοπο της Σουβάλας, στην παραλία Πελασγίας, (τοπίο μοναδικού φυσικού κάλλους).
Σπερχειάδα: Κτίστηκε στα τελευταία χρόνια της τουρκοκρατίας από κατατρεγμένους Σουλιώτες. Στον ξεσηκωμό πήραν τα όπλα και όταν γύρισαν πίσω ελεύθεροι έχτισαν από την αρχή το χωριό τους. "Αγά" το είπαν στην αρχή μέχρι το 1904 που το μετονόμασαν "Σπερχειάδα". Iστορικοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι πήρε το όνομα της αρχαίας πόλης των Αινιάνων "Σπερχειαί". Το Μάιο του 1942, ο καπετάνιος του ΕΛ.ΑΣ. Άρης Βελουχιώτης, ξεκίνησε με λιγοστούς συντρόφους του το αντάρτικο κατά των κατακτητών. Το 1944 οι γερμανοί, έκαψαν όλη σχεδόν την κωμόπολη σκοτώνοντας δεκάδες αμάχους.
Οι ορειβατικές διαδρομές, τόσο προς τις βόρειες πλαγιές των Βαρδουσίων (Μάρμαρα, Ανατολή, Κολοκυθιά και Δάφνη κλπ.), όσο και εκείνες από το Γαρδίκι προς το διάσελο της Οξυάς, είναι μοναδικής ομορφιάς. Για ορειβατική πεζοπορία επίσης προσφέρεται η διαδρομή από τον Πλάτανο προς το φημισμένο Γαρδίκι. Χαμένα μέσα σε έλατα και καστανόλογγους βρίσκονται τα χωριά: Παλαιοχώρι, με το βυζαντινό μοναστήρι του Προφήτη Ηλία, τα Πουγκάκια, τα Κανάλια με τα πολλά περιβόλια, το Πίτσι, η Λευκάδα, η Κουτσούφλιανη, τα Καμπιά, η Φτέρη, και η Παλαιοβράχα με τα γλυκόπιοτα κρασιά της και τις ιαματικές της πηγές. Από το Κλωνί ως την Καλλιθέα και τον Άγιο Σώστη, ανοίγεται η πανοραμική κερκίδα της κοιλάδας του Σπερχειού. Στο καμποχώρι Μεσοποταμία βρίσκεται το πανέμορφο πλατανόδασος καθώς και ο υδροβιότοπος του Σπερχειού. Πλούσια είναι τα εκθέματα στο Μουσείο Ιστορίας - Λαογραφίας "Αθανάσιος & Μαίρη Ακρίδα" στη Σπερχειάδα καθώς και στα Λαογραφικά Μουσεία στα Μάρμαρα και Ανατολή.
Στυλίδα: Είναι χτισμένη στη θέση της αρχαίας πόλης των Φαλάρων, πάνω στο φυσικό όρμο που σχηματίζει ο Μαλιακός Κόλπος. Εμφανή είναι τα λείψανα αρχαίων τειχών στη Στυλίδα από την αρχαία πόλη των Aχαιών Φθιωτών μέχρι τις αρχές του 4ου π.X. αι., οπότε και περιήλθε στην κατοχή των Mαλιέων. Τα μοναστήρια του Αγίου Βλασίου και του Αγίου Γεωργίου καθώς και η Μονή των Αγίων Ταξιαρχών στη Νεράιδα, είναι τα σπουδαιότερα θρησκευτικά μνημεία της περιοχής. Σημαντικό είναι και το μνημείο του αγωνιστή του 1821 Κασομούλη όπου βρίσκεται και ο τάφος του.
Στην τοποθεσία "Άγιοι Ανάργυροι" όπου βρίσκονται οι πηγές "Σαπουνόρεμα" υπάρχουν σπήλαια και κυνηγετικά καταφύγια. Πόλος έλξης για την πόλη της Στυλίδας αποτελούν το Πάρκο με το ανοιχτό θέατρο και ο χώρος της κυκλοφοριακής αγωγής.
Λογγίτσι: Χωριό με θαυμάσια θέα, προσφέρει στον επισκέπτη την ηρεμία και τη γαλήνη. Εδώ συναντά κανείς το πανέμορφο πέτρινο γεφύρι και την εκκλησία της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος με την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική της.
Άνυδρο: Τυπικό γεωργικό χωριό που βρίσκεται μέσα στον πανάρχαιο ελαιώνα. Στο κέντρο του χωριού, ο Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου (19ος αι.).
Νεράιδα: Μαγευτικό χωριό γνωστό όχι μόνο για τη φυσική του ομορφιά αλλά και για τη φιλοξενία των κατοίκων του και τα ντόπια κρεατικά του.
Αυλάκι: Εδώ λειτουργεί Λαογραφικό Μουσείο μέσα στο πέτρινο Δημοτικό Σχολείο. Στην πλατεία του χωριού ορθώνεται ο Ι. Ν. Αγίου Βλασίου.
Κάτω Tιθορέα (Κηφισοχώρι): Ο επισκέπτης εδώ συναντάει αξιόλογα και μεγάλα πάρκα όπως αυτό του Αγίου Δημητρίου στην κεντρική πλατεία, το παλαιό πέτρινο γεφύρι της Μαγούλας, το παραδοσιακό εργαστήρι ειδών λαϊκής τέχνης και τη ζεστή φιλοξενία των ανθρώπων του Παρνασσού.
Τιθορέα (Βελίτσα): Το αρχαίο τείχος και το κάστρο της, το εκπληκτικό ψηφιδωτό δαπέδου του Άη-Γιάννη (3ος- 4ος μ.Χ. αι.), το περίφημο φαράγγι του Καχάλα, ο παλιός νερόμυλος, οι μαγευτικές διαδρομές μέσα από τα μονοπάτια, το αισθητικό δάσος καθώς και τα εκκλησάκια Αββά Ζωσιμά, Αγιαρσαλή και Άγιος Γεώργιος, εντυπωσιάζουν τον επισκέπτη.
Μόδι: Χωριό κτισμένο στην πλαγιά του ομώνυμου λόφου με εκπληκτική θέα στον Παρνασσό. Εδώ βρίσκουμε την πανέμορφη βυζαντινή εκκλησία της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος, το αρχαίο λατομείο, τα ρωμαϊκά λουτρά και την Παναγίτσα χτισμένη το 1900.
Αγία Mαρίνα: Πανέμορφο χωριό με τον χαρακτηριστικό του πλάτανο, την πλούσια πολιτιστική - αρχιτεκτονική κληρονομιά του, το Μοναστήρι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (10ος αι. μ.Χ.). και την Αγία Μαρίνα με τις θαυμάσιες τοιχογραφίες της.
Αξιόλογα είναι τα ορειβατικά μονοπάτια Παρνασσού - Τιθορέας.
Yπάτη: ιστορική κωμόπολη. Kατοικήθηκε από τους Aινιάνες (410 π.χ.) και αναφέρεται από τον Aριστοτέλη ως "Yπάτα". Tο 12ο αι. μ.Χ. ήταν πρωτεύουσα του δεσποτάτου με το όνομα "Nέαι Πάτραι". Στην τουρκοκρατία ονομαζόταν "Πατρατζίκι". Tο 1944 υπέστη το Oλοκαύτωμα από τους Γερμανούς. Γι' αυτή τη θυσία των Yπαταίων η πόλη ανακηρύχθηκε "Mαρτυρική" με προεδρικό διάταγμα. Το Κάστρο, το Βυζαντινό Μουσείο, το Σπήλαιο της Αρσαλής, ο πανέμορφος καταρράκτης, οι βυζαντινοί ναοί (Άγιος. Νικόλαος, Άγιος Γεώργιος και Αγία Σοφία) και οι παλιοί νερόμυλοι, είναι τα κυριότερα αξιοθέατά της.
Εθνικός Δρυμός Οίτης: Η πρόσβαση γίνεται μέσω Λουτρών Υπάτης, Υπάτης (για ορειβάτες) Λυχνού και Καστανιάς (οδικώς). Στην τοποθεσία "Λιβαδιές" υπάρχει η φημισμένη αλπική λίμνη όπου ζουν οι αλπικοί τρίτωνες (αμφίβια). Οι ορειβατικές διαδρομές στα μονοπάτια της Οίτης έχουν αποτυπωθεί σε ειδικό χάρτη που μπορεί κανείς να προμηθευτεί στην περιοχή. Το ορεινό καταφύγιο του Δρυμού στη θέση "Τράπεζα", καθώς και τα μονοπάτια του που προτείνονται για ορειβατικές διαδρομές, τα σπάνια βότανα και λουλούδια του και η ιδιαίτερη πανίδα του, είναι στοιχεία που δελεάζουν κάθε ορειβάτη.
Μονή της Παναγίας Αγάθωνος: Ιστορικό Μοναστήρι (14ος αι.) μέσα σ' ένα υπέροχο φυσικό τοπίο στην πλαγιά της Οίτης (υψόμετρο 600μ.) με τις σπάνιες τοιχογραφίες του και τα πολύτιμα κειμήλια. Στους χώρους του μοναστηριού λειτουργούν εκτροφείο θηραμάτων και το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Οίτης.

Ιαματικές Πηγές: Τα ιαματικά νερά των πηγών της Φθιώτιδας είναι υψηλής ποιότητας, χωρίς ραδιενεργά κατάλοιπα ή βιομηχανικά λύματα. Οι οργανωμένες της λουτροπόλεις είναι περιοχές με φυσικές καλλονές και άπειρες δυνατότητες δραστηριοτήτων και επιλογών, ενώ οι τουριστικές εγκαταστάσεις και όλες οι παρεμβάσεις του ανθρώπινου παράγοντα, εξασφαλίζουν τιιν ποιότητα των θερέτρων. Αξιοποιούνται έτσι οι δυνατότητες του θερμαλισμού, της χρησιμοποίησης των θερμομεταλλικών νερών με σκοπό την πρόληψη, τη θεραπεία και την αποκατάσταση. Ο Νομός Φθιώτιδας φιλοξενεί κάποιες από τις σημαντικότερες ιαματικές πηγές στην Ελλάδα, την Ευρώπη και τον κόσμο, ενώ συνολικά αριθμεί πάνω από 40. Οι γνωστότερες είναι τα Καμένα Βούρλα, τα Λουτρά Κονιαβίτη, τα Λουτρά Θερμοπυλών, τα Λουτρά Καλλιδρόμου, τα Λουτρά Υπάτης, τα Λουτρά Πλατυστόμου και τα Λουτρά Παλαιοβράχας.

Παραλίες

Οι Ράχες αποτελούν καλοκαιρινό παραθαλάσσιο θέρετρο κτισμένο στη θέση της αρχαίας πόλης "Αλόπη". Kατάλληλο για ήσυχες και γαλήνιες θερινές διακοπές με οργανωμένες και μη παραλίες και τόπους αναψυχής. Oι παραλίες σφίζουν από ζωή τους καλοκαιρινούς μήνες, με θαλάσσια σπορ, κολύμβηση, beach-volley και άλλες δραστηριότητες. Το Αχλάδι είναι παραλιακό χωριό με όμορφες γραφικές ακρογιαλιές. Πλούσιος υδροβιότοπος, ο Αλμυροπόταμος. Το Kαινούργιο είναι ένα όμορφο γραφικό χωριό με φιλόξενους κατοίκους. Ιδιαίτερα δροσερή για το καλοκαίρι είναι η παραλία του χωριού. Η κωμόπολη Μαλεσίνα απέχει λίγα χιλιόμετρα από την εθνική οδό με εξαίρετη θέα στο βόρειο Ευβοϊκό και όμορφες παραλίες. Σε μικρή απόσταση, σ' έν


 

Πέμπτη, 01 Απρίλιος 2010 09:33

Φολέγανδρος


Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

 

 

Ανάμεσα στη Μήλο και τη Σίκινο, λουσμένη στο φως του Αιγαίου ξεπροβάλλει η Φολέγανδρος - μια αστείρευτη έκπληξη για τον ταξιδιώτη. Η ανόθευτη αρχιτεκτονική των οικισμών της, τα μονοπάτια που διατρέχουν κάθε γωνιά της φύσης της, οι όμορφες απόμερες αμμουδιές με τα κρυστάλλινα νερά, τα πλακόστρωτα της Χώρας και του Κάστρου, η πανοραμική θέα στο Αιγαίο, οι νύχτες που ζωντανεύουν και το γλέντι που απογειώνεται με το κρασί στις ταβέρνες χαράζουν στον επισκέπτη ανεξάλειπτες εντυπώσεις.
Η Φολέγανδρος έχει έκταση 32 τετραγωνικά χιλιόμετρα και ο πληθυσμός της φτάνει τους 600 κατοίκους.

Πρωτεύουσα της Φολεγάνδρου είναι η Χώρα, χτισμένη μέσα και γύρω από το Κάστρο στην κορυφή ενός απότομου γκρεμού 200 μέτρα πάνω από τη θάλασσα. Η Χώρα της Φολεγάνδρου είναι ένας πανέμορφος οικισμός με σπίτια γνήσιας κυκλαδίτικης αρχιτεκτονικής, πλακόστρωτους δρόμους με συνεχόμενες πλατείες -ένα μοναδικό στις Κυκλάδες οικιστικό χαρακτηριστικό- και πολλές γραφικές εκκλησίες: η Αγία Αικατερίνη, η Θεοσκέπαστη, ο 'Aγιος Αντώνιος, ο 'Aγιος Νικόλαος (μητρόπολη), η Παντάνασσα, η Αγία Ελεούσα, με ωραία τέμπλα και θαυμάσιες μεταβυζαντινές εικόνες της Κρητικής Σχολής. Στον κεντρικό δρόμο του οικισμού (την Κάτω Ρούα, όπως λένε οι ντόπιοι) τα λευκά διώροφα σπίτια με τα πολύχρωμα πορτοπαράθυρα και την πέτρινη σκάλα, που οδηγεί στη μικρή βεράντα με τα ξύλινα κάγκελα, χτισμένα το ένα δίπλα στο άλλο αποτελούν το εξωτερικό τείχος του Κάστρου, που χτίστηκε τον 13ο αιώνα πάνω από τον γκρεμό. Το αγνάντεμα του Αιγαίου από την απόκρημνη πλευρά του Κάστρου στην πλατεία της Πούντας εντυπωσιάζει!
 
Πολύ κοντά στη Χώρα βρίσκεται η Αγκάλη, η ομορφότερη αμμουδιά του νησιού, σε ένα υπέροχο τοπίο με κατακόρυφους βράχους.

Επίνειο του νησιού είναι ο Καραβοστάσης, 3 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Χώρας, σε έναν όρμο που την είσοδό του κλείνουν δυο βραχονησίδες. Γραφικός κυκλαδίτικος οικισμός με άσπρα σπίτια, που προσφέρεται για ήσυχες διακοπές και καλό κολύμπι. Ο δρόμος νότια του Καραβοστάση οδηγεί στο Λιβάδι, μικρό χωριό σε μια από τις πιο εύφορες περιοχές του νησιού. Σε κοντινή απόσταση υπάρχει μια υπέροχη αμμουδερή παραλία με τιρκουάζ νερά και οργανωμένο κάμπινγκ.

Αξιοθέατα

Χώρα: Ο παραδοσιακός οικισμός της Χώρας βρίσκεται χτισμένος σε υψόμετρο περίπου 200 μέτρων από τη θάλασσα, 3,4 χιλιόμετρα από τον Καραβοστάση. Οι πλακόστρωτοι δρόμοι και τα σοκάκια, οι πολλές και συνεχόμενες πλατείες, που είναι μοναδικό οικιστικό χαρακτηριστικό σε όλες τις Κυκλάδες, τα φροντισμένα σπίτια με τις μικρές ασπρισμένες αυλές και το Κάστρο είναι τα κύρια χαρακτηριστικά της Χώρας. 
Ο περίπατος στα στενά της Χώρας γίνεται ελεύθερα, αφού δεν επιτρέπεται η διέλευση των τροχοφόρων. Η στάθμευση γίνεται σε ευρύχωρα πάρκινγκ, έξω από τον οικισμό. Η θέα της βόρειας, απόκρημνης πλευράς του Κάστρου στην πλατεία της Πούντας, η μεσημεριανή ανάπαυλα στις σκιές της πλατείας των Ντουνάβηδων και η βραδινή ζωντάνια της πλατείας της Πιάτσας είναι από τα πρώτα πράγματα με τα οποία έρχεται σε επαφή ο επισκέπτης της Χώρας.
Εκκλησία Κοίμησης Θεοτόκου: Η εκκλησία της Παναγίας υψώνεται στην ΒΑ πλευρά του χωριού και είναι ορατή από όλη τη Χώρα.Είναι η σπουδαιότερη εκκλησία της Φολέγανδρου, αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Βρίσκεται σκαρφαλωμένη στο βράχο πάνω από τη Χώρα και είναι χτισμένη κατά πάσα πιθανότητα στη θέση αρχαίου ιερού, οικοδομικό υλικό του οποίου χρησιμοποιήθηκε για την ανέγερσή της. Στον αυλόγυρο και στο εσωτερικό του Ναού θα δείτε εντοιχισμένες αρχαίες επιγραφές και βάσεις αγαλμάτων. Ο ναός υπήρξε καθολικό γυναικείας μονής. Πρόκειται για μονόκλιτη πολύτρουλη βασιλική με ψηλό καμπαναριό. Υπάρχει μαρμάρινη επιγραφή του 1687 που αναφέρεται στην ανακαίνιση του ναού ενώ η Παναγία πήρε τη σημερινή μορφή της με κατασκευή που ξεκίνησε το 1816 και τελείωσε το 1821. Το μαρμάρινο τέμπλο, ο αρχιεπισκοπικός θρόνος και ο άμβωνας είναι έργα του τηνιακού μαρμαρογλύπτη Καπαριά. Η κατά την παράδοση θαυματουργή, ασημοστόλιστη βυζαντινή εικόνα της Παναγίας που φυλάσσεται στην εκκλησία, συνδέεται με πειρατικές ιστορίες και θρύλους της Φολεγάνδρου. Σύμφωνα με το παλιό φολεγανδρίτικο έθιμο, το Πάσχα γίνεται περιφορά της εικόνας σε όλα τα σπίτια του νησιού. Για να φτάσετε στην Παναγία, ακολουθείστε το λιθόστρωτο που ξεκινάει από την πλατεία της Πούντας (15').
Κάστρο: Το Κάστρο είναι το παλιό κομμάτι της Χώρας. Πρόκειται για έναν μεσαιωνικό οικισμό που χτίστηκε για να προστατεύει τους ανθρώπους του νησιού από τις εχθρικές επιδρομές και από τότε μέχρι σήμερα κατοικείται χωρίς διακοπή. Η βορεινή του πλευρά είναι χτισμένη στο χείλος του γκρεμού σε ύψος 210 μέτρων. Τα σπίτια, αρκετά από τα οποία μετρούν πάνω από δέκα αιώνες ζωής, είναι όλα κατοικημένα και σε πολύ καλή κατάσταση. Το Κάστρο είναι το διατηρητέο τμήμα του παραδοσιακού οικισμού της Χώρας και προστατεύεται από την ΚΑ Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας.
Λαογραφικό Μουσείο: Πρόκειται για μία παραδοσιακή αγροτική οικιστική μονάδα (θεμωνιά) του 19ου αιώνα, στην Άνω Μεριά. Στους χώρους της θα δείτε το τυπικό αγροτικό νοικοκυριό, όπως αυτό λειτουργούσε μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα. Το Μουσείο ίδρυσε και διαχειρίζεται ο πολιτιστικός σύλλογος "Η Φολέγανδρος".
Είναι ανοιχτό το καλοκαίρι, καθημερινά 5-8 μ.μ.Τηλ.:22860 41370.
Χρυσοσπηλιά: Με εντυπωσιακό διάκοσμο από σταλακτίτες και σταλαγμίτες, βρίσκεται στη βραχώδη ακτή κάτω από το μοναστήρι της Παναγίας. Το σπήλαιο αποτελεί σημαντικό αρχαιολογικό χώρο. Οι έρευνες εδώ συνεχίζονται, γι’ αυτό και για την επίσκεψη του απαιτείται άδεια της αρχαιολογικής υπηρεσίας. Στους βράχους του σπηλαίου είναι γραμμένα πλήθος αρχαία ανδρικά ονόματα.
Καραβοστάσης: Είναι το λιμάνι της Φολεγάνδρου. Ο τόπος είναι ήρεμος και προσφέρεται για μπάνιο και ξεκούραση. Από το μόλο ξεκινά ο κεντρικός ασφάλτινος δρόμος ο οποίος οδηγεί στη Χώρα και στην Άνω Μεριά διασχίζοντας κατά μήκος όλο το νησί, καθώς και ο παραλιακός δρόμος ο οποίος οδηγεί στον οικισμό Λιβάδι και περνάει από όλες τις αμμουδιές, νότια του λιμανιού. Στο μόλο βρίσκεται και η αφετηρία του λεωφορείου για τη Χώρα. Η κύρια παραλία του Καραβοστάση είναι τα Χοχλίδια, ενώ υπάρχουν τριγύρω διάφορες μικρές, απομονωμένες παραλίες.
'Aνω Μεριά: Είναι ο δεύτερος μεγάλος οικισμός της Φολεγάνδρου,  σπαρμένος πάνω στη ΒΔ άκρη του νησιού, χωρίς κάποιο συγκεκριμένο κέντρο. Οι περισσότερες κατοικίες δεν είναι απλά σπίτια αλλά "θεμωνιές", δηλαδή μικρές αυτόνομες μονάδες αγροτικής και κτηνοτροφικής παραγωγής. Απέχει από τη Χώρα 6 χιλιόμετρα και τα δρομολόγια του λεωφορείου είναι συχνά.

Παραλίες

Στη Φολέγανδρο δεν θα βρείτε οργανωμένες παραλίες, ούτε ατελείωτες χρυσαφένιες αμμουδιές. Θα βρείτε όμως φυσικές σκιές από αρμυρίκια και πεντακάθαρα γαλαζοπράσινα νερά. Κοντά στο λιμάνι βρίσκονται οι παραλίες Χοχλίδια, με άμμο, βότσαλο και αρμυρίκια, Βάρδια, Λιβάδι, Βιτζέτζο, Λατινάκι, Πουντάκι και Κάτεργο που έχει μόνο θαλάσσια πρόσβαση αλλά θεωρείτε η ωραιότερη παραλία του νησιού, με ψιλό βότσαλο και καταγάλανα νερά. Η Αγκάλη, στον Όρμο Βαθύ, στις δυτικές ακτές του νησιού, έχει εύκολη πρόσβαση και αρκετές ταβέρνες, ενώ από εδώ ξεκινά μονοπάτι για τον Άγιο Νικόλαο, όμορφη παραλία με ψιλό βότσαλο και ταβέρνα. Βορειότερα βρίσκονται το Λιβαδάκι και το Αμπέλι. Στις βορειονατολικές ακτές του νησιού, θα συναντήσετε τις παραλίες Βορινά, με την πράσινη πέτρα Φολεγάνδρου, Άγιο Γεώργιο και Σερφιώτικο, που μπορείτε να προσεγγίσετε μόνο με τα πόδια η με καΐκι.

Τοπικά προϊόντα

Η Φολέγανδρος φημίζεται για τα εξαιρετικά τυροκομικά προϊόντα της: φρέσκο μαλακό τυρί «σουρωτό», απαραίτητο στη σαλάτα και στη φολεγανδρίτικη τυρόπιτα «καλασούνα», σκληρό τυρί και «γυλωμένο» (πικάντικο σκληρό τυρί που ωριμάζει και διατηρείται μέσα στη γύλη-κατακάθι του κρασιού). Στο νησί καλλιεργούνται εξαιρετικές ποικιλίες λευκού και κόκκινου κρασιού.