Translate

Αναζήτηση προορισμού

Έχουμε 967 επισκέπτες συνδεδεμένους
e-Travelbook

e-Travelbook

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.
Κυριακή, 28 Μάρτιος 2010 16:33

Κέα


Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

Δύσκολα μπορεί κάποιος να φανταστεί ότι σε απόσταση αναπνοής από την πολύβουη Αθήνα, βρίσκεται ένα νησί με τόσα φυσικά χαρίσματα, πλούσια παράδοση και αυθεντική φιλοξενία, όπως η Κέα. Φθάνοντας με το πλοίο στο λιμάνι του νησιού, ο επισκέπτης μπαίνει σε έναν διαφορετικό κόσμο, αφήνοντας πίσω του το άγχος της σύγχρονης ζωής, χωρίς να στερηθεί καμιά από τις ευκολίες της. Μπροστά του βρίσκεται η «πύλη των Κυκλάδων» η Κέα ή Τζια, ένα πανάρχαιο σταυροδρόμι πολιτισμών στο χώρο του Αιγαίου, ένα γραφικό νησί με μοναδικά φυσικά τοπία και αξιοθέατα.

Για τους περιπατητές, η Κέα είναι ένας παράδεισος. Μονοπάτια συνολικού μήκους 36 χιλιομέτρων, το 65% των οποίων λιθόστρωτα, διατρέχουν ονειρικές διαδρομές μέσα από πυκνά δάση από μεγαλόπρεπες βελανιδιές και οδηγούν σε πανέμορφες ερημικές ακρογιαλιές.

Όμως, δεν είναι μόνο οι λάτρεις της φύσης που θα βρουν στην Κέα τον ιδανικό τόπο για τις περιηγήσεις τους: Οι φίλοι της λαϊκής παράδοσης, των θρύλων και των παραμυθιών θα ανακαλύψουν τον δικό τους παράδεισο στην Κέα, νησί των παραμυθιών, που συγκεντρώνει κάθε καλοκαίρι τους δικούς της πιστούς, σε μια μεγάλη συνάντηση με αφηγητές από όλο τον κόσμο.

Με επιφάνεια 131 τ.χλμ. και συνολικό μήκος ακτών 86 χλμ.,  η Κέα είναι ένα από τα μεγαλύτερα κυκλαδονήσια. Είναι ορεινό, κυρίως, νησί με μερικές εύφορες περιοχές με άφθονο νερό, γόνιμα οροπέδια και κοιλάδες. Το ψηλότερο βουνό του νησιού είναι ο Προφήτης Ηλίας με υψόμετρο 568 μ. Στο βόρειο τμήμα του νησιού σχηματίζεται ο κόλπος του Αγίου Νικολάου, κύριο λιμάνι του νησιού.

Η Κέα έχει φανατικούς θαυμαστές, καθώς διατηρεί τον παραδοσιακό χαρακτήρα της και γοητεύει τους επισκέπτες της με τους όμορφους οικισμούς της, τους αξιόλογους αρχαιολογικούς χώρους της, τις πεντακάθαρες παραλίες της, τα σπάνια για κυκλαδονήσι δάση βαλανιδιάς, αλλά κυρίως με τους φιλόξενους κατοίκους της.

Χώρα της Κέας είναι η Ιουλίδα, πανέμορφος παραδοσιακός οικισμός χτισμένος αμφιθεατρικά στην πλαγιά του λόφου, με το βενετσιάνικο κάστρο του 13ου αιώνα να δεσπόζει στην κορυφή του.

Αξιοθέατα

Ιουλίδα: Η Χώρα της Κέας, Ιουλίδα, είναι χτισμένη αμφιθεατρικά σε λόφο και έχει γραφικά κυκλαδίτικα σπίτια με χαρακτηριστικές κόκκινες στέγες, πλακόστρωτα δρομάκια, σκαλάκια και τα περίφημα «στεγάδια» της. Στην είσοδο του χωριού, θα δείτε το πρώτο στεγάδι, με τοίχους φιλοτεχνημένους από το ζωγράφο Αλέκο Φασιανό. Το Δημαρχείο του 1902 στην πλατεία, ένα εντυπωσιακό νεοκλασικό οικοδόμημα με πρωτότυπη διακόσμηση, αποτελεί έργο του αρχιτέκτονα Ερνστ Τσίλερ, όπως επίσης και το νεοκλασικό κτήριο που στέγαζε το δημοτικό σχολείο. Στην Ιουλίδα, η οποία είναι χτισμένη στη θέση της αρχαίας ομώνυμης πόλης, σώζονται ερείπια κατοικιών και τμήμα του τείχους της ακρόπολης.
Λέων της Κέας: Σε απόσταση 1,5 χλμ. βορειοανατολικά της Ιουλίδας θα συναντήσετε τον περίφημο Λέοντα της Κέας ή Λιόντα, επιβλητικό αρχαϊκό ανάγλυφο του 600 π.Χ., που βρίσκεται σε μια τοποθεσία με πανοραμική θέα.
Ιουλίδα-Αρχαιολογικό Μουσείο: Πολύ ενδιαφέροντα ευρήματα, που καλύπτουν μια περίοδο από τη νεολιθική εποχή μέχρι το τέλος του αρχαίου κόσμου, εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Ιουλίδας.
Εκκλησίες-Μοναστήρια: Στην Κέα υπάρχουν πολλές αξιόλογες βυζαντινές εκκλησίες: η Παναγιά η Γκαμήλα, η Παναγιά η Ρευματιανή, ο Ευαγγελισμός, η Δημοτικιά, ο 'Αγιος Σπυρίδων, η Παναγία η Χρυσοσπηλιώτισσα χτισμένη μέσα σε σπηλιά. Στο βορειοανατολικό τμήμα του νησιού, στο λόφο Καστρί, πάνω σ’ έναν βράχο είναι χτισμένο από τον 18ο αιώνα το επιβλητικό μοναστήρι της Παναγίας της Καστριανής, με την εικόνα της Παναγίας, προστάτιδας του νησιού.  Από την Ιουλίδα ο δρόμος προς νότο οδηγεί στο ιστορικό μοναστήρι της Αγίας Μαρίνας, που είναι χτισμένο γύρω από τριώροφο ελληνιστικό πύργο. Πρόκειται για σημαντικό μνημείο των Μεσοβυζαντινών χρόνων. 'Αλλα σημαντικά μοναστήρια είναι του Αγίου Παντελεήμονα του 16ου αιώνα, στο κέντρο του νησιού, και το Σύνθρονο του Αγίου Τιμοθέου, με θαυμάσιες αγιογραφίες του 13ου αιώνα.
'Αλλο αξιόλογο μνημείο των Μεσοβυζαντινών χρόνων είναι ο ναός των Αγίων Απόστολων στις Ελιές Κατωμεριάς.
Ιουλίδα-Ανεμόμυλοι: Εντυπωσιακοί είναι οι 26 ερειπωμένοι μύλοι στην κορυφή του βουνού πάνω από την Ιουλίδα. Πρόκειται για το μεγαλύτερο συγκρότημα ανεμομύλων στις Κυκλάδες.
Κορρησία: Επίνειο της Ιουλίδας, στον κόλπο του Αγίου Νικολάου, είναι η Κορησσία. Η αρχαία πόλη Κορησσός βρίσκεται πάνω από τον σημερινό οικισμό, στο δυτικό άκρο του κόλπου του Αγίου Νικολάου. Εδώ αποκαλύφθηκε ο περίφημος Κούρος της Κέας, που σήμερα κοσμεί το Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας.
Χαρακτηριστικό δείγμα της βιομηχανικής αρχιτεκτονικής του Μεσοπολέμου αποτελεί το εγκαταλελειμμένο σήμερα εργοστάσιο εσμαλτωμένων σκευών Εμαγιέ, που λειτούργησε το διάστημα 1927-1957 στην περιοχή της Κορησσίας.
Αγία Ειρήνη-Προϊστορικός οικισμός: Μετά το Βουρκάρι θα συναντήσετε τη μικρή χερσόνησο της Αγίας Ειρήνης, όπου βρίσκεται ένας από τους σημαντικότερους προϊστορικούς οικισμούς του Αιγαίου. Εδώ ανακαλύφθηκαν τμήμα του τείχους, η πύλη του οικισμού, βάση πύργου, ναός και θαυμάσια κυκλαδικά ειδώλια, με πιο εντυπωσιακά τις περίφημες Κόρες που εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της.
Φάρος: Στη χερσόνησο της Αγίας Ειρήνης βρίσκεται το ιστορικό «Στενό του Λάμπρου Κατσώνη» και το Φανάρι του Αγίου Νικολάου, ο πρώτος φάρος που άναψε στις Κυκλάδες (το 1831) και ο δεύτερος στην Ελλάδα, χτισμένος στα ερείπια του ναού του Ποσειδώνα.
Κεφάλα-νεολιθικός οικισμός: Από την Αγία Ειρήνη χωματόδρομος οδηγεί βόρεια στη χερσόνησο Κεφάλα, όπου βρίσκονται ίχνη του αρχαιότερου οικισμού στο νησί, που μαρτυρούν ότι η Κέα κατοικήθηκε από τη νεολιθική εποχή (3300-3200 π.Χ.).
Μακρόνησος: Ανάμεσα στην Κέα και στο Λαύριο βρίσκεται η Μακρόνησος, που διοικητικά ανήκει στην Κέα. Ονομαζόταν και «Νήσος Ελένη», γιατί σύμφωνα με το μύθο ο Πάρης έκρυψε την Ωραία Ελένη σε μια σπηλιά στην βόρεια πλευρά του νησιού. Στα μέσα του προηγούμενου αιώνα,  μετά τον εμφύλιο, η Μακρόνησος χρησιμοποιήθηκε ως τόπος εξορίας πολιτικών κρατουμένων. Σήμερα είναι ακατοίκητη και μόνο μερικοί βοσκοί βρίσκονται στην περιοχή. Μπορείτε να την επισκεφθείτε με δικό σας σκάφος η με οργανωμένες εκδρομές.

Παραλίες

Νότια της Κορησσίας, χωματόδρομος οδηγεί στη θαυμάσια παραλία Ξύλα, με άμμο και διάφανα νερά, ενώ βόρεια είναι το Γιαλισκάρι, μικρή χρυσή αμμουδιά με γαλανά νερά, και το γραφικό ψαροχώρι Βουρκάρι με το απάνεμο λιμάνι του. Από την Ιουλίδα ο δρόμος προς νότο καταλήγει στον μικρό παραθεριστικό οικισμό Ποίσσες (αρχαία Ποιήεσσα), με την υπέροχη αμμουδιά και κάμπινγκ. Νοτιότερα βρίσκεται ο Κούνδουρος, τουριστικός οικισμός με πολύ ελκυστικές αμμουδιές. Για κολύμπι ενδείκνυται και η παραλία του όρμου του Οτζιά και οι ανατολικές παραλίες Σπαθί, Ψιλή Αμμος, Ψαθί, και Ορκός.

Τοπικά προϊόντα

Στα προϊόντα της Κέας περιλαμβάνονται ντόπια λουκάνικα, λόζα (παστό χοιρινό) και το τοπικό κόκκινο κρασί «μαυρούδι». Οι γλυκές γεύσεις της Τζιας περιλαμβάνουν παστέλι από τζιώτικο μέλι και τα φτιαγμένα με μεράκι γλυκά του κουταλιού.

Κυριακή, 28 Μάρτιος 2010 00:42

Ίος

Η Ίος είναι κατά γενική ομολογία ένα από τα ομορφότερα νησιά της Ελλάδας. Οι μεγάλες χρυσές παραλίες της, η καθαρή θάλασσα, οι ερημικές ακρογιαλιές και η έντονη νυχτερινή ζωή την έχουν κάνει γνωστή διεθνώς ως νησί της νεολαίας. Όμως η Ίος, που έχει συνδεθεί άρρηκτα με το όνομα του ποιητή Ομήρου, έχει να προσφέρει στον επισκέπτη της ακόμα πάρα πολλά εκτός από τον ήλιο, τη θάλασσα και τη διασκέδαση, καθώς συνδυάζει την κοσμοπολίτικη ζωή με την πλούσια κυκλαδίτικη παράδοση.

Η Ίος ή Νιος έχει έκταση 108 τετραγωνικά χιλιόμετρα και μόνιμο πληθυσμό 2000 κατοίκων. Η ονομασία της πιθανώς προήλθε από το «ίον» (λουλούδι), καθώς στην αρχαιότητα το νησί ήταν γεμάτο άνθη.

Η άφιξη στο Λιμάνι της Νιος, με την πανέμορφη εκκλησία της Αγ. Ειρήνης, στα δεξιά και την παραλία του Γιαλού αριστερά, είναι μια πολύ όμορφη εικόνα και ο καλύτερος οιωνός για τον επισκέπτη.

Πρωτεύουσα του νησιού είναι η μαγευτική Χώρα, αμφιθεατρικά χτισμένη στο λόφο πάνω από το λιμάνι. Εδώ η κλασική κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική δεσπόζει σε όλο της το μεγαλείο: στενά δρομάκια, κατάλευκα σπίτια με πέτρινους χοντρούς τοίχους για προστασία από το κρύο και τον εκτυφλωτικό ήλιο του Αιγαίου, μικρές πλακόστρωτες πλατείες με βρύσες με πόσιμο νερό, πολλά εκκλησάκια. Στη θέση της Χώρας, στο απόκρημνο ύψωμα πάνω από το λιμάνι, βρισκόταν η αρχαία πόλη της Ίου, από την οποία σήμερα είναι ορατά μεγάλα τμήματα του τείχους, ενός κτιρίου, του δρόμου προς το λιμάνι και του ναού του Απόλλωνα, στη θέση που βρίσκεται η εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης. Ανάμεσα στην Αγία Αικατερίνη και στο εκκλησάκι των Αγίων Αναργύρων βρισκόταν η αγορά της αρχαίας πόλης. Πλουσιότατα ευρήματα από τους προϊστορικούς έως τους ρωμαϊκούς χρόνους μπορείτε να δείτε στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Χώρας. Ανηφορίζοντας προς το λόφο ανατολικά της Χώρας, συναντάμε ένα από τα ωραιότερα αξιοθέατα της Ίου: τους παλιούς ασπρισμένους ανεμόμυλους, και καταλήγουμε στο Ανοικτό Θέατρο Οδυσσέας Ελύτης, ένα αριστούργημα αρχιτεκτονικής από πέτρα και μάρμαρο, χτισμένο σε μια από τις αγαπημένες τοποθεσίες του ποιητή με καταπληκτική θέα.  Χαρακτηριστική εικόνα της Χώρα είναι η εκκλησία της Παναγίας Γκρεμιώτισσας, με τον φοίνικα και την καταπληκτική θέα στον Όρμο, στην Σίκινο και το απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου. Εκεί ο επισκέπτης, έχει την ευκαιρία για το καλύτερο ηλιοβασίλεμα του νησιού.

Ο Μυλοπότας, οικισμός με φημισμένη μεγάλη αμμώδη παραλία, βρίσκεται 3 χλμ. Νοτιοανατολικά από τη Χώρα. Η Αγία Θεοδότη είναι ένας παραδοσιακός οικισμός που απέχει 10 χλμ. από τη Χώρα και διαθέτει υπέροχη αμμουδιά. Η Ψάθη είναι ένας άλλος μικρός παραδοσιακός οικισμός με όμορφη παραλία που απέχει 20 χλμ από τη Χώρα, προς τα Δυτικά.

Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι αρχαιολογικοί χώροι στο Παλαιόκαστρο όπου θα δείτε τον περίβολο βυζαντινού φρουρίου, ύψους 2,5 μ. και χτισμένη πάνω στο φρούριο την εκκλησία της Παναγίας της Παλιοκαστρίτισσας.

Το Μαγγανάρι είναι μια από τις πιο όμορφες περιοχές της Ίου, στο νοτιότερο άκρο του νησιού. Εδώ, επτά συνεχόμενες παραλίες με χρυσαφένια άμμο σας περιμένουν. 'Αλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι εδώ γυρίστηκαν σκηνές της ταινίας "Απέραντο Γαλάζιο".

Ένα από τα ωραιότερα αξιοθέατα της Ίου είναι οι Ανεμόμυλοί της. Βρίσκονται στο ανατολικό άκρο της Χώρας, ανηφορίζοντας προς τον λόφο του Θεάτρου και είναι γραφικότατοι.

Αξιοθέατα

Χώρα: Ο Οικισμός της Χώρας της Ίου έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός με το Π.Δ 19-8-81 (ΦΕΚ 587/Δ/16-10-1981) και αποτελεί ένα τυπικό κυκλαδικό χωριό και μια γραφική εικόνα.  Ο επισκέπτης θα εντυπωσιαστεί από την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική της. Τα σπίτια είναι  ασπρισμένα, με γαλάζιες πόρτες και παράθυρα, ενώ ιδιαίτερα χαρακτηριστικά είναι τα στενά και πλακόστρωτα σοκάκια, με ασπρισμένους τους αρμούς των πλακών (ντάμες στην τοπική διάλεκτο), τα ενωμένα μεταξύ τους σπίτια και τα στεγασμένα δρομάκια (στιγάδια). Η Χώρα έχει πανέμορφες γωνιές μοναδικής γραφικότητας, καθώς και σημεία με εξαιρετική θέα. Σημεία εξαιρετικού ενδιαφέροντος στη Χώρα είναι το ενετικό κάστρο και η εκκλησία της Παναγίας της Γκρεμιώτισσας, που βρίσκεται στην κορυφή του λόφου της Χώρας και προσφέρει εξαιρετική θέα.
Εκκλησίες και Μοναστήρια: Στην Ίο κατά παράδοση υπάρχουν 365 εκκλησίες και ξωκλήσια.  Μόνο στη Χώρα υπάρχουν 26 μικρές και μεγάλες εκκλησίες.  Πολλές δε από αυτές είναι βυζαντινές και είναι επισκέψιμες μετά από συνεννόηση με τους επιτρόπους τους. Οι κυριότερες εκκλησίες της Ίου είναι ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου (Μητρόπολη του Νησιού), η Παναγία η Γκρεμιώτισσα, η Παναγία η Κουντουτιανή, η Ζωοδόχος Πηγή, και η Παναγία – Μετόχι της Μονής Χοζοβιώτισσας της Αμοργού. Επίσης θα ήταν παράληψη για τον επισκέπτη να μην γνωρίσει τα μοναστήρια του Αγίου Ιωάννη του Καλάμου και του Αγίου Ιωάννη του Πύργου.    
'Αλλες αξιόλογες εκκλησίες είναι: Η εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης, χτισμένη στη θέση του αρχαίου ναού του Πυθίου Απόλλωνα.
Τα εκκλησάκια του Αγίου Νικολάου, του Χριστού και του Αγίου Γεωργίου, χτισμένα σε απότομο βουνό.
Η Εκκλησία του Αγίου Θεοδοσίου: Βρίσκεται στην Αγία Θεοδότη. Στην εκκλησία βρίσκονται εντειχισμένα αρχιτεκτονικά μέλη αρχαίων οικοδομημάτων. Υπάρχει επίσης πύργος της Ελληνιστικής εποχής, καθώς και ερείπια του αρχαίου υδραγωγείου.
Επίσης αξιόλογη είναι η εκκλησία της Αγίας Ειρήνης, η οποία χρονολογείται τον 17ο αι. και βρίσκεται στον Όρμο, καθώς και η εκκλησία της Αγίας Ειρήνης στη Χώρα, η οποία βρίσκεται στην είσοδο του λιμανιού και αποτελεί το σύμβολό της.
Θέατρο «Οδυσσέας Ελύτης»: Το Θέατρο «Οδυσσέας Ελύτης» είναι ένα ανοικτό Θέατρο, χτισμένο από ντόπια πέτρα και μάρμαρο και βρίσκεται στην περιοχή Τσουκαλαριά, πολύ κοντά στη Χώρα, στο τέρμα της περιοχής των Ανεμόμυλων. Το Θέατρο είναι ο μοναδικός χώρος στην Ελλάδα που φέρει επίσημα το όνομα του Ποιητή του Αιγαίου, Οδυσσέα Ελύτη.  Είναι χωρητικότητας 1.100 θέσεων και εγκαινιάστηκε το 1997 και είναι εύκολα προσβάσιμο είτε με αυτοκίνητο είτε με τα πόδια. Σε αυτό, ο Δήμος Ιητών, διοργανώνει κάθε καλοκαίρι συναυλίες και θεατρικές παραστάσεις, στο πλαίσιο του Πολιτιστικού Φεστιβάλ «Ο-ΜΗΡΕΙΑ». Όμως και χωρίς να γίνεται εκδήλωση, είναι απαραίτητη μια επίσκεψη σε αυτό.  Ο επισκέπτης του θα αποζημιωθεί από την εκπληκτική θέα προς τη Χώρα, το Λιμάνι, το Μυλοπότα και τα γύρω νησιά, ενώ θα απολαύσει και ένα υπέροχο ηλιοβασίλεμα.
Τάφος Ομήρου: Η Ίος φιλοξενεί στη γη της τον Τάφο του Μεγίστου των Ποιητών, Ομήρου. Αυτό δε, δεν είναι μόνο προφορική παράδοση, αλλά αποδεικνύεται και από τα κείμενα αρχαίων συγγραφέων (Ηρόδοτος, Παυσανίας, Αλκαίος, Σκύλαξ, Στράβων, Ευστάθιος, Πλίνιος). Επίσης είναι γνωστό ότι από την Ίο καταγόταν η μητέρα του Ομήρου. Ο Τάφος του βρίσκεται στην περιοχή Πλακωτός, στο βόρειο τμήμα της Ίου, στην κορφή ενός λοφίσκου. Η πρόσβαση είναι εύκολη, με αυτοκίνητο και εκεί ο επισκέπτης εκτός από το μνημείο, μπορεί να θαυμάσει και μια εκπληκτική θέα προς το Αιγαίο και τα γύρω νησιά.  Στα σχέδια του Δήμου Ιητών είναι να δημιουργηθεί, στον ίδιο χώρο, μια Ακαδημία Ομηρικών Σπουδών, με παγκόσμια ακτινοβολία.
Μουσεία: Το Αρχαιολογικό Μουσείο Ίου βρίσκεται στη Χώρα της Ίου, σε χώρο που διέθεσε ο Δήμος Ιητών, στο ισόγειο του Δημαρχιακού Μεγάρου.  Φιλοξενεί μια μεγάλη συλλογή αρχαιοτήτων, από όλη την ιστορική διαδρομή της Ίου, από την 3η Χιλιετία π.Χ. έως και τη Ρωμαϊκή Εποχή.  Τα εκθέματα είναι χωρισμένα σε θεματικές ενότητες και σε αντίστοιχες αίθουσες, ενώ κυριαρχούν τα ευρήματα από τον Πρωτοκυκλαδικό Οικισμό του Σκάρκου.  Το Μουσείο είναι επισκέψιμο κάθε μέρα, εκτός Δευτέρας, από 08:30 έως 15:00. (τηλ. 22860 91246).
Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης Ζαν Μαρί Ντρο: Ιδιωτικό Μουσείο Μοντέρνα Τέχνης.  Δεν λειτουργεί σε συγκεκριμένες ημέρες και ώρες και είναι επισκέψιμο μόνο μετά από άδεια του ιδιοκτήτη.  Είναι προσβάσιμο μόνο με τα πόδια, από μονοπάτι.  Στα άμεσα σχέδια του Δήμου Ιητών είναι η ανάληψη της διαχείρισής του από τον Δήμο Ιητών και η λειτουργία του σε τακτική βάση.
Μουσείο Γιάννη Γαϊτη – Γαβριέλλας Σίμωσι:  Το Μουσείο θα ανοίξει τις πύλες του το καλοκαίρι του 2008.  Θα συγκεντρώσει τα έργα του μεγάλου καλλιτέχνη και φίλου της Ίου, Γιάννη Γαϊτη και της συζύγου του Γαβριέλλας Σίμωσι, ενώ έχουν δεσμευτεί να διαθέσουν σε αυτό έργα τους πολλοί άλλοι Έλληνες και ξένοι καλλιτέχνες.  Το Μουσείο κατασκευάζεται σε χώρο πλησίον του Θεάτρου «Οδυσσέας Ελύτης» και μαζί με αυτό και με τους αναπαλαιωμένους ανεμόμυλους του Δήμου Ιητών, θα αποτελέσει έναν μοναδικό πολιτιστικό χώρο.

Παραλίες

Η Ίος έχει προικιστεί από τη φύση με πάνω από 33 μικρές και μεγάλες παραλίες, όλες σχεδόν με καταπληκτική ψιλή και χρυσή άμμο. Είναι δε χαρακτηριστικό ότι από τα 86 χιλιόμετρα ακτογραμμής της, τα 32 είναι αμμουδιές. Ο επισκέπτης του νησιού έχει τη δυνατότητα να επιλέξει ανάμεσα σε μικρές και μεγάλες παραλίες, ανάμεσα σε πολυσύχναστες και ήσυχες και ανάμεσα σε παραλίες με εύκολη πρόσβαση και σε άλλες που είναι προσπελάσιμες μόνο με τα πόδια ή με σκάφος. Μια από τις ομορφότερες παραλίες της Ίου είναι η παραλία του Μυλοπότα. Είναι μια πανέμορφη παραλία με χρυσαφένια άμμο, καταγάλανη θάλασσα, που θεωρείται από τις ομορφότερες του Αιγαίου και έχει κατ επανάληψη τιμηθεί με το σύμβολο της Γαλάζιας Σημαίας. Στο τέλος της παραλίας του Μυλοπότα αρχίζει ασφαλτοστρωμένος  δρόμος (23χιλ.) για το Μαγγανάρι. Πρόκειται για μια καταπληκτική αλληλουχία πέντε κολπίσκων - παραλιών, με χρυσή άμμο και πάνω απ’ όλα κρυστάλλινα νερά. Ακολουθώντας από τους Μύλους τον δρόμο του Επάνω Κάμπου, κατευθυνόμαστε στην Αγία Θεοδότη. Η αμμουδερή παραλία και ο προφυλαγμένος κόλπος της καθώς και η ανατολή του ήλιου με θέα το νησάκι της Ηρακλειάς, συνθέτουν μια εικόνα άξια της προσοχής του επισκέπτη.

Στην κορυφή του ασφάλτινου δρόμου για τη Αγία Θεοδότη και στα δεξιά μας μετά το εκκλησάκι του 'Αη Δημήτρη, υπάρχει στροφή με πινακίδα και ασφαλτοστρωμένος δρόμος για τον κόλπο της Ψάθης, με τις δύο πολύ όμορφες παραλίες. Τα καταγάλανα νερά η ησυχία και τα κύματα, όταν ο καιρός έχει δυνατό αέρα, κάνουν την Ψάθη δημοφιλή για σέρφινγκ, αλλά και ξεκούραση. Η άγρια ομορφιά της υπόσχεται ανανέωση. Στα ανατολικά του νησιού, συναντούμε την παραλία του Καλάμου. Πολύ ήσυχη συνήθως και με πεντακάθαρα νερά, ιδανική για υποβρύχια αναζήτηση. Δυτικά του Καλάμου, υπάρχουν οι απομονωμένες παραλίες του Παπά και των Πλακών. Πολλές άλλες παραλίες όπως το Καμπάκι, ο Πλακώτος, το Πεταλίδι, το Νεράκι, τα Διαμούδια, το Σαπουνόχωμα, ο Βαλμάς, οι Κολιτσάνοι, το Κλήμα, το Πικρίνερο, η Τζαμαρία, προσφέρουν πολλές δυνατότητες για εκδρομές και μοναδικές εμπειρίες.

Τοπικά προϊόντα

Η Ίος παράγει πολλά τοπικά προϊόντα, ονομαστά για την ποιότητα και τη γνησιότητά τους. Το νησί διαθέτει πολύ αναπτυγμένη κτηνοτροφία (κυρίως αιγοπρόβατα αλλά και βοοειδή) η οποία συντελεί και στην πολύ μεγάλη παραγωγή γαλακτοκομικών και τυριών. Τα τυριά της Ίου είναι ονομαστά και εξάγονται σε μεγάλες ποσότητες, τόσο στα γύρω νησιά όσο και στην Αθήνα και θα ήταν σφάλμα να φύγετε από το νησί χωρίς να τα δοκιμάσετε. Στην Ίο παράγεται λευκό κεφαλοτύρι αλμυρό και πικάντικο ή πιο ήπιας γεύσης, το «ξινό», ένα πολύ μαλακό λευκό τυρί, το «σκωτύρι», ένα μίγμα τυριών, μυζήθρας και αρωματικών (μοιάζει με την κοπανιστή Μυκόνου) και η γλυκιά μυζήθρα. Επίσης, η Ίος διαθέτει αναπτυγμένη μελισσοκομία και παράγει καταπληκτικό μέλι, κυρίως από θυμάρι που αφθονεί στο νησί. Ζητήστε το από τους μελισσοκόμους του νησιού.

Στην Ίο μπορείτε να βρείτε κρασί που παράγεται από μικρούς παραγωγούς και με οικολογικές μεθόδους και να εκτιμήσετε την υψηλή του ποιότητα. Επίσης μπορείτε να βρείτε και την παραδοσιακή νιώτικη τσικουδιά, ένα ποτό που παράγεται με απόσταξη και είναι δυνατότερη ακόμα και από την κρητική. Τέλος, η κάπαρη και η ρίγανη είναι φυτά που βρίσκονται σε αφθονία στην Ίο και μπορείτε να τα αναζητήσετε από τους ντόπιους παραγωγούς.


Κυριακή, 28 Μάρτιος 2010 00:21

Θηρασιά


Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

 

 

Η μικρή Θηρασιά βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από τη Σαντορίνη κι όμως διαφέρει πολύ από αυτή. Είναι ένα γαλήνιο μικρό κυκλαδονήσι, που   το κατοικούν περίπου 300 άνθρωποι, κυρίως ψαράδες και γεωργοί. Στη Θηρασιά ο χρόνος μοιάζει να έχει σταματήσει σε μιαν άλλη εποχή. Μικρό διάλειμμα στην ήσυχη πορεία του νησιού στο χρόνο αποτελούν τα τουριστικά πλοία που το καλοκαίρι πραγματοποιούν καθημερινά εκδρομές από τη γειτονική Σαντορίνη.

Η Θηρασιά, όπως και η Σαντορίνη και το Ασπρονήσι, αποτελούσε τμήμα του ίδιου νησιού, της Στρογγύλης. Τα ξεχωριστά νησιά προέκυψαν μετά την ηφαιστειακή έκρηξη του 1500 π.Χ. που δημιούργησε το θαλάσσιο χώρο της καλδέρας, όταν το νερό εισχώρησε και κάλυψε τη γη στο εσωτερικό του νησιού. Έτσι το προϋπάρχον νησί, η επονομαζόμενη Στρογγύλη των Κλασικών χρόνων, έδωσε τη θέση του σε πέντε μικρότερα, με μεγαλύτερο αυτό της Θήρας και με τη Θηρασιά δεύτερη σε μέγεθος.

Σήμερα η Θηρασιά συνδέεται με τη Σαντορίνη με καΐκι. Λόγω της ηφαιστειακής της προέλευσης έχει απότομες ακτές και ελάχιστες παραλίες.

Χώρα της Θηρασιάς είναι ο Μανωλάς, τυπικός κυκλαδίτικος οικισμός σκαρφαλωμένος στο φρύδι της καλντέρας, απ’ όπου η θέα προς τη Σαντορίνη είναι μαγευτική. Μικρά σπιτάκια και οι χαρακτηριστικές «υπόσκαφες» κατοικίες -λαξευμένα στο συμπαγές ηφαιστειακό υλικό οριζόντια ανοίγματα, που με την προσθήκη ενός τοίχου σχηματίζουν σπίτι-, παλιοί ανεμόμυλοι, στενά καλντερίμια με παραδοσιακά μαγαζιά και τη μυρωδιά φρεσκοψημένου ψωμιού από τον παραδοσιακό φούρνο είναι μερικές χαρακτηριστικές εικόνες της Χώρας. Εδώ η ηρεμία των παραδοσιακών ρυθμών της ζωής είναι ένα άμεσα αισθητό παρόν.

Στον Μανωλά θα βρείτε πλήρως εξοπλισμένα καταλύματα με θέα προς την καλντέρα, καφενεία και εστιατόρια με θαυμάσιο -σπιτικό- φαγητό. Τον οικισμό στολίζει η μεγαλόπρεπη εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου του 1874.

Πλακόστρωτα σκαλοπάτια οδηγούν από τη Χώρα κάτω στον Κόρφο, το παλιό λιμάνι του νησιού, με τον ανεμόμυλο, τις ψαρόβαρκες και τα γραφικά ταβερνάκια, όπου θα απολαύσετε ολόφρεσκο ψάρι και καταπληκτικούς μεζέδες μπροστά στο κύμα. Τα μουλαράκια θα σας κατεβάσουν στο λιμάνι υπομονετικά, καθώς εσείς θα παρατηρείτε την εκπληκτική θέα προς το ηφαίστειο.

Στο βόρειο άκρο του νησιού βρίσκεται η Ρίβα, το λιμάνι όπου πιάνουν τα πλοία της γραμμής από τον Πειραιά και τον Αθηνιό της Σαντορίνης, και οι λάντζες από το Αμμούδι της Οίας. Εδώ θα βρείτε γραφικές ψαροταβέρνες και την υπέροχη Μαύρη Παραλία με τα κρυστάλλινα νερά. Σε ύψωμα πάνω από το λιμάνι βρίσκεται το εκκλησάκι της Αγίας Ειρήνης, από τη λατινική ονομασία του οποίου (Santa Irini) ο Μάρκος Σανούδος έδωσε στη Θήρα το όνομα Σαντορίνη.

Στην ανατολική πλευρά του νησιού υπάρχουν μακρόστενοι παράλληλοι όγκοι άσπρης λάβας, που ανάμεσά τους διαμορφώνονται γραφικά λαγκάδια. Σε τέτοια λαγκάδια είναι χτισμένη η Αγριλιά και ο Ποταμός, χωριό με πολλά υπόσκαφα σπίτια και αυλές γεμάτες γεράνια και μπουκαμβίλιες. Στον Ποταμό δεσπόζουν οι εκκλησίες του Αγίου Δημητρίου και της Παναγίας της Γιάτραινας.

Ανάμεσα στα ασβεστωμένα σπίτια της και τα  πολύχρωμα σκαλοπάτια της, πάνω σ’ ένα πανέμορφο αιγαιοπελαγίτικο σκηνικό, όπου  το γαλάζιο του ουρανού συναντά το σκούρο καφέ της άγονης ηφαιστειακής γης, μπορεί κανείς ν’ αγκαλιάσει το Αιγαίο ήρεμα και ταπεινά.

Το μέγεθος και η μορφολογία του εδάφους της Θηρασιάς ευνοούν την πεζοπορία, που είναι ο καλύτερος τρόπος να γνωρίσει ο επισκέπτης το νησί και τους ανθρώπους του. Επιλέξτε ένα από τα παλιά μονοπάτια που συνδέουν τους οικισμούς μεταξύ τους ή που περνούν από τον κάμπο.

Αξιοθέατα

Ρίβα: Στο βόρειο άκρο του νησιού βρίσκεται η Ρίβα, το λιμάνι όπου πιάνουν τα πλοία της γραμμής από τον Πειραιά και τον Αθηνιό της Σαντορίνης, και οι λάντζες από τον όρμο του Αμμουδιού της Οίας. Εδώ θα βρείτε γραφικές ψαροταβέρνες και την υπέροχη Μαύρη Παραλία με τα κρυστάλλινα νερά. Σε ύψωμα πάνω από το λιμάνι βρίσκεται το εκκλησάκι της Αγίας Ειρήνης, από τη λατινική ονομασία του οποίου (Santa Irini) ο Μάρκος Σανούδος έδωσε στη Θήρα το όνομα Σαντορίνη.
Ποταμός: Στη δυτική πλευρά του νησιού υπάρχουν μακρόστενοι παράλληλοι όγκοι άσπας (ηφαιστιογενούς υλικού) που ανάμεσά τους διαμορφώνονται γραφικά λαγκάδια. Σε τέτοια λαγκάδια είναι χτισμένος ο Ποταμός, χωριό με πολλά υπόσκαφα σπίτια και αυλές γεμάτες γεράνια και μπουκαμβίλιες. Στον Ποταμό δεσπόζουν οι εκκλησίες του Αγίου Δημητρίου και της Παναγίας της Γιάτρισσας.
Αγριλιά: Η Αγριλιά είναι ο παλαιότερος και μεγαλύτερος αγροτικός οικισμός του νησιού, με υπόσκαφα σπίτια και κάναβες (οινοποιεία), τέλεια προσαρμοσμένα στο φυσικό περιβάλλον. Στην είσοδο του οικισμού υψώνεται η Παναγία των Εισοδίων ή του Λαγκαδιού, κτήριο του 1887 που ξεχωρίζει λόγω της ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής και του εξαίρετου γλυπτού διακόσμου του.
Μανωλάς: Ανηφορίζοντας από τον Ποταμό συναντάμε τη χώρα της Θηρασιάς, τον Μανωλά, τυπικός κυκλαδίτικος οικισμός σκαρφαλωμένος στο φρύδι της καλντέρας, απ’ όπου η θέα προς τη Σαντορίνη είναι μαγευτική. Μικρά σπιτάκια και οι χαρακτηριστικές «υπόσκαφες» , λαξευμένα στο συμπαγές ηφαιστειακό υλικό, παλιοί ανεμόμυλοι, στενά καλντερίμια με παραδοσιακά μαγαζιά και τη μυρωδιά του φρεσκοψημένου ψωμιού από τον παραδοσιακό φούρνο είναι από τις χαρακτηριστικές εικόνες της Χώρας . Εδώ, η ηρεμία των παραδοσιακών ρυθμών της ζωής είναι ένα άμεσα αισθητό παρόν. Στον Μανωλά θα βρείτε πλήρως εξοπλισμένα καταλύματα με θέα προς την καλντέρα, καφενείο και εστιατόρια με θαυμάσιο σπιτικό φαγητό. Τον οικισμό στολίζει ο ενοριακός ναός του Αγίου Κωσταντίνου του 1874.
Κερά – Τρυπητή: Νοτιοανατολικά της Χώρας, πριν φτάσουμε στο άκρο του νησιού, βρίσκεται η Κερά, στους πρόποδες του βουνού του Προφήτη Ηλία, οικισμός εγκαταλελειμμένος τα τελευταία 30-40 χρόνια, με πανοραμική θέα προς την καλντέρα. Εδώ βρίσκεται μια διαμπερής σπηλιά -η Τρυπητή- και το μοναστήρι της Παναγίας της Τρυπητής, αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου.  Στο νότιο άκρο του νησιού παρατηρείται μία από τις ωραιότερες ηφαιστειακές φλέβες της καλντέρας της Σαντορίνης. Πρόκειται για μια κατακόρυφη διείσδυση λάβας μέσα σε ροές παλαιότερων λαβών. Η φλέβα είναι πολύ εντυπωσιακή, γιατί λόγω της διάβρωσης των γύρω υλικών εξέχει προς τα πάνω και δίνει την εντύπωση μικρού τείχους.
Προφήτης Ηλίας: Δυτικά της Κεράς ο δρόμος ανεβαίνει προς το ξωκλήσι του Προφήτη Ηλία. Βρίσκεται σε μια πανοραμική θέση με υψόμετρο 279 μέτρων και προσφέρει εξαιρετική θέα.
Κόρφος: Τα 270 πλακόστρωτα σκαλοπάτια οδηγούν από τη Χώρα κάτω στον Κόρφο, το παλιό λιμάνι του νησιού, με τον ανεμόμυλο, τις ψαρόβαρκες και τα γραφικά ταβερνάκια, όπου θα απολαύσετε ολόφρεσκο ψάρι και καταπληκτικούς μεζέδες μπροστά στο κύμα. Συμπαθέστατα γαϊδουράκια θα σας κατεβάσουν στο λιμάνι υπομονετικά καθώς εσείς θα παρατηρείτε την εκπληκτική θέα προς την καλντέρα και το ηφαίστειο.
Δυτική Θηρασιά: Η περιήγηση στον εύφορο δυτικό κάμπο του νησιού αποκαλύπτει γραφικούς αμπελώνες και καλλιέργειες ντομάτας και φάβας. Μια ξεκούραστη και εύκολη διαδρομή, που συνδυάζει γνωριμία με τη φύση του νησιού, αλλά και με τις ασχολίες των κατοίκων.

Παραλίες

Η Θηρασιά έχει ακτές απότομες και οι παραλίες της είναι λίγες και μικρές. Ωστόσο, η γαλήνη του τοπίου και η υπέροχη θέα αποζημιώνουν του κολυμβητές. Οι επισκέπτες συνήθως προτιμούν την μαύρη παραλία της Αγίας Ειρήνης που βρίσκεται κοντά στο λιμάνι της Ρίβας, ενώ αρκετοί τολμηροί (χρειάζεται να κατέβουν και στη συνέχεια να ανέβουν 270 πλακόστρωτα σκαλοπάτια) προτιμούν βουτιές από το παλιό και πολύ γραφικό λιμανάκι του Κόρφου. Όσοι διαθέτουν σκάφος, έχουν σαφώς περισσότερες επιλογές.

Τοπικά προϊόντα

Μεγάλη παράλειψη θα ήταν να φύγετε από τη Θηρασιά χωρίς να δοκιμάσετε τον γευστικό θησαυρό της. Το ηφαιστειογενές έδαφος του νησιού και το ξηρό και θερμό κλίμα δίνουν μερικά μοναδικά σε γεύση ξερικά προϊόντα: μικρές σαρκώδεις ντομάτες, στρογγυλά κολοκυθάκια, φάβα με κεχριμπαρένιο χρώμα (η «παντρεμένη» φάβα με θρίμπα και κάπαρη είναι απίθανη. Πολύ εύγευστο είναι το ντόπιο χλωρό τυρί και τα λιαστά ψαρόλια είναι καταπληκτικός μεζές. Οι νοικοκυρές της Θηρασιάς φτιάχνουν το θαυμάσιο γλυκό του κουταλιού «συκαμνόγλυκο» από μαύρα μούρα, στους γάμους ετοιμάζουν το πατροπαράδοτο κουφέτο από αμυγδαλόψυχα σοταρισμένη στο ντόπιο θυμαρίσιο μέλι, και το Πάσχα σερβίρουν τα γλυκά μελιτίνια, από φρέσκια ανάλατη μυζήθρα, μια ξεχωριστή κυκλαδίτικη γευστική εμπειρία!

Οι λευκές ποικιλίες κρασιών Αθήρι, Αηδάνι και Ασύρτικο, δίνουν σ’ αυτό το δύσκολα καλλιεργήσιμο οικοσύστημα, σταφύλια φοβερής δυναμικότητας, τα οποία γίνονται κρασία με παγκόσμια δυναμικότητα και χαρακτήρα. Αν απλωθούν για 10 μέρες περίπου πάνω στις ταράτσες, θα αποφέρουν το «λιαστό» κρασί  γνωστό ως Vinsanto (Vino di Santorini). Από τις ερυθρές ποικιλίες η Μανδηλαριά και το Μαύρο-τραγανό, δίνουν κρασιά με πλούσια γεύση και σκούρο χρώμα.

Σάββατο, 27 Μάρτιος 2010 00:44

Ηρακλειά


Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

 

 

Μεγαλύτερη σε έκταση και με πιο άγρια ομορφιά από τα διπλανά Κουφονήσια και Σχοινούσα, η Ηρακλειά, θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί η ήρεμη δύναμη ανάμεσά τους γιατί φιλοξενεί εντυπωσιακό ορεινό όγκο αλλά και πολύ απάνεμες παραλίες, που προστατεύονται από τους δυνατούς ανέμους χάρη στη Νάξο και την Ίο.

Η ζωή στην Ηρακλειά κυλάει σε διαφορετικούς ρυθμούς, προσφέροντας ηρεμία και ξεκούραση, με πολλές εναλλακτικές προτάσεις για περιπάτους και συναρπαστικές εξερευνήσεις, μπάνιο σε πεντακάθαρες παραλίες, καταδύσεις σε θαυμάσιους βυθούς, αλλά και διασκέδαση στις παραδοσιακές νησιώτικες γιορτές.

Η Ηρακλειά είναι το δυτικότερο νησί των Μικρών Ανατολικών Κυκλάδων και βρίσκεται νότια της Νάξου και βορειοανατολικά της Ίου. Το νησί έχει επιφάνεια 18 τετραγωνικά χιλιόμετρα και στους δύο οικισμούς του ζουν περίπου 120 κάτοικοι, που ασχολούνται με την αλιεία, την κτηνοτροφία, τη γεωργία και τη μελισσοκομία.

Χώρα της Ηρακλειάς είναι η Παναγία, ενώ ασφαλτοστρωμένος δρόμος 4 χιλιομέτρων συνδέει τη Χώρα με τον δεύτερο οικισμό και λιμάνι του νησιού, τον 'Αγιο Γεώργιο, στις βόρειες ακτές.

Οι κάτοικοι της Ηρακλειάς είναι φιλόξενοι και πάντα καλημερίζουν τους ξένους με χαμόγελο. Στο νησί υπάρχουν 80 ενοικιαζόμενα δωμάτια, αλλά για την καλοκαιρινή σεζόν καλό θα είναι να έχετε κλείσει δωμάτιο από πριν. Τα ταβερνάκια, τα καφενεδάκια και τα μπαράκια του νησιού είναι γραφικά, καθαρά και η εξυπηρέτηση πλήρης, ενώ τα πατροπαράδοτα πανηγύρια δίνουν την ευκαιρία για μια άλλου είδους ανθρώπινη επαφή και ψυχαγωγία.

Αξιοθέατα

Χώρα: Χώρα της Ηρακλειάς είναι η Παναγιά, γραφικός οικισμός χτισμένος στο κέντρο του νησιού με άσπρα κυβόσχημα σπιτάκια, όπου δεσπόζει ο ναός των Εισοδίων της Θεοτόκου του 1919, ο οποίος εντυπωσιάζει με το μεγάλο του μέγεθος για τα μέτρα του νησιού.
'Aγιος Γεώργιος: Ο δεύτερος οικισμός και λιμάνι του νησιού, ο Άγιος Γεώργιος, στις βόρειες ακτές, απέχει 4 χλμ. από τη Χώρα. Το πανέμορφο χωριουδάκι απλώνεται στον μυχό ενός κόλπου με κρυστάλλινα γαλανά νερά, ψαροκάικα και βαρκούλες. Κόσμημα του οικισμού είναι ο ναός του Αγίου Γεωργίου, χτισμένος το έτος 1834.
Σπήλαιο 'Aη Γιάννη: Δυόμισι χιλιόμετρα προς τα νοτιοδυτικά της Παναγιάς βρίσκεται το περίφημο σπήλαιο του Άη Γιάννη με τον εντυπωσιακό διάκοσμο από σταλακτίτες, σταλαγμίτες και κολόνες, που συμπεριλαμβάνει και «σπηλαιόγαλα» (σπάνια σταλαγμιτική ύλη σε υδαρή κατάσταση). Πρόκειται για το μεγαλύτερο σπήλαιο των Κυκλάδων και ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στην Ελλάδα. Ογκώδεις σταλαγμίτες καθώς και κολώνες σε υπέροχα συμπλέγματα με σταλαγμίτες σε ιδιόμορφα σχήματα συνθέτουν το στολισμό του πρώτου θαλάμου του σπηλαίου. Το σπήλαιο βρίσκεται σε περίβλεπτη θέση με θέα προς τη θάλασσα και απέχει από αυτή μισή ώρα με τα πόδια. Από τον οικισμό Παναγία απέχει περίπου σαράντα λεπτά με τα πόδια.
Κάστρο: Σε λόφο κοντά στην παραλία Λιβάδι βρίσκεται το Κάστρο, φρούριο της ελληνιστικής περιόδου, σήμερα ερειπωμένο, που δείχνει το ιστορικό παρελθόν του νησιού. Στην ίδια περιοχή βρέθηκαν ερείπια ναών του Δία και της θεάς Τύχης.
'Αγιος Αθανάσιος: Σημαντικό αξιοθέατο αποτελεί και ο ομώνυμος οικισμός, με παλιά σπίτια.
Εκκλησίες: Στη Χώρα βρίσκεται ο ναός των Εισοδίων της Θεοτόκου, ενώ στον ομώνυμο οικισμό ο ναός του Αγίου Γεωργίου. Στα αξιοθέατα του νησιού που δεν πρέπει να παραλείψετε να επισκεφθείτε περιλαμβάνονται ο ναός του Ταξιάρχη, η Αγία Παρασκευή και το εκκλησάκι του Αγίου Μάµα.

Παραλίες

Ήσυχες αμμώδεις παραλίες με πεντακάθαρα γαλανά νερά είναι ο 'Αγιος Γεώργιος, το Λιβάδι, η Βορινή Σπηλιά και η Αλιμιά. Ακτές με βότσαλα είναι το Τουρκοπήγαδο, το Αμμούδι του Μέριχα και ο Καρβουνόλακος. Παραλίες με χαμηλά βράχια είναι ο Ξυλομπάτης και ο Τρίμπουνας.

Τοπικά προϊόντα

Ανάμεσα στα προϊόντα της Ηρακλειάς, κεντρική θέση κατέχουν το περίφημο ηρακλειανό θυμαρίσιο μέλι και τα εξαιρετικής ποιότητας τυροκομικά (μυζήθρα, ξινομυζήθρα, ανθότυρο και σκληρό τυρί). Στα τοπικά προϊόντα περιλαμβάνονται επίσης η φάβα, τα «αρανιστά» (είδος τραχανά) και τα «πιταρίδια» (σπιτικό ζυμαρικό).

Σάββατο, 27 Μάρτιος 2010 00:16

Δονούσα


Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

 

 

Μακριά από τους πιεστικούς ρυθμούς της μαζικής μετακίνησης, η Δονούσα είναι ένας πραγματικός παράδεισος για αυτούς που θέλουν να χαρούν τη φύση και να βιώσουν την αυθεντικότητα που διασώζεται στον τόπο και στους κατοίκους, κόντρα στο ρεύμα που επικρατεί στα πολύβουα τουριστικά θέρετρα. Η ζωή στη Δονούσα έχει μια ηρεμία και μια απλότητα που γοητεύει και ξεκουράζει τους επισκέπτες.
Η Δονούσα είναι το βορειότερο νησί των Μικρών Ανατολικών Κυκλάδων, του νησιωτικού συμπλέγματος μεταξύ Νάξου, Ίου και Αμοργού που περιλαμβάνει την Ηρακλειά, τα Κουφονήσια και τη Σχοινούσα. Έχει επιφάνεια 13 τετραγωνικά χιλιόμετρα και 160 μόνιμους κατοίκους, που ασχολούνται με την αλιεία, την κτηνοτροφία και, τα τελευταία χρόνια, με τον τουρισμό.
Πρωτεύουσα και κέντρο της τουριστικής ζωής του νησιού είναι η Δονούσα ή Σταυρός, πανέμορφος οικισμός με αυθεντικό κυκλαδίτικο χρώμα, κτισμένος σε έναν απάνεμο κόλπο στις νοτιοδυτικές ακτές, όπου βρίσκεται και το λιμάνι , καλά προφυλαγμένο από τους βοριάδες του Αιγαίου. Τον οικισμό στολίζει ο ναός του Τίμιου Σταυρού, (του 1902), κατάλευκο κτίριο λιτής αρχιτεκτονικής του 1902, με μπλε τρούλο και ένα καμπαναριό πραγματικό στόλισμα.
Ο Σταυρός διαθέτει όσα χρειάζονται οι επισκέπτες για μια άνετη και ευχάριστη διαμονή, ενώ για τους ιδιοκτήτες σκαφών ο μικρότερος μόλος στο εσωτερικό του λιμανιού, προσφέρει ασφαλές αγκυροβόλιο.
Δίπλα στο λιμάνι βρίσκεται μία από τις ωραιότερες παραλίες του νησιού, με ψιλή άμμο, του Σταυρού.
Σε ύψωμα ανατολικά του Σταυρού, δεσπόζουν οι «δίδυμες» εκκλησίες της Παναγίας και του Αγίου Ιωάννη, ένα ιδιότυπο αρχιτεκτονικό σύμπλεγμα όπου οι δύο βασιλικές ενώνονται κάτω από ένα μικρό καμπαναριό.
Ο κεντρικός δρόμος του νησιού συνδέει τον Σταυρό με τους άλλους τρεις οικισμούς την Μεσσαριά, τo Μερσίνι και την Καλοταρίτισσα στα βόρεια. Στο Μερσίνι θα συναντήσετε αιωνόβιο πλάτανο και πηγή με τρεχούμενα νερά, που αποτελούν σπάνιο θέαμα στις Κυκλάδες, κοντά στην εκκλησία της Αγίας Σοφίας με την υπέροχη θέα.

Αξιοθέατα

Σταυρός: Πρωτεύουσα και κέντρο της ζωής του νησιού είναι η Δονούσα ή Σταυρός, πανέμορφος οικισμός με αυθεντικό κυκλαδίτικο χρώμα, χτισμένος σε έναν απάνεμο κόλπο στις νοτιοδυτικές ακτές, όπου βρίσκεται και το λιμάνι, καλά προφυλαγμένο από τους βοριάδες του Αιγαίου.
Μερσίνι: Ένας καταπράσινος οικισμός με βερικοκιές, ροδακινιές και συκιές περιμένει είναι το Μερσίνι. Δροσερό νερό αναβλύζει από την πηγή στις ρίζες ενός αιωνόβιου πλάτανου κοντά στην εκκλησία της Αγίας Σοφίας.  Στη θέση Βαθύ Λιμενάρι υπάρχουν ερείπια οικισμών της γεωμετρικής εποχής, που είναι τα αρχαιότερα δείγματα κατοίκησης στο νησί. Στο Μερσίνι υπάρχει ένα αξιοθέατο ειδικού ενδιαφέροντος: το μεικτό σύστημα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, που έως το 2002 ηλεκτροδοτούσε τον οικισμό.
Καλοταρίτισσα: Η Καλοταρίτισσα βρίσκεται στο βόρειοανατολικό τμήμα της Δονούσας. Είναι ένα πανέμορφο χωριουδάκι με  χαμηλά πετρόχτιστα σπιτάκια και την κατάλευκη εκκλησία του Αγίου Γεωργίου.
Τίμιος Σταυρός: Ο Τίμιος Σταυρός είναι η μεγαλύτερη εκκλησία της Δονούσας καθώς και προστάτης του νησιού. Πρωτοχτίστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα. Μια δυνατή καταιγίδα γκρέμισε την εκκλησία και παρέσυρε όλα τα απομεινάρια της στη θάλασσα.   Η εικόνα της Ύψωσης του Τιμίου Σταυρού βρέθηκε μετά από μέρες στη αμμουδιά της Αγ. Παρασκευής στην Κάτω Μεριά της Αμοργού από τον Δημήτριο Σκοπελίτη ο οποίος οργάνωσε έρανο με σκοπό της ανέγερση νέου ναού, αυτή την φορά όμως ψηλότερα και σε ασφαλέστερη θέση. Το 1902 εγκαινιάσθηκε ο νέος ναός, τετράγωνος με τρούλο, που στολίζει σήμερα τον μεγαλύτερο οικισμό του νησιού, ο οποίος πήρε και το όνομά του από την εκκλησία - παλαιότερα λεγόταν Κάμπος.  Στη γιορτή του Σταυρού, στις 14 Σεπτεμβρίου, έρχονται προσκυνητές από τα γύρω νησιά με τάματα και λαμπάδες για να τον ευχαριστήσουν.  Το απόγευμα της παραμονής της 14 Σεπτεμβρίου γίνεται λειτουργία στην εκκλησία του Σταυρού και ακολουθεί εκδήλωση στον προαύλιο όπου προσφέρεται άρτος, φαγητό -το παραδοσιακό πατατάτο- και κρασί. Ακολουθεί πανηγύρι με παραδοσιακά συγκροτήματα.

Παραλίες

Για τους φίλους της θάλασσας, στις νότιες ακτές της Δονούσας υπάρχουν οι καταπληκτικές αμμουδιές Κέδρος, Βαθύ Λιμενάρι, Λιβάδι, Φύκιο, με βυθούς σε τιρκουάζ και βαθυγάλανες αποχρώσεις. Στη βορειοανατολική Δονούσα, οι τρεις παραλίες της Καλοταρίτισσας με μικρά βότσαλα και διάφανα κρυστάλλινα νερά λαμποκοπούν.

Τοπικά προϊόντα

Η πεντανόστιμη κουζίνα του νησιού περιλαμβάνει κατσικάκι γεμιστό με ρύζι, καβουρμά από χοιρινό, τηγανητές χορτόπιτες με σέσκουλα και μάραθο και, βέβαια, τη θαυμάσια «αξιαλομυζήθρα» και τα σπιτικά ζυµαρικά «κλωστά μακαρόνια» και «πιταρίδια». Πολύ εύγευστο είναι το ντόπιο κόκκινο ημίγλυκο ή γλυκό κρασί από ποικιλίες όπως βουδόματο, ροζακί, μανδηλαριά, αθήρι ή φωκιανό, ενώ την περίοδο του Οκτωβρίου οι κάτοικοι «ψήνουν» ρακί, που σερβίρεται με ξερά σύκα. Τη «γλυκιά κουζίνα» της Δονούσας συμπληρώνουν το παραδοσιακό παστέλι (σερβιρισμένο σε λεμονόφυλλα), και οι υπέροχες Φωτόπιτες, λουκουμάδες και ξεροτήγανα που φτιάχνουν στη γιορτή των Φώτων.

Παρασκευή, 26 Μάρτιος 2010 14:54

Αντίπαρος


Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

 

 

Λουσμένη στο εκθαμβωτικό φως του αιγαιοπελαγίτικου ήλιου και πλαισιωμένη από χρυσαφένιες αμμουδιές, η Αντίπαρος είναι ένα καλοκαιρινό θέρετρο ιδανικό για γαλήνιες και ήσυχες διακοπές, και ταυτόχρονα ένας τόπος διεθνώς φημισμένος λόγω του συναρπαστικού σπηλαίου του,  που είναι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα αξιοθέατα όλων των Κυκλάδων.

Προικισμένο με απόλυτη φυσική ομορφιά, το νησί της Αντιπάρου είναι γεμάτο με χρυσαφένιες αμμουδιές, κρυστάλλινα πεντακάθαρα νερά και κατάφυτα τοπία γεμάτα από κέδρους, που σίγουρα θα αιχμαλωτίσουν τη ματιά, την ψυχή και την καρδιά κάθε επισκέπτη.

Η Αντίπαρος βρίσκεται στο κέντρο του νησιωτικού συμπλέγματος των Κυκλάδων, σε κοντινή απόσταση από την Πάρο, τμήμα της οποίας αποτελούσε πριν χωριστεί λόγω γεωλογικών ανακατατάξεων στο χώρο του Αιγαίου.

Κύριος οικισμός και λιμάνι του νησιού είναι η Αντίπαρος ή Κάστρο, στις βόρειες ακτές. Εδώ, οι πλακόστρωτοι δρόμοι, τα ασβεστωμένα στενά, τα λουλουδιασμένα σπίτια και οι άπειρες αποχρώσεις του γαλάζιου της θάλασσας συνθέτουν μια εικόνα που μαγεύει κάθε επισκέπτη.

Η Αντίπαρος έχει έκταση 35 τετραγωνικά χιλιόμετρα και αριθμεί περίπου 1000 κατοίκους. Στην αρχαιότητα ήταν γνωστή ως Ωλίαρος (δασώδες νησί) και ήταν όντως κατάφυτη. Μια άγνωστη όμως καταστροφή άλλαξε τη μορφολογία του νησιού.

Το χωριό Αντίπαρος, η ομώνυμη πρωτεύουσα του νησιού, απλώνεται γύρω από το επιβλητικό κάστρο, προσφέροντας μια μοναδική θέα. Οι πλακόστρωτοι δρόμοι, τα ασβεστωμένα στενά, τα λουλουδιασμένα σπίτια και η μεγάλη πλατεία με τον ευκάλυπτο, συνθέτουν μια απαράμιλλη εικόνα. Οι οικισμοί του Αγίου Γεωργίου και του Σωρού είναι πολύ όμορφοι. Ειδικότερα, ο Άγιος Γεώργιος έχει υπέροχη θέα στη θάλασσα και το ακατοίκητο νησί Δεσποτικό.

Δυτικά της Αντιπάρου βρίσκονται τρία μικρά, ακατοίκητα σήμερα, νησιά που παρουσιάζουν μεγάλο αρχαιολογικό ενδιαφέρον: Το Δεσποτικό, το Τσιμιντήρι και το Στρογγυλό. Η αρχαιολογική σκαπάνη, στο νησάκι Δεσποτικό, έφερε στο φως τμήματα ενός αρχαίου ναού των κλασικών χρόνων, ένα αρχαϊκό δωρικό κιονόκρανο, μαρμάρινα τμήματα κτιριακών συγκροτημάτων, ειδώλια αλλά και πλήθος από αντικείμενα. Αν και ακατοίκητο στη σύγχρονη εποχή, το Δεσποτικό γνώρισε ημέρες δόξας και έντονης ανθρώπινης παρουσίας και συνδέεται στενά με τον Κυκλαδικό Πολιτισμό και την ιστορική εξέλιξη του Αιγαίου.

Το Δεσποτικό και το Στρογγυλό είναι δύο νησιά με παρθένα φύση και προστατευόμενα είδη. Για το λόγο αυτό περιλαμβάνονται στο δίκτυο Natura 2000.

Αξιοθέατα

Σπήλαιο: Στο κέντρο της Αντιπάρου, στο ύψωμα του Αγίου Ιωάννη, βρίσκεται ένα από τα ωραιότερα σπήλαια του κόσμου και το αρχαιότερο γνωστό σπήλαιο της Ελλάδας. Στην είσοδό του υπάρχει ο αρχαιότερος σταλαγμίτης της Ευρώπης, που χρονολογείται στα 45 εκατομμύρια χρόνια. Τετρακόσια δέκα σκαλοπάτια οδηγούν τους επισκέπτες σε βάθος 100 μέτρων, όπου θα απολαύσουν το φαντασμαγορικό θέαμα των σταλακτιτών και σταλαγμιτών. Στο εσωτερικό του σπηλαίου βρέθηκαν αρχαία αγγεία και σε διάφορα σημεία του υπάρχουν επιγραφές. Σώζεται μια αφιέρωση στη θεά 'Aρτεμη, το όνομα του λυρικού ποιητή Αρχίλοχου, όπως και τα ονόματα όσων σύμφωνα με την παράδοση είχαν συνωμοτήσει εναντίον του Μεγάλου Αλεξάνδρου και βρήκαν καταφύγιο στο σπήλαιο. Στην είσοδο του σπηλαίου βρίσκεται το εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη του Σπηλιώτη, χτισμένο τον 18ο αιώνα. Στις 7 Μαΐου γίνεται στην είσοδο του σπηλαίου το πανηγύρι του Αϊ-Γιάννη του Σπηλιώτη, με παραδοσιακά εδέσματα της Αντιπάρου και νησιώτικους χορούς.
Κάστρο: Ο παραδοσιακός οικισμός απλώνεται γύρω από το επιβλητικό ενετικό Κάστρο που κατασκευάστηκε τη δεκαετία του 1440 για να προστατέψει τους κατοίκους του νησιού από τις επιδρομές των πειρατών και κατοικήθηκε αδιάλειπτα ως τον 19ο αιώνα. Το Κάστρο αρχικά ήταν ένας ογκώδης πύργος με σπίτια χτισμένα γύρω του, που αποτελούσαν και τον εξωτερικό περίβολό του. Η βάση του κεντρικού πύργου, μια μεγάλη πύλη, καμάρες και ορισμένα σπίτια με εντοιχισμένα οικόσημα αποτελούν σήμερα τα κατάλοιπα του εντυπωσιακού Κάστρου. Ανάμεσα στα σπίτια είναι αρμονικά ενταγμένα και τρία εκκλησάκια, ο Χριστός, ο 'Aγιος Αντώνιος και ο 'Aγιος Ιωάννης ο Αποκεφαλιστής.
ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ – ΣΩΡΟΣ: Δύο μικροί οικισμοί του νησιού είναι ο 'Aγιος Γεώργιος και ο Σωρός. Ο 'Aγιος Γεώργιος διαθέτει μία από τις πιο όμορφες παραλίες του νησιού και έχει καταπληκτική θέα προς τη θάλασσα. Από το λιμανάκι του Αγίου Γεωργίου, με καΐκι, μπορείτε να επισκεφθείτε τα απέναντι ακατοίκητα νησάκια Δεσποτικό, Τσιμιντήρι, Στρογγυλό, που παρουσιάζουν εξαιρετικό πολιτιστικό ενδιαφέρον.
ΜΟΥΣΕΙΟ ΚΥΚΛΑΔΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ: Στην Αντίπαρο, μην παραλείψετε να επισκεφθείτε το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, όπου θα δείτε αντίγραφα περίφημων ειδωλίων, όπως την «Εγκυμονούσα» και τον «'Aνδρα που κάνει πρόποση».
Αντίπαρος: Το χωριό Αντίπαρος, η ομώνυμη πρωτεύουσα του νησιού, απλώνεται γύρω από το κάστρο της Αντιπάρου. Το χωριό έχει χίλιους περίπου μόνιμους κατοίκους. Οι πλακόστρωτοι δρόμοι, τα ασβεστωμένα στενά, οι λουλουδιασμένες αυλές και η μεγάλη πλατεία με τον ευκάλυπτο και τα μπαράκια, συνθέτουν ένα θαυμαστό πίνακα. Το λιμάνι είναι γεμάτο με γραφικά ψαροκάικα, καφενεία και ψαροταβέρνες. Ενα πλακόστρωτο σοκάκι αρχίζει από το λιμάνι και οδηγεί στο Κάστρο, τον παλιό παραδοσιακό οικισμό της Αντιπάρου. Στα αξιοθέατα της Αντιπάρου περιλαμβάνεται η μητρόπολη του πολιούχου της, Αγίου Νικολάου, που χτίστηκε το 1783 δίπλα στην είσοδο του Κάστρου, και το Πολιτιστικό Κέντρο με τη Βιβλιοθήκη. Επίσης, το μνημείο Αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης και η βιβλιοθήκη.

Παραλίες

Η Αντίπαρος περιτριγυρίζεται από πανέμορφες χρυσαφένιες αμμουδιές με Ψαραλική, Σιφνέικος Γιαλός, 'Aγιος?γαλαζοπράσινα πεντακάθαρα νερά, όπως:  Σπυρίδωνας, 'Aγιος Γεώργιος, Διαπόρι, Θεολόγος, Λιβάδι. Η μορφολογία του νησιού δίνει στον επισκέπτη τη δυνατότητα να εξερευνήσει απάτητες αμμουδιές μοναδικής ομορφιάς ή να κατευθυνθεί σε πιο πολυσύχναστες παραλίες. Κατόπιν συνεννόησης, μπορείτε να μεταφερθείτε στις παραλίες με καΐκι ή ακόμα και να κάνετε το γύρο του νησιού από το λιμάνι της Αντιπάρου έως τον Αϊ-Γιώργη, μια διαδρομή που θα σας χαρίσει μαγευτικές εικόνες: οι αμμουδερές παραλίες εναλλάσσονται με θαλασσινές σπηλιές και βράχους διαφόρων αποχρώσεων και εντυπωσιακών σχηματισμών, σε έναν συναρπαστικό συνδυασμό με το γαλαζοπράσινο της θάλασσας.

Τοπικά προϊόντα

Ο επισκέπτης της Αντιπάρου θα γνωρίσει τη ζεστασιά, την καλοσύνη και τη φιλοξενία των νησιωτών, και θα βρει πολλά μέρη φτιαγμένα με μεράκι για να απολαύσει τον καφέ του ή τοπικά σπιτικά γλυκά, ενώ για τους λάτρεις της νυχτερινής ζωής υπάρχουν μπαράκια που θα τους χαρίσουν μια ξέγνοιαστη και όμορφη βραδιά. Σε όλο το νησί υπάρχουν παραδοσιακές ταβέρνες που προσφέρουν ψητό χταποδάκι, φρέσκο ψάρι ή ντόπιο κρέας, αλλά και τοπικές γεύσεις με κάπαρη και ξινομυζήθρα, με τη συνοδεία εξαιρετικού κρασιού και τσικουδιάς. Στην Αντίπαρο όλο τον Οκτώβρη λειτουργούν παραδοσιακά καζάνια (αποστακτήρια) τσικουδιάς και σούµας, πατροπαράδοτων ποτών της περιοχής. Ιδιαίτερες γεύσεις της Αντιπάρου αποτελούν το θαυμάσιο αγριοκούνελο κρασάτο, ο κόκορας πατίδος, τα αποκριάτικα ραβιόλια, τα χριστουγεννιάτικα μπουρεκάκια και τα πεντανόστιμα τυροκομικά: κεφαλοτύρι, λαδοτύρι, ξινομυζήθρα, τουλομοτύρι.

Παρασκευή, 26 Μάρτιος 2010 08:56

Άνδρος

Δύο μόλις ώρες από το λιμάνι της Ραφήνας βρίσκεται, η Άνδρος, ένα νησί με ιδιαίτερη προσωπικότητα, που συνδυάζει τα κυκλαδίτικα χαρακτηριστικά, με την ήρεμη αυτάρκεια ενός τόπου με πλούσια ενδοχώρα, την μακραίωνη ιστορία και την πλούσια παράδοση. Είναι το βορειότερο νησί των Κυκλάδων και το δεύτερο σε μέγεθος μετά τη Νάξο, με έκταση 373 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Σε αντιδιαστολή με τα περισσότερα κυκλαδονήσια η Άνδρος είναι καταπράσινη, χάρη στα πολλά επιφανειακά και υπόγεια νερά της.

Σε αυτό το ιδιαίτερο φυσικό περιβάλλον διασώζεται μια αρχοντική πολιτιστική κληρονομιά και μια πλούσια ναυτική παράδοση, που ξεκινά από τα βάθη των αιώνων και συνεχίζεται μέχρι σήμερα, με πολλούς Ανδριώτες πλοιοκτήτες και ναυτικούς, ζωγράφους, γλύπτες και λόγιους. Η Άνδρος εύστοχα έχει χαρακτηριστεί ως «πλωτό μουσείο πολιτισμού».  Ο επισκέπτης έχει την ευκαιρία να συνδυάσει τις διακοπές του με υψηλού επιπέδου και ποικίλου ενδιαφέροντος εκδηλώσεις.

Πρωτεύουσα του νησιού είναι η Χώρα της Άνδρου, χτισμένη πάνω σε μια χερσόνησο στις ανατολικές ακτές του νησιού, ένας πανέμορφος οικισμός ακριβώς δίπλα στο γαλάζιο του πελάγους που συνδυάζει την παραδοσιακή κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική με τα νεοκλασικά αρχοντικά. Στην Άνδρο τα σπίτια έχουν κόκκινα κεραμίδια, κάτι που προσθέτει μια ακόμα πινελιά στον πολύχρωμο πίνακα του κυκλαδίτικου τοπίου.

Στο βόρειο τμήμα του νησιού θα συναντήσετε τους παραθαλάσσιους οικισμούς Γαύριο και Μπατσί που οι δυο μαζί διαθέτουν την κύρια τουριστική υποδομή του νησιού. Το Γαύριο είναι το βασικό λιμάνι της Άνδρου. Στους οικισμούς του νότιου τμήματος του νησιού δεσπόζει ο Όρμος Κορθίου, ένα γραφικό χωριό με μεγάλη παραλία, που έχει εξελιχθεί σε παραθεριστικό κέντρο.

Η Άνδρος είναι κατάλληλη για πεζοπορία, διαθέτοντας αρκετό πράσινο και  εναλλαγή υψωμάτων και κοιλάδων. Το σηματοδοτημένο δίκτυο του νησιού περιλαμβάνει 12 διαδρομές λιθόστρωτων δρόμων και μονοπατιών συνολικού μήκους 85 χιλιόμετρων και δίνει τη δυνατότητα στον απαιτητικό περιηγητή της Άνδρου να γνωρίσει την ιστορία και τον πολιτισμό της.

Αξιοθέατα

Χώρα: Η Χώρα της 'Ανδρου είναι όλη ένα αξιοθέατο, με δρόμους από μαύρο μάρμαρο, υπέροχα αρχοντικά, τέσσερα μουσεία και βενετσιάνικο κάστρο. Στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Χώρας εκτίθενται πολύ σημαντικά ευρήματα από το εντυπωσιακό πολιτιστικό παρελθόν του νησιού, ανάμεσα στα οποία δεσπόζει το περίφημο άγαλμα του Ερμή της 'Ανδρου, που βρέθηκε στην Παλαιόπολη.
Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Γουλανδρή: Ένα μουσείο με διεθνή ακτινοβολία, που εγκαινιάστηκε το 1979 και επεκτάθηκε το 1986. Η Νέα Πτέρυγα του μουσείου περιλαμβάνει βιβλιοθήκη, πωλητήριο, αίθουσα προβολών και χώρους με δυνατότητες παρουσίασης εκθέσεων διεθνούς εμβέλειας. Κατά τη μεγαλύτερη διάρκεια του χρόνου εκτίθενται έργα νεώτερων Ελλήνων καλλιτεχνών (Φασιανός, Παύλος, Κουνέλης, Τσόκλης, Ψυχοπαίδης, Μανωλίδης κ.α.) αλλά και σημαντικών ξένων (Rodin, Richier, Cesar). Οι περιοδικές εκθέσεις έργων μεγάλων καλλιτεχνών που το Ίδρυμα οργανώνει κάθε καλοκαίρι στη Νέα Πτέρυγα αποτελούν σημαντικά γεγονότα για τον κόσμο της τέχνης. Μέχρι σήμερα έχουν φιλοξενηθεί έργα των Picasso, H. Matisse, V. Kandinsky, Balthus, Δ. Γαλάνη, A. Giacometti, P. Klee, Chagal, G. de Chirico, A. Rodin – C. Claudel k.;a.. Η συλλογή έργων σύγχρονης τέχνης είναι από τις σημαντικότερες της Ελλάδας. To μουσείο ανήκει στο Ίδρυμα Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή.
Χώρα-Ναυτικό Μουσείο: Το Ναυτικό Μουσείο ιδρύθηκε το έτος 1972. Τα εκθέματα είναι πρωτότυπα και παρουσιάζουν ζωντανά, όλη την ιστορία της Ανδριώτικης εμπορικής ναυτιλίας, από τα αρχαία χρόνια μέχρι σήμερα.
Χώρα- Μουσείο Λαογραφίας και Χριστιανικής Τέχνης: Ένα ξεχωριστό μουσείο στην Χώρα της Άνδρου. Στεγασμένο σε παλαιό παγοποιείο αναδεικνύει τον λαϊκό πολιτισμό του νησιού και ενημερώνει τον επισκέπτη αξιόπιστα για την αγιογραφία, την εκκλησιαστική αργυροχοϊα και τα ξυλόγλυπτα τέμπλα των εκκλησιών της Άνδρου. Κατά την διάρκεια του καλοκαιριού διοργανώνονται πρωτότυπα εικαστικά δρώμενα, φεστιβάλ και διάφορες επιστημονικές και θεματικές εκδηλώσεις.
Αρχαιολογικοί χώροι: Οι πιο ενδιαφέροντες αρχαιολογικοί χώροι της 'Ανδρου είναι:
Η Παλαιόπολη, νοτιότερα από το Μπατσί, που είναι χτισμένη στην πλαγιά του όρους Πέταλο, στη θέση της αρχαίας πρωτεύουσας της 'Ανδρου. Είναι ένας παραθαλάσσιος οικισμός με πολύ πράσινο και μεγάλο αρχαιολογικό ενδιαφέρον.
Από την αρχαία 'Ανδρο που υπήρξε πρωτεύουσα του νησιού από την Κλασική έως την Ρωμαϊκή εποχή, έχουν βρεθεί λείψανα του τείχους, της αγοράς, ναών, αλλά και αγγεία, κοσμήματα, γλυπτά, κ.α., που φιλοξενούνται στο αρχαιολογικό μουσείο της Παλαιόπολης.
Επίσης, στον αρχαιολογικό χώρο του γεωμετρικού οικισμού της Ζαγοράς, σώζονται ερείπια του τείχους και ίχνη κατοικιών. Στην περιοχή βρέθηκαν γλυπτά, κεραμικά και λίθινα εργαλεία, που βρίσκονται στο αρχαιολογικό μουσείο της Παλαιόπολης.
Ο αρχαιολογικός χώρος της Υψηλής, στην περιοχή Κάτω Απροβάτου ανήκει στη Γεωμετρική Περίοδο. Στην περιοχή διακρίνονται ερείπια του οικισμού και οχυρωμένης ακρόπολης. Στο κέντρο περίπου της ακροπόλεως, ανασκάφτηκε ο ναός, ο οποίος είναι μεγαρόσχημος, με διαστάσεις 7 επί 10 μέτρα και χρονολογείται στην Αρχαϊκή Εποχή (6ος αιώνας π.Χ.). Ο διπλός βωμός και τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι ενδεχομένως υπήρχε εδώ διπλή λατρεία, ίσως της Δήμητρας και της Περσεφόνης. Επίσης, μέσα στα όρια της ακροπόλεως αποκαλύφθηκε τμήμα σημαντικού οικοδομικού συγκροτήματος με τέσσερις οικιστικές φάσεις, από τη Γεωμετρική μέχρι και την Ελληνιστική και Ρωμαϊκή Εποχή. Ο οικισμός φαίνεται να εγκαταλείφθηκε σε μεγάλη έκταση κατά το τέλος του 8ου αι. π.Χ., αλλά η ζωή συνεχίστηκε στον περιορισμένο χώρο της ακροπόλεως.
'Αλλος ένας μικρός, αλλά αξιόλογος αρχαίος οικισμός ανακαλύφθηκε στη θέση Μικρογιάλι, στην ανατολική ακτή της βόρειας 'Ανδρου. Τα κεραμικά ευρήματα δείχνουν ότι χρονολογικά αντιστοιχεί με έναν άλλο σημαντικό οικισμό των Κυκλάδων στην Κεφάλα της Κέας. Το Μικρογιάλι καλύπτει την πολύ ενδιαφέρουσα μεταβατική φάση από τη Νεολιθική Εποχή στην πρώτη περίοδο της Εποχής του Χαλκού, την Πρωτοκυκλαδική (3η χιλιετία π.Χ.), που αποτελεί και την αρχή του Κυκλαδικού Πολιτισμού.
Χωριά Μενήτες: Τα χωριά Μενήτες με την πλούσια ιστορία υγρού στοιχείου και με το χωριό Σάριζα αναμεσά τους ονομάστηκαν απο τη αρχαιότητα "Πηγές του Διονύσου" που σύμφωνα με την μυθολογία έτρεχαν κρασί.
Κάστρα: Η 'Ανδρος έχει δύο ενετικά κάστρα. Το πρώτο βρίσκεται στη Χώρα. Μια μικρή πέτρινη γέφυρα συνδέει τη Χώρα με τη νησίδα όπου το 1207 χτίστηκε το Κάστρο από τον Ενετό Μαρίνο Δάνδολο. Το κάστρο καταστράφηκε το 1943, κατά τη διάρκεια βομβαρδισμών του νησιού από τους Γερμανούς και σήμερα σώζονται τα υπολείμματά του. Το δεύτερο κάστρο είναι το Κάστρο της Φανερωμένης ή Πάνω Κάστρο, που βρίσκεται βόρεια του όρμου του Κορθίου σε ύψος 600 μέτρων. Αποτελούσε τη μεγαλύτερη οχυρωμένη πολιτεία της 'Ανδρου, που τότε φιλοξενούσε 1.000 κατοίκους.
Πύργος Αγίου Πέτρου: Περίπου 3 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Γαυρίου βρίσκεται ο εντυπωσιακός Πύργος του Αγίου Πέτρου, κλασική-ελληνιστική φρυκτωρία (παρατηρητήριο. Xρονολογείται γύρω στον 4ο -3ο αιώνα π.Χ. Ο Πύργος είναι κυλινδρικός, με ύψος 20μ. και διάμετρο 9,40μ. κατασκευασμένος από σχιστόλιθο. Χρησίμευε για την προστασία των κατοίκων από τις επιδρομές εχθρών και πειρατών. Σήμερα ο θόλος της βάσης έχει καταρρεύσει, όπως επίσης και το τμήμα του επάνω μέρους του πύργου. Σώζεται όμως, ακόμα, τμήμα της ελικοειδούς πέτρινης σκάλας που οδηγούσε παλιά σε άλλους πέντε περίπου ορόφους.
Αποίκια: Βόρεια από τη Χώρα, ο καταπράσινος αυτός οικισμός είναι διάσημος για τα νερά του. Φημισμένη είναι η πηγή Σάριζα. Το νερό της είναι διουρητικό και ενδείκνυται για παθήσεις των νεφρών και του στομάχου.
Καϊρειος Βιβλιοθήκη: Η Καϊρείος Βιβλιοθήκη ιδρύθηκε με Προεδρικό Διάταγμα το 1987 ως νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Σήμερα η Βιβλιοθήκη διαθέτει 35.000 τόμους εντύπων (πολλά από τα οποία είναι παλαιές και δυσεύρετες εκδόσεις), χειρόγραφα, εκτενέστατο αρχείο, πολλά έργα τέχνης και αντικείμενα ιστορικής αξίας και λαϊκού πολιτισμού. Στη Βιβλιοθήκη λειτουργεί δανειστικό τμήμα και τμήμα με παιδικά βιβλία. Το Ίδρυμα οργανώνει κάθε χρόνο επιμορφωτικά σεμινάρια βιβλιοδεσίας, συντηρήσεως παλαιών βιβλίων και εγγράφων και συντηρήσεως και καταγραφής λαογραφικών αντικειμένων.
Πυργόσπιτα: Αξιόλογοι είναι και οι πύργοι – κατοικίες προυχόντων που χτίστηκαν κατά τον 17ο και 18ο αιώνα. Πρόκειται για ψηλές τετράγωνες οικίες με πολλά δωμάτια και αποθήκες. Η πρόσβαση στους πύργους αυτούς γίνονταν με μικρή θύρα που βρίσκονταν πολύ ψηλότερα από το έδαφος και κινητή σκάλα. Μια σειρά πολεμικών ευρημάτων και ειδικών κατασκευών προστάτευαν τους ενοίκους. Αντιπροσωπευτικότεροι είναι ο Πύργος του Μπίστη (Μουβελά) στις Στενιές του 17ου αι., ο Πύργος του Μαστρογιαννούλη στον Αμόλοχο του 17ου –18ου αι., ο Πύργος του Λορέντζου Καϊρη στη Μεσαριά και ο πύργος του Φολερού στις Στραμπουργιές.

Παραλίες

Οι παραλίες της 'Ανδρου είναι θαυμάσιες και προσφέρουν πολλές εναλλακτικές επιλογές για καλό κολύμπι, κατάδυση σε μαγικούς βυθούς και αποτελεσματικό υποβρύχιο ψάρεμα. Από τις ωραιότερες είναι το «Πήδημα της Γριάς» στον όρμο Κορθίου με πολύ ενδιαφέροντες σχηματισμούς διάβρωσης στα βράχια, η παραλία του Γαυρίου, ο όρμος Φελλός, η Χρυσή 'Αμμος, οι παραλίες στο Μπατσί, στην Αγία Μαρίνα, στην Παλαιόπολη, στον Όρμο Κορθίου, στην Αγία Αικατερίνη και στους κολπίσκους Καλαμονάρι και Μπουρό.

Τοπικά προϊόντα

Η Άνδρος είναι πλούσια σε τοπικά προϊόντα. Από τα ονομαστά τυροκομικά της, τα πιο γνωστά είναι η αρμεξιά, το χλωρό, ο μανούσος και το βωλάκι. Επίσης, παράγει νόστιμα λουκάνικα και άλλους χοιρινούς μεζέδες, όπως χοιρομουρίδα και σίσιρα, λαρδί ή πασπαλά, τσιγαρίδα, σισιρόπιτα, ζηλαδιά ή πηχτή. Τα Χοιροσφάγια  στην 'Ανδρο ξεκινούν το φθινόπωρο και κρατούν ως τα τέλη του χειμώνα. Φημισμένα είναι και τα αμυγδαλωτά της με το ανθόνερο, τα καλισούνια, το παστέλι, φτιαγμένο με το περίφημο θυμαρίσιο μέλι της 'Ανδρου. 'Αλλο ανδριώτικο γλυκό είναι οι παστελαριές, που φτιάχνονται με ξερά σύκα και κανέλα, παστιτσάκια και γλυκά του κουταλιού με το πιο ιδιαίτερο τον Λεμονανθό. Η 'Ανδρος παράγει καλό κρασί και προϊόντα από τον μούστο, όπως πετιμέζι, μουσταλευριά, «ξερή», σουτζούκια. Από ποτά δοκιμάστε επίσης τη σουμάδα και το πότζι, ρακί με μέλι.


Τετάρτη, 24 Μάρτιος 2010 08:47

Ανάφη


Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

 

 

Η Ανάφη, που βρίσκεται ανατολικά της Σαντορίνης, είναι ένα από τα πιο γραφικά μικρά νησάκια του κυκλαδικού συμπλέγματος, καθώς κατορθώνει να διατηρεί άθικτη τη φυσική της ομορφιά και την πλούσια λαϊκή της παράδοση. 

Η μικρή Ανάφη είναι ένα πανέμορφο και φιλόξενο καταφύγιο για όσους αναζητούν το αυθεντικό στις διακοπές τους: Χρυσαφένιες αμμουδιές, βαθυπράσινα νερά, κατάλευκοι οικισμοί, φιλόξενοι άνθρωποι και πλούσια έθιμα είναι στοιχεία που  καθιστούν το νησί αυτό μοναδικό για όσους επιθυμούν γαλήνιες διακοπές και έναν απλό τρόπο ζωής.

Σε έκταση μόλις 40 τετραγωνικών χιλιομέτρων η Ανάφη συγκεντρώνει ασυνήθιστα πολλές φυσικές ομορφιές και αξιοθέατα. Οι πανέμορφες παραλίες του νότου με τη χρυσή άμμο, η φυσική αγριάδα των απόκρημνων βράχων του βορρά, τα  μονοπάτια που προσφέρονται για πεζοπορία, τα ανεξερεύνητα σπήλαια, οι ιαματικές πηγές, η ιδιαίτερη αρχιτεκτονική της χώρας και τα δεκάδες αρχαιολογικά ευρήματα  που βρίσκονται διάσπαρτα παντού, συνθέτουν την εικόνα ενός τόπου που προσφέρει μοναδικές συγκινήσεις.

Οι βραχώδεις απόκρημνες πλαγιές που το καλοκαίρι παραδίνονται στη ζέστη του αιγαιοπελαγίτικου ήλιου, το χειμώνα σκεπάζονται με ένα καταπράσινο χαλί χλόης και την άνοιξη γεμίζουν αγριολούλουδα σε όλους τους χρωματισμούς, ενώ μοσχοβολά το θυμάρι και το φασκόμηλο.

Η Ανάφη έχει ένα μόνο χωριό, τη Χώρα, που είναι χτισμένο στα ερείπια του βενετσιάνικου κάστρου, με ολόλευκα σπίτια με θόλους και με στενά δρομάκια φτιαγμένα από πέτρα, όμοια με αυτά που υπάρχουν στην περιοχή Αναφιώτικα, που απλώνεται κάτω από την Ακρόπολη της Αθήνας. Εδώ η λαϊκή κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική ξεδιπλώνεται σε όλη της την ομορφιά: στενά πλακόστρωτα σοκάκια, κάτασπρα χαμηλά σπίτια με φρεσκοβαμμένα μπλε παράθυρα και θόλους στη στέγη (ένα τοπικό αρχιτεκτονικό γνώρισμα που μονώνει τα σπίτια από τον ήλιο και τον αέρα) και αυλές γεμάτες λουλούδια, κάτω από το εκτυφλωτικό αιγαιοπελαγίτικο φως.

Η Χώρα απέχει 3 χλμ. από το λιμάνι του Αγίου Νικολάου.  Ανάμεσα στον Άγιο Νικόλαο και τη Χώρα, ανατολικά, είναι σκαρφαλωμένο το Κλεισίδι, μικρός οικισμός με ελάχιστα σπιτάκια και ξενώνες.

Οι επισκέπτες μπορούν με τα ντόπια καΐκια ή με το σκάφος τους να κάνουν, αν ο καιρός το επιτρέπει, τον περίπλου του νησιού, ή θαλάσσιες εκδρομές στα κοντινά νησάκια Φτενά, Παχιά (Αναφόπουλο), Μακριά, που έχουν κηρυχθεί περιοχές ιδιαίτερου φυσικού κάλλους.

Αξιοθέατα

Χώρα: Η σημερινή Χώρα είναι χτισμένη αμφιθεατρικά, στο κέντρο του νησιού. Αποτελεί τυπικό δείγμα κυκλαδίτικης αρχιτεκτονικής, με ασπροβαμμένα μονώροφα σπίτια, θολωτές πόρτες και κάτασπρες αυλές. Είναι χτισμένο στα ερείπια του βενετσιάνικου κάστρου. Ένας δρόμος 3 χλμ. περίπου τη συνδέει με το λιμανάκι του Αγίου Νικολάου. Έχει 273 κατοίκους. Στα αξιοθέατα της Χώρας περιλαμβάνονται οι πολλές εκκλησίες: ο μητροπολιτικός ναός του Αγίου Νικόλαου με το ξυλόγλυπτο τέμπλο, ο Τίμιος Σταυρός με εικόνα του 10ου αιώνα, η Κοίμηση της Θεοτόκου, ο Άγιος Σπυρίδων, οι 'Αγιοι Ανάργυροι, εξαίρετα δείγματα λαϊκής αρχιτεκτονικής, όπως και οι ανεμόμυλοι στην πλαγιά του λόφου γύρω από τη Χώρα, που αντιστέκονται χρόνια τώρα ατάραχοι στους δυνατούς ανέμους του Αιγαίου. Στη Χώρα βρίσκεται η Αρχαιολογική Συλλογή Ανάφης, που περιλαμβάνει αγάλματα και άλλα πολύ ενδιαφέροντα ευρήματα από τις ανασκαφές στο νησί.
Μονή Ζωοδόχου Πηγής: Η μονή της Ζωοδόχου Πηγής είναι κτισμένη στα ερείπια του ναού του Αιγλήτου Απόλλωνα. Το καθολικό του μοναστηριού υψώνεται πάνω στα θεμέλια του αρχαίου ναού. Ο περίβολος του αρχαίου ιερού χρησιμοποιήθηκε ως περίβολος και του χριστιανικού μοναστηριού, πάνω στον οποίο ακούμπησαν τα κελιά και μικρότερα παρεκκλήσια. Το ίδιο το καθολικό είναι ένας μονόχωρος τρουλαίος ναός με νεότερο πολύτοξο καμπαναριό στη δυτική πρόσοψη. Εσωτερικά διασώζει ωραίο ζωγραφιστό και ξυλόγλυπτο τέμπλο του 19ου αιώνα. Οι περισσότερες εικόνες είναι έργα του Νικολάου Καραβία από το δεύτερο μισό επίσης του 19ου αιώνα, ανάμεσα στις οποίες και η σαφώς πρωιμότερη εικόνα της Καλαμιώτισσας με την αργυρεπίχρυση επένδυση.
Μονή Καλαμιώτισσας: Στα ερείπια του αρχαίου ιερού του Απόλλωνα στο όρος Κάλαμος είναι χτισμένο το Κάτω Μοναστήρι της Παναγίας της Καλαμιώτισσας (1887) με το εκκλησάκι της Ζωοδόχου Πηγής, που διαθέτει ξενώνες και πολλά ιερά κειμήλια. Στις 8 Σεπτεμβρίου έρχονται εκεί προσκυνητές με καΐκια και ακολουθεί μεγάλο πανηγύρι υπό τους ήχους τσαμπούνας, κλαρίνου, βιολιού και λαγούτου, με νησιώτικα τραγούδια, συχνά αυτοσχέδια, που αναφέρονται σε αυτόν που σέρνει κάθε φορά το χορό (συνήθως αναφιώτικο συρτό). Σε απόσταση περίπου μίας ώρας από την Κάτω Μονή, στην κορυφή του επιβλητικού όρους του Καλάμου, βρίσκεται το Πάνω Μοναστήρι της Παναγίας της Καλαμιώτισσας, που χτίστηκε το 1715 στη θέση μεσαιωνικού παρατηρητηρίου. Η εμπειρία που προσφέρει η θέα από το μοναστήρι είναι συγκλονιστική.
Κάλαμος: Η πιο αξιόλογη τοποθεσία του νησιού είναι ο Κάλαμος. Ο Κάλαμος θεωρείται ο δεύτερος μεγαλύτερος μονόλιθος της Μεσογείου, μετά το Γιβραλτάρ έχει ύψος 460 μ. και θεωρείται, κατά τη γνώμη του Γάλλου περιηγητή Τουρνεφόρ, ένα από τα τρομερότερα του κόσμου. Στην κορυφή του βρίσκεται η μονή της Παναγίας Καλαμιώτισσας, που πήρε αυτό το όνομα γιατί η εικόνα της βρέθηκε δεμένη πάνω σε ένα καλάμι.Το όρος Κάλαμος αποτελεί πρόκληση για τους αναρριχητές.Η πρώτη αναρριχητική διαδρομή στην Ανάφη ανοίχτηκε το 1999 και ονομάστηκε «Αργοναυτική Εκστρατεία». Χρειάζονται 5-7 ώρες για την ανάβαση έως την κορυφή του βουνού όπου ο επισκέπτης μένει άφωνος από τη θέα του απέραντου γαλάζιου. Η επιστροφή γίνεται από καλογραμμένο μονοπάτι το οποίο διέρχεται και από το μοναστήρι της Ζωοδόχου Πηγής. Για την πρόσβαση απαιτείται βάρκα την οποία μπορείτε να νοικιάσετε από το λιμάνι (10 περίπου λεπτά). Οι ορθοπλαγιές έχουν προσανατολισμό Βόρειο, Ανατολικό και Νότιο. Η νότια βρίσκεται στη σκιά ως νωρίς το μεσημέρι ενώ η βόρεια και η Ανατολική το απόγευμα. Ιδανικότερη εποχή είναι η άνοιξη από Απρίλη έως και Ιούνη και το φθινόπωρο, από Σεπτέμβρη έως Νοέμβρη.
Καστέλλι: Ο λόφος της αρχαίας πόλης έχει ύψος 327 μέτρα. Εδώ διακρίνονται τα ερείπια του άστεως της πόλης κράτους των Αναφαίων,που ιδρύθηκε πιθανώτατα τον 80 π.χ. αιώνα από Δωριείς αποίκους και κυριάρχησε στη ζωή του νησιού ώς το τέλος του αρχαίου κόσμου.Στο Καστέλλι, είναι ορατή η οχύρωση της πόλης και εκτεταμένα κατάλοιπα του νεκροταφείου της. Τα εθρήματα απο τη ρωμαϊκή περίοδο, εποχή ακμής για το νησί είναι πλούσια και διεσπαρμένα στην περιοχή, με ιδιαίτερα εντυπωσιακή τη σαρκοφάγο που βρίσκεται δίπλα στο ιστορικό ξωκλήσι Παναγιά στο Δοκάρι.
Εκκλησίες: Το θρησκευτικό συναίσθημα των κατοίκων είναι ανεπτυγμένο, γεγονός που μαρτυρούν και οι ογδόντα περίπου ναοί που υπάρχουν στο νησί.
Γειτονικά Νησιά: Η περιήγηση στα μικρά νησάκια που περιβάλλουν την Ανάφη μπορεί να αποτελέσει μια ευχάριστη περιπέτεια. Επιλέξτε κάποιο από τα παρακάτω νησάκια, τα οποία μπορείτε να επισκεφθείτε με βάρκα ή σκάφος: Μεγάλο και Μικρό Φτενά, Παχιά ή Αναφόπουλο, 'Aνυδρος, Πούντα του Δραπάνου.

Παραλίες

Η Ανάφη διαθέτει δεκάδες υπέροχες παραλίες με χρυσαφένιες αμμουδιές και διαφανή νερά. Ιδανικές για κολύμπι είναι οι νότιες αμμουδιές του νησιού και η παραλία Καταλυμάτσα, με τα αρχαιολογικά ευρήματα από το αρχαίο λιμάνι. Πολύ όμορφες είναι η παραλίες Κλεισίδι, (όπου πάει και αυτοκίνητο) Μικρός και Μεγάλος Ρούκοuvας (με μεγάλη αμμουδιά) και οι περιοχές Κατσούνι (κοντά στο λιμάνι του Αγίου Νικολάου), Φλαμουρού, 'Aη Γιάννης. Μέγας Ποταμός και Μοναστήρι. Στο Κλεισίδι και στο Ρούκουνα υπάρχουν και όμορφα παραλιακά ταβερνάκια με παραδοσιακό φαγητό. Στα βόρεια της Ανάφης υπάρχουν βραχώδεις ακτές, που σχηματίζουν ένα εξωπραγματικό τοπίο, που σίγουρα αξίζει να δείτε. Στην περιοχή Βάγια υπάρχουν και ιαματικές πηγές. Άλλες παραλίες είναι οι Αγ. Νικόλαος ή Όρμος, Χάλαρα, Βρύση, Λιβόσκοπο, Αγ. Ανάργυροι

Τοπικά προϊόντα

Στην Ανάφη παράγεται η σπάνια ποικιλία κρασιού στροφυλιάτικο. Αξίζει επίσης να δοκιμάσετε το υπέροχο θυμαρίσιο μέλι, το γευστικότατο κατσικίσιο τυρί, τα πετρομπάρμπουνα και τη μοναδίκη αστακομακαρονάδα, τα χειροποιήτα λουκάνικα, από χοιρινό τοπικό κρέας, με πολύ ξύδι και μπαχαρικά, το λαδοτύρι, το Αναφιώτικο λάδι, το μαύρο ψωμί, τις κρίθινες κουλούρες, τα φύλλα κάπαρης τουρσί, τα γεμιστά (σκαλτσούνια με σουσάμι και μέλι) και τα ξεροτήγανα (δίπλες).

Τρίτη, 23 Μάρτιος 2010 23:58

Αμοργός


Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

 

 

Στη μέση του «απέραντου γαλάζιου», με μια ιδιαίτερη φυσική ομορφιά, με τη λιτή αρχιτεκτονική των οικισμών της και τους φιλόξενους κατοίκους της, αλλά και με μια πλούσια πολιτιστική κληρονομιά, η Αμοργός αντιστέκεται στους ρυθμούς της σύγχρονης εποχής, εκπλήσσοντας ευχάριστα και γοητεύοντας κάθε επισκέπτη.

Όσοι την επισκέπτονται, μαγεύονται από την ξεχωριστή αύρα αυτού του τόπου και γίνονται φανατικοί του θαυμαστές. Η Αμοργός δεν πρωτοστατεί σε ηχηρές διαφημιστικές εκστρατείες. Διακριτικά διαφημίζεται από στόμα σε στόμα, σε ένα κοινό που αναζητά την αυθεντικότητα, την ιδιαιτερότητα, την αρμονική συνύπαρξη φύσης και παράδοσης. Οι επισκέπτες της έρχονται ως τουρίστες και φεύγουν ως φίλοι, έχοντας στις βαλίτσες του πολύτιμες αναμνήσεις και την προσδοκία να επιστρέψουν την επόμενη χρονιά.

Η Αμοργός βρίσκεται στην κυριολεξία στην αγκαλιά του πελάγους. Βρίσκεται νοτιοανατολικά της Νάξου και είναι το ανατολικότερο νησί των Κυκλάδων. Το νησί έχει σχήμα επίμηκες, έκταση 121 τετραγωνικά χιλιόμετρα και πληθυσμό περίπου 1800 κατοίκων, που ασχολούνται με τη ναυτιλία, την αλιεία, τη σπογγαλιεία, τη γεωργία, την κτηνοτροφία και τον τουρισμό. Η ονομασία της Αμοργού πιθανώς προήλθε από το φυτό άμοργος, κοινώς λινοκαλάμη, ένα σπάνιο βότανο, που κατά την αρχαιότητα έδινε τους περιζήτητους αμοργίνους χιτώνες.

Πρωτεύουσα της Αμοργού είναι η Χώρα, χτισμένη μακριά από τη θάλασσα, για να προφυλάσσεται από τους πειρατές. Εδώ, στενά λιθόστρωτα δρομάκια, μικρά κατάλευκα σπίτια με μπλε παράθυρα, διώροφα αρχοντικά και δεκάδες εκκλησιές, μαζί με τους ανεμόμυλους στη ράχη του λόφου, συνθέτουν μια εικόνα λιτής ομορφιάς που συναρπάζει τον επισκέπτη.

Επίνειο της Χώρας, στις δυτικές ακτές του νησιού, είναι τα Κατάπολα, το καλύτερο φυσικό λιμάνι των Κυκλάδων, πλαισιωμένο από τους οικισμούς Κατάπολα, Ξυλοκερατίδι και Ραχίδι. Η χαρακτηριστική κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική των οικισμών, τα κρυστάλλινα νερά του κόλπου σε όλες τις αποχρώσεις του γαλάζιου και, πιο πέρα, ο κάμπος με τα περιβόλια και τις ελιές γοητεύουν τον επισκέπτη, ενώ τα πολλά καταλύματα και καταστήματα καλύπτουν τις ανάγκες του για μια άνετη διαμονή.

Στο βόρειο τμήμα της Αμοργού βρίσκεται η περιοχή της αρχαίας Αιγιάλης, με τον Όρμο, δεύτερο λιμάνι και τουριστικό θέρετρο του νησιού, και άλλους τρεις γραφικούς οικισμούς: τον Ποταμό, σε πανοραμική θέση πάνω από το λιμάνι, τη Λαγκάδα, χτισμένη αμφιθεατρικά πάνω από τον κάμπο της Αιγιάλης, και τα Θολάρια, με τα πλακόστρωτα σοκάκια και τις καμάρες.

Από τη Χώρα, ο δρόμος νότια οδηγεί στην περιοχή της Κάτω Μεριάς, που σε πείσμα των καιρών διατηρεί τον παραδοσιακό αγροτικό της χαρακτήρα. Εδώ θα συναντήσετε τους οικισμούς Καμάρι, Βρούτση, Αρκεσίνη, Κολοφάνα και Καλοταρίτισσα και την υπέροχη παραλία του Μούρου, το Αµµούδι, τον Κάτω Κάµπο, τα Παραδείσια και τον όρμο της Καλοταρίτισσας, φυσικό αλιευτικό καταφύγιο.

Η μορφολογία της Αμοργού είναι πολύ ιδιαίτερη και προσφέρεται για ορεινές πεζοπορίες. Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1980 αυτές οι ορεινές διαδρομές αποτελούσαν τον κύριο τρόπο επικοινωνίας ανάμεσα στις περιοχές της Αμοργού. Σήμερα έξι κύρια μονοπάτια έχουν χαρτογραφηθεί και σηματοδοτηθεί με στόχο τη γνωριμία του επισκέπτη με τους πιο εντυπωσιακούς θησαυρούς του νησιού.

Επίσης, η Αμοργός είναι φημισμένη, όχι μόνο στις Κυκλάδες, αλλά και στην υπόλοιπη Ελλάδα και στο εξωτερικό, για τα θεραπευτικά της φυτά και βότανα. Οι πλαγιές των βουνών είναι γεμάτες από εντυπωσιακά αγριολούλουδα, αλλά και φυτά που από την αρχαιότητα ήταν γνωστά για τις θεραπευτικές ιδιότητές τους. Ένας περίπατος στα μονοπάτια της Αμοργού δίνει την ευκαιρία για γνωριμία με αυτόν τον φυσικό πλούτο.

Ένα άλλο χαρακτηριστικό της Αμοργού είναι το έντονο παραδοσιακό χρώμα, που δεν αφορά μόνο τους οικισμούς, αλλά και την ζωή των κατοίκων. Εάν επισκεφθείτε την Αμοργό, επιδιώξτε να βρεθείτε σε κάποια γιορτή ή πανηγύρι. Τα πλούσια λαϊκά έθιμα, η μουσική και ο χορός θα σας αποζημιώσουν, ενώ παράλληλα θα έχετε και τη δυνατότητα να δοκιμάσετε την εύγευστη αμοργιανή κουζίνα. Δοκιμάστε, το «πατατάτο», κοκκινιστό κατσικίσιο κρέας με πατάτες, το «ξιδάτο», ψιλοκομμένα κατσικίσια εντόσθια βρασμένα με ξύδι και σκόρδο, «φάβα» και «κακαβιά».

Αξιοθέατα

Χώρα: Στα αξιοθέατα της Χώρας περιλαμβάνονται τα ερείπια πύργου της ελληνιστικής εποχής στην περιοχή Τερλάκι, ο Κάτω Λάκκος, μεσαιωνική στέρνα που ύδρευε τη Χώρα, οι μεταβυζαντινές εκκλησίες Κερά Λεούσα, Σταυρός, 'Aγιος Θωμάς, Μητρόπολη, 'Aγιοι Πάντες, 'Aγιος Στέφανος, το ιστορικό μετόχι του Φωτοδότη Χριστού και το Αλληλοδιδακτικό, ένα από τα πρώτα γυμνάσια που ιδρύθηκαν μετά το 1821 στην Ελλάδα.
Πύργος Γαβρά-Αρχαιολογική Συλλογή Αμοργού: Στη Χώρα βρίσκεται ο βενετσιάνικος Πύργος του Γαβρά, του 16ου αιώνα, που φιλοξενεί την Αρχαιολογική Συλλογή Αμοργού, με τα ευρήματα από τις ανασκαφές στις τρεις αρχαίες πόλεις του νησιού Αιγιάλη, Αρκεσίνη και Μινώα, με πολλά σημαντικά εκθέματα, ανάμεσα στα οποία ξεχωρίζουν ο κορμός κούρου και κόρης του 6ου π.Χ. αιώνα.
Θολάρια: Τα Θολάρια κοντά στην αρχαία Αιγιάλη. Είναι ένα γραφικό χωριό με όμορφα λευκά σπίτια, πλακόστρωτα σοκάκια και καμάρες. Βρίσκεται πολύ κοντά στην Αιγιάλη και μπορεί κάποιος να επισκεφθεί το χωριό είτε με μεταφορικό μέσο είτε ακολουθώντας το παλιό μονοπάτι.
Λαγκάδα: Η Λαγκάδα βρίσκεται τέσσερα χιλιόμετρα, από τον όρμο της Αιγιάλης στην πλαγιά του βουνού. Είναι αμφιθεατρικά χτισμένη και έχει θέα όλο τον κόλπο της Αιγιάλης, μέχρι τη νησίδα Νικουριά. Το χωριό είναι χτισμένο ανάμεσα στα δένδρα και τα κατάλευκα σπίτια με τη χαρακτηριστική κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική ξεχωρίζουν μέσα στο πράσινο.
Κάτω Μεριά: Η Κάτω Μεριά είναι από τις πιο ωραίες τοποθεσίες της Αμοργού. Βρίσκεται στο ΝΔ μέρος του νησιού και είναι όαση ηρεμίας και ομορφιάς. Αποτελείται από τα χωριά Καμάρι, Βρούτσι, Κολοφάνα, Αρκεσίνη και το συνοικισμό Ραχούλα.  Στην Κάτω Μεριά ξεχωρίζει η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής. Στο δρόμο για την Κάτω Μεριά συναντάμε το Αη Γιώργη Βαλσαμίτη, που βρίσκεται σε βαθιά χαράδρα με μια πηγή που αναβλύζει νερό. Στην περιοχή αναφέρεται ότι υπήρχε στους αρχαίους χρόνους υδραγωγείο.
Αρκεσίνη: Το χωριό Αρκεσίνη απέχει 15 χιλιόμετρα από τη Χώρα. Τα όμορφα σπίτια, με τις αυλές τους γεμάτες λουλούδια, είναι χτισμένα στην πλαγιά του όρους Κόρακα. Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται με την κτηνοτροφία και την αλιεία. Στην είσοδο του χωριού ξεχωρίζει ο ενοριακός ναός του Αγίου Ονούφριου. στέκει επιβλητικός στην αρχή του χωριού. Το χωριό έχει μεγάλη ιστορία. Η Αρκεσίνη ήταν μια απ' τις τρεις αρχαιότερες πόλεις της Αμοργού και στην ευρύτερη περιοχή υπάρχουν σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα.
Μονή Χοζοβιώτισσας: Η μονή της Παναγίας της Κυνηγημένης ή Χοζοβιώτισσας, της προστάτιδας της Αμοργού, μένει χαραγμένη ανεξίτηλα στη μνήμη όσων την έχουν δει. Το κατάλευκο χρώμα της δεσπόζει πάνω από το απέραντο γαλάζιο. Η μονή χτισμένη ανάμεσα σε βράχια εκτείνεται σε μήκος 40 μέτρων και πλάτος 5 μέτρων είναι ορατή μόνο από το πέλαγος. Εκτιμάται ότι χτίστηκε το 1017. Ανακαινίσθηκε επί του βυζαντινού αυτοκράτορα Αλεξίου του Α’ Κομνηνού (1081- 1118). Το όνομα της Μονής προήλθε από την παραφθορά του ονόματος της πόλης Χοζιβά ή Κοζιβά στους Αγίους Τόπους, σήμερα στην περιοχή "Wadi Qilt" της Παλαιστίνης, απ’ όπου και προήλθε η εικόνα της Παναγίας. Η Μονή έχει οκτώ ορόφους, οι οποίοι συνδέονται μεταξύ τους με στενές πέτρινες σκάλες που έχουν σκαλιστεί πάνω στο βράχο. Στη Μονή μπορεί να φτάσει κάποιος ανεβαίνοντας 350 σκαλοπάτια. Μέσα στη μονή βρίσκονται δυο ενεπίγραφες εικόνες της Παναγίας και ένα εξαπτέρυγο από την εποχή του Αλεξίου του Α’ Κομνηνού. Σε δύο κελιά εκτίθενται σημαντικά κειμήλια όπως χειρόγραφα, Ευαγγέλια, άμφια, εκκλησιαστικά σκεύη που χρονολογούνται από τον 10ο έως τον 19ο αιώνα. Ο εσωτερικός χώρος της μονής θυμίζει λαβύρινθο, με πολλές καμάρες και τόξα κτισμένα με πέτρες ή πωρόλιθο από την Μήλο. Ξύλινα δοκάρια και ξυλοδεσιές στηρίζουν τις οροφές και τα πατώματα. Τα κελιά των μοναχών είναι όλα σφηνωμένα μέσα στο βράχο, που αποτελεί μοναδικό δείγμα λειτουργικής λαϊκής αρχιτεκτονικής. Σύμφωνα με την επικρατέστερη άποψη, η συγκεκριμένη μονή οφείλει την ίδρυσή της στη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας που έφτασε στο νησί σταλμένη από μια πιστή που καταγόταν από το Χόζοβο της Μικράς Ασίας. Μια άλλη εκδοχή θεωρεί ότι η μονή δημιουργήθηκε αρχικά τον 9ο αι. από μοναχούς της Παλαιστίνης, και αργότερα ανακαινίσθηκε από τον Αλέξιο Κομνηνό. Η μονή εορτάζει  στις 21 Νοεμβρίου.
Εκκλησίες: Ανάμεσα στα ιστορικά μνημεία της περιοχής ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η εκκλησία της Παναγίας της Καταπολιανής, που είναι χτισμένη πάνω σε αρχαίο ναό (πιθανόν του Απόλλωνα), και η Ευαγγελίστρια στο Ξυλοκερατίδι, μικρή εκκλησία της πρώτης βυζαντινής περιόδου με εντυπωσιακή αρχιτεκτονική.
Αρχαία Μινώα: Σε λόφο πάνω από το λιμάνι με εκπληκτική θέα, βρίσκεται η αρχαία Μινώα με ερείπια από το στάδιο , το γυμνάσιο και το ναό του Διονύσου. Εκεί, σύμφωνα με την παράδοση, ο Μίνωας οικοδόμησε το θερινό του ανάκτορο. Σήμερα σώζονται τμήματα του τείχους της πόλης, του σταδίου, του γυμνασίου και του ναού του Διονύσου. Στον ίδιο λόφο, δείγματα οικισμού ανάγουν την παρουσία του ανθρώπου στην Αμοργό στο 4000 π.Χ. Στην περιοχή βρέθηκε νεκροταφείο της πρωτοκυκλαδικής εποχής, καθώς και θολωτός μυκηναϊκός τάφος.

Παραλίες

Το κοινό χαρακτηριστικό που έχουν όλες οι παραλίες της Αμοργού, ανεξάρτητα από τη μορφή τους, είναι τα διάφανα νερά και ο υπέροχος βυθός. Για κολύμπι, σε μικρή απόσταση από τη Χώρα προσφέρεται η παραλία της Αγίας 'Aννας, με ψιλό βοτσαλάκι και άμμο, όπου έχει γυριστεί η ταινία «Απέραντο Γαλάζιο» και η παραλία Καμπί. Στα Κατάπολα κολυμπήστε στις αμμουδερές παραλίες Μαλτέζι, Κάτω Ακρωτήρι, Φοινικιές, 'Aγιοι Σαράντα αλλά και στις βραχώδεις Πλάκες και την παραλία 'Aγιος Παντελεήμονας. Στην περιοχή της Αιγιάλης χαρείτε τις αμμουδερές παραλίες της Λευρωσού, του Αγίου Παύλου, και της Ψιλής Αμμου, ενώ στην Κάτω Μεριά βρίσκονται οι υπέροχες παραλίες Μούρος, Καλοταρίτισσα, Κάτω Κάμπος και Παραδείσια.

Τοπικά προϊόντα

Από τα τοπικά προϊόντα ξεχωρίζουν το κεφαλοτύρι, η μυζήθρα και το αρωματικό μέλι. Επίσης, η φάβα ή «μαγείρεμα» όπως λέγεται από τους ντόπιους, ευδοκιμεί στην Αμοργό και είναι φημισμένη για τη νοστιμιά της. Παραδοσιακά ποτά της Αμοργού είναι το ρακόµελο και η ψημένη ρακή (ηδύποτο με ρακή, μέλι και βότανα). Μην φύγετε από το νησί χωρίς να δοκιμάσετε το παστέλι, τα πιταρίδια (χυλοπίτες) και τα ντόπια παξιμάδια.

Παρασκευή, 05 Μάρτιος 2010 20:12

Χαλκιδική

Η Τρίαινα του Ποσειδώνα στα σπλάχνα του Αιγαίου… Έτσι μοιάζει από ψηλά η μαγευτική Χαλκιδική. Ένας τόπος που συνδυάζει το κοσμοπολίτικο περιβάλλον με έντονη νυχτερινή ζωή, με τη γαλήνη της φύσης… Ατελείωτες δαντελωτές ακτές, πρασινογάλαζα πεντακάθαρα νερά – ένας ‘’κρυφός παράδεισος’’ που περιμένει να τον ανακαλύψετε!

Ο επισκέπτης της Χαλκιδικής έχει καθημερινά να επιλέξει πολλά και ποικίλα ενδιαφέροντα. Εκατοντάδες προγράμματα ψυχαγωγίας, οργανωμένες εκδρομές, προγράμματα ειδικών περιπατητικών διαδρομών, επισκέψεις σε αρχαιολογικούς χώρους και σε παραδοσιακούς οικισμούς, καθώς και πολλές πολιτιστικές εκδηλώσεις που διοργανώνονται όλο το καλοκαίρι. Τα Φεστιβάλ κάθε χρόνο αποτελούν κορυφαία πολιτιστικά γεγονότα, που συγκεντρώνουν μεγάλα σχήματα από την Ελλάδα και  όλο τον κόσμο.

Περιπατικές Διαδρομές
Εάν είστε λάτρης της φύσης και ενδιαφέρεστε να γνωρίσετε τη Χαλκιδική, μέσα από δασικά μονοπάτια και απομονωμένες παραλίες, τότε θα πρέπει να ακολουθήσετε τις 20 διαδρομές, που έχουν χαραχθεί και οι οποίες έχουν σηματοδοτηθεί με το σήμα της τρίαινας.. Οι διαδρομές 1-6 βρίσκονται στη χερσόνησο της Κασσάνδρας, οι 7-12 στη Σιθωνία, οι 13-15 βρίσκονται στην αρχή της χερσονήσου του ’θω, ενώ οι 16-19 στους λόφους γύρω από το βουνό Χολομώντας και η 20
διαδρομή βρίσκεται στην περιοχή της Ολυμπιάδας.

Παράλληλα η κοσμοπολίτικη Χαλκιδική και η μαγευτική νυχτερινή ζωή της με τα εκατοντάδες club, μπαράκια και beach – bar, συνθέτουν μέσα στην αντίθεσή τους με το γραφικό και γαλήνιο φυσικό περιβάλλον, μια ‘’άλλη Χαλκιδική’’ που γίνεται πόλος έλξης και διασκέδασης για κάθε ηλικία…

Ατελείωτες πεντακάθαρες δαντελωτές ακτές, που βραβεύονται για την ποιότητά τους κάθε χρόνο με τις περισσότερες ‘’Γαλάζιες σημαίες’’, χαρίζουν στον επισκέπτη της Χαλκιδικής τις καλύτερες διακοπές της ζωής του, γιατί δεν είναι μόνον το απαράμιλλο φυσικό περιβάλλον, αλλά και η άρτια τουριστική υποδομή των ξενοδοχειακών της επιχειρήσεων.

Εσείς που για πρώτη φορά θα κάνετε διακοπές στον ‘’κρυφό παράδεισο’’ της Χαλκιδικής, μπορείτε να επιλέξετε για τη διαμονή σας ενοικιαζόμενα δωμάτια, διαμερίσματα και κάμπινγκ, έως τις πολύ μεγάλες ξενοδοχειακές επιχειρήσεις πολυτελείας, που προσφέρουν πάντα μοναδικές ανέσεις σε συνδυασμό με ψυχαγωγικά προγράμματα και νυχτερινή ζωή.

Το Άγιο Όρος είναι το μοναδικό ζωντανό Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού στον κόσμο. Η είσοδος επιτρέπεται μόνο στους άνδρες, όμως όλοι μπορούν να το επισκεφτούν από τη θάλασσα με ψαροκάικα και πολυτελή γιωτ στις ημερήσιες καθημερινές κρουαζιέρες που διοργανώνονται

Αγροτουρισμός
Η προώθηση νέων μορφών τουρισμού για την αύξηση της τουριστικής ανταγωνιστικότητας, οδήγησε στην εξέλιξη και του Αγροτουρισμού. Η Χαλκιδική διαθέτοντας πλούσια παραδοσιακά προϊόντα (υφαντά, κεντήματα, γλυκά κουταλιού, μαρμελάδα, ζυμαρικά κ.α.) και χαρακτηριστική αρχιτεκτονική κληρονομιά, μπορεί να καλύψει τις απαιτήσεις των επισκεπτών στον τομέα αυτό. Εξελισσόμενες αγροτουριστικές περιοχές με αυξημένο αριθμό τουριστών είναι οι περιοχές της Βόρειας Χαλκιδικής, που έχουν καταφέρει να δώσουν αναπτυξιακή ώθηση στις τοπικές κοινωνίες ανεβάζοντας το δείκτη ευημερίας τους

Ιαματικά Λουτρά Αγίας Παρασκευής
Πέντε χιλιόμετρα νότια της Αγίας Παρασκευής, μπροστά στη θάλασσα, βρίσκεται ο οικισμός Λουτρά που αποτελείται κυρίως από παραθεριστικές κατοικίες, εστιατόρια, καφέ-μπαρ, ενοικιαζόμενα δωμάτια και ξενοδοχεία. Οι κάτοικοι που διαμένουν μόνιμα στα Λουτρά ασχολούνται κυρίως με την αλιεία, τη μελισσοκομία, την καλλιέργεια της ελιάς και τον τουρισμό. Ο οικισμός πήρε το όνομά του από τις ιαματικές πηγές που φημίζονται για τις σπάνιες θεραπευτικές τους ιδιότητες. Η άμμος, τα βράχια, τα πεύκα και η θάλασσα δεσπόζουν παντού και συνθέτουν μία μοναδική εικόνα.
Από τα έγκατα της γης αναβλύζουν τα ιαματικά νερά που αιώνες τώρα, ανακουφίζουν τον ανθρώπινο πόνο. Σπάνιες θεραπευτικές ιδιότητες, μοναδική σύσταση χημικών στοιχείων των θερμών νερών από τις πηγές. Η απέριττη ομορφιά του τοπίου, οι δαιδαλώδεις σπηλιές στα βραχώδη όρη, τα πεύκα που ακουμπούν τη θάλασσα, συνθέτουν μια απαράμιλλη αρμονία της φύσης.
Στην Αγία Παρασκευή, γεννήθηκε ένα υπερσύγχρονο SPA, που φημίζεται για τις σπάνιες θεραπευτικές του ιδιότητες και απευθύνεται σε όλες τις ηλικίες.
Με πισίνες, σάουνες, χαμάμ, κατεωνιστήρες, υδρομασάζ, ατοπικά και ομαδικά. Για θεραπεία και αναζωογόνηση. Για τον σύγχρονο άνθρωπο ο οποίος εργάζεται, κινείται μόνιμα σε γοργούς ρυθμούς και κουράζεται, προσφέρει τέλεια χαλάρωση. Σε ένα υπέροχο περιβάλλον με ιατρική υποστήριξη.

Casino
Σε ένα από τα μεγαλύτερα και πολυτελέστερα Resort της Ευρώπης, στο Sithonia ***** Thalasso & Spa Hotel, και σε ένα ιδιαίτερα προσεγμένο χώρο σε New Orleans Style βρίσκεται το Casino Porto Carras. Ζεστή ατμόσφαιρα, άψογο service, πολλά party, happenings και πλούσια δώρα, σας περιμένουν για να απογειώσουν τις νύχτες σας.

Μοναδικά Αξιοθέατα
1. Άγιο Όρος: το απέραντο Βυζαντινό μουσείο.
2. Πετράλωνα: το σπήλαιο του αρχανθρώπου. Η "ακρόπολη" της παλαιοανθρωπολογίας.
3. Αρχαία Όλυνθος: Κορυφαία πόλη της κλασικής περιόδου με το πιο οργανωμένο πολεοδομικό σύστημα.
4. Αρχαία Στάγιρα: η γενέτειρα του Αριστοτέλη.
5. Μονή της Αγίας Αναστασίας (9ος αι.)

Αρχαιολογικοί χώροι - Μνημεία
1. Το ιερό του Άμμωνα Δία και το ιερό των Νυμφών και του Διόνυσου στην Καλλιθέα..
2. Τα ερείπια του κάστρου της Ποτίδαιας και η διώρυγα της Ποτίδαιας.
3. Λείψανα της οχύρωσης της αρχαίας Τορώνης και το κάστρο της Ληκύθου στην Τορώνη.
4. Κατάλοιπα των μεταλλευτικών εκκαμινεύσεων στην Ολυμπιάδα.
5. Η ρωμαϊκή αγροικία στη Μ. Κύψα της Ν. Φώκαιας.
6. Παλαιοχριστιανικές Βασιλικές: i) της Νικήτης (Αγίου Γεωργίου, Ελιάς, Σωφρονίου, με το θαυμάσιο ψηφιδωτό δάπεδο και μοναδικό μαρμαροθέτημα- όλες του 5ου αιώνα). ii) Αγίου Αθανασίου στην Τορώνη. iii) στο "Ζέπκο" της Ολυμπιάδας κ.α.
7. Πύργοι και Κάστρα: Βυζαντινός Πύργος (1405) στου Ζωγράφου, Πύργος του Αγίου Παύλου (1407) και Πύργος Σταυρονικήτα (1543) στη Ν. Φώκαια, Πύργος στα Μαριανά της Ολύνθου (1375), Πύργος της Κρούνας στην Ιερισσό, Πύργος του Προσφορίου στην Ουρανούπολη (13ος αι.), το Φραγκόκαστρο της Ουρανούπολης (13ος αι.), Πύργος της Γαλάτιστας (14ος αι.),Πύργοι των Σταγίρων (16ος αι.) κ.λ.π.
8. Κατάλοιπα μοναστηριακών μετοχιών: Εκκλησία και βοηθητικά κτίρια στου Ζωγράφου, Μετόχι Αγίου Παντελεήμονος στα Φλογητά, Μετόχι Τριπόταμου στο Ν. Μαρμαρά, Μετόχια Κουτλουμουσίου και Ζωγράφου στον Άγιο Νικόλαο κ.λ.π.
9. Ενοριακοί ναοί με ξεχωριστό ενδιαφέρον: του Αγ. Δημητρίου της Αθύτου (1858)), του Αγ. Παντελεήμονος στην Καλλιθέα (1865), ο παλιός ενοριακός ναός του Πευκοχωρίου (19ος αι.), ο ναός της Κασσανδρείας με το παλαιοχριστιανικό υπέρυθρο,  του Αγ. Αθανασίου της Συκιάς (1861), οι ναοί της Γαλάτιστας (19ος αι.), της Βάβδου, όπου βρίσκεται μαρμάρινος άμβων του 5ου αι., ο ναός των Σταγίρων, του Αγ. Νικήτα της Νικήτης με τις θαυμάσιες εικόνες του Παραλή κ.λ.π.
10. Ξωκλήσια: Ο μικρός βυζαντινός ναός πάνω από το ιερό του Διονύσου στην Καλλιθέα, το ξωκλήσι της Παναγίας Φανερωμένης με τοιχογραφίες του 16ου αι. στη Ν. Σκιώνη, ο κοιμητηριακός ναός της Νικήτης του 16ου αι., από τον οποίο σώζεται το κεντρικό κλίτος με τοιχογραφίες της ίδιας εποχής, το προσκύνημα της Παναγίας στη Μ. Παναγία (1863) με ενδιαφέρον ξυλόγλυπτο τέμπλο, του Αγίου Νικολάου στο "Σελιό" του Πολυγύρου κ.λ.π.
11. Οικισμοί με ενδιαφέροντα στοιχεία λαϊκής αρχιτεκτονικής: Αρναίας, Γαλάτιστας, Νικήτης, Αγίου Νικολάου, Συκιάς, Παρθενώνα (β. του Ν. Μαρμαρά), Αθύτου, Παλιουρίου, Καλάνδρας, κ.α.
12. Άλλα αξιοθέατα: οι νερόμυλοι της Γαλάτιστας, Ανεμόμυλοι Συκιάς και Κασσανδρείας, Μύλοι της Νικήτης, το λουτρό των Σταγίρων, τα Δημαρχεία Αρναίας, Πολυγύρου και Κασσανδρείας, το άγαλμα του Αριστοτέλη.